Włodzimierz Schmidt (ur. 10 kwietnia 1943 w Poznaniu) – polski szachista, działacz i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2004), arcymistrz od 1976 roku.

Kariera szachowa

Poznał szachy w wieku dziewięciu lat, dwa lata później podjął treningi w poznańskim klubie "Ogniwo". W latach 1957-1960 w czterech występach w finałach mistrzostw Polski juniorów (do 18 lat) zdobył dwa tytuły mistrza i jeden wicemistrza kraju. W 1962 r. udanie zadebiutował w finale indywidualnych mistrzostw Polski, zajmując trzecie miejsce. Na kilka lat ograniczył udział w rozgrywkach szachowych, więcej uwagi poświęcając studiom na wydziale elektrycznym Politechniki Poznańskiej. W 1966 r. ponownie awansował do finału mistrzostw Polski i przez następne trzydzieści lat był stałym uczestnikiem tych rozgrywek. Spośród rekordowej liczby dwudziestu ośmiu występów, niemal we wszystkich odgrywał pierwszoplanową rolę, siedmiokrotnie zdobywając tytuł mistrza Polski. Po raz ostatni zwyciężył w finałowym turnieju w 1994 r., w trzydzieści dwa lata po swoim debiucie.

Schmidt jest również absolutnym rekordzistą wśród polskich szachistów pod względem liczby występów na olimpiadach szachowych. Zadebiutował w 1962 r. w Warnie, uzyskując 10 pkt w 15 partiach na V. Do 1994 r. reprezentował kraj na czternastu olimpiadach, pięciokrotnie na I i tyleż samo razy na II szachownicy. Ogółem rozegrał 184 partii, w których zdobył 104½ pkt.

Tytuł mistrza międzynarodowego Schmidt uzyskał w 1968 r. W 1973 r. zrezygnował z pracy naukowej na Politechnice Poznańskiej na rzecz profesjonalnej kariery szachowej. W tymże roku na turnieju w Lipsku jako pierwszy polski szachista (nie licząc nominowanych w 1950 r. Akiby Rubinsteina, Ksawerego Tartakowera i Mieczysława Najdorfa) wypełnił normę arcymistrzowską. Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza w 1976 r., po ponownym wypełnieniu normy w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju.

Włodzimierz Schmidt znany jest z gruntownego przygotowania teoretycznego i dobrej techniki, a także wyjątkowego refleksu (jest szesnastokrotnym mistrzem Polski w szachach błyskawicznych). Jest trenerem (w 2004 r. otrzymał jako pierwszy Polak trenerski tytuł FIDE Senior Trainer) i działaczem szachowym, w latach 1999–2004 był również wiceprezesem Polskiego Związku Szachowego do spraw sportowych. Od 2009 r. ponownie pełni tę funkcję.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1978 r., z wynikiem 2505 punktów dzielił wówczas 89–97. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów.

Przypisy

Źródła

Linki zewnętrzne