WKS Kielce - Polski Serwis Naukowy

Wojskowy Klub Sportowy Kielce – nieistniejący już sportowy klub wojskowy, działający w Kielcach w latach 1934–1939.

Historia klubu

Gen. bryg. Władysław Bończa-Uzdowski był piłkarzem klubu 4 Pułku Piechoty Legionów

Basen znajdujący się na Stadionie Leśnym został uroczyście otwarty 12 czerwca 1933 roku przez prezydenta Ignacego Mościckiego

Wojskowy klub 4 Pułku Piechoty Legionów – zespół z którego wywodził się WKS Kielce – powstał w 1915 roku. Przez ówczesnego kronikarza uważany był za najsilniejszą kielecką drużynę piłkarską. W 1923 roku wygrała ona m.in. 7:0 i 4:1 z Lechią Kielce. W klubie tym występował m.in. generał Władysław Bończa-Uzdowski.

Lechia Kielce – nieistniejący już klub sportowy z Kielc. Działał w latach 1920–1927, 1939, 1945–1948 i posiadał w tych okresach wiele sekcji. Istniejąca później Lechia Kielce, członek Zrzeszenie Sportowego Spółdzielczości Pracy „Start”, nie przejęła jego tradycji.

RKS Broń Radom – polski klub sportowy, wielosekcyjny, założony 21 marca 1926 roku. Działały w nim takie sekcje jak: boks, łucznictwo, kolarstwo torowe i szosowe, piłka nożna, piłka siatkowa, strzelectwo, tenis, tenis stołowy.

Wojskowy Klub Sportowy Kielce powstał na mocy rozkazu Komendy Garnizonu Kieleckiego z 11 stycznia 1934 roku, w wyniku połączenia wojskowych klubów 4 Pułku Piechoty Legionów oraz 2 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów. Przyjęty został wówczas przez 153 podoficerów i oficerów zawodowych pod przewodnictwem pułkownika Bolesława Ostrowskiego statut zespołu. WKS Kielce wszedł w posiadanie majątku klubów z których powstał, m.in. stadionu piłkarskiego. Pierwszym prezesem był podpułkownik Boniecki, następnie funkcję tę pełnił również generał Juliusz Zulauf.

Star Starachowice – klub sportowy powstały 26 marca 1926 roku w Starachowicach, w wyniku połączenia się drużyn piłkarskich Feniksa i Orkana. Na początku działalności klub znajdował się pod patronatem Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych i pod tą nazwą (OM TUR) występował na boiskach. W 1932 roku patronat nad klubem objęły Zakłady Starachowickie (FSC). Zmieniono wówczas nazwę na Starachowicki Klub Sportowy, która obowiązywała do 1948 roku.

Wojskowe Kluby Sportowe - kluby sportowe zrzeszające cywilnych sportowców, ale przede wszystkim żołnierzy sił zbrojnych zajmujących się sportem wyczynowym. WKS-y pełniły rolę organizatora sportu w Wojsku Polskim.

WKS Kielce był jednym z najlepiej zorganizowanych klubów sportowych w Kielcach, działał do września 1939 roku. Posiadał sekcje: szermierczą, tenisa, hokeja na lodzie (należącą do Warszawskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie), strzelecką i narciarską. Istniała również drużyna piłkarska rozgrywająca mecze zarówno towarzyskie jak i mistrzowskie. W 1936 roku przegrała 3:4 z SKS Starachowice, który został mistrzem podokręgu kieleckiego. Trzy lata później (1939) uczestniczyła w rozgrywkach klasy A, w których rywalizowała m.in. z Granatem Kielce. Działała także sekcja pływacka. Powstała ona po wybudowaniu w latach 30. XX wieku basenu na Stadionie Leśnym. Kąpielisko to miało wymiary 25 na 75 metrów, było wysokiej klasy pod względem wyglądu zewnętrznego jak i utrzymywanego w porządku i czystości zaplecza.

Władysław Bończa-Uzdowski (ur. 23 sierpnia 1887 w Podborczach, w pow. chełmskim, zm. 21 marca 1957 w Warszawie ) – polski dowódca wojskowy, generał brygady Wojska Polskiego.

Bolesław Andrzej Ostrowski (ur. 30 września 1891 w Warszawie, zm. 15 marca 1964 w Martinez, w Argentynie) - pułkownik piechoty Wojska Polskiego, członek Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej.

W WKS Kielce działała także sekcja bokserska. Jej trenerem był Jan Szczygłowski, który przeszedł kurs instruktorski w Poznaniu. W 1935 roku klub rozegrał mecz pięściarski z Bronią Radom. Zakończył się on zwycięstwem kielczan 9:5, co zostało uznane za niespodziankę. W 1938 roku bokser kieleckiego zespołu, Marian Kulczycki, wziął udział w mistrzostwach Polski w Łodzi. Przegrał w nich w pierwszej rundzie z reprezentującym barwy Ukrainy Lwów Wasylem Biłyjem. Z kolei sekcja lekkiej atletyki była zgłoszona do Krakowskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki. W mistrzostwach Polski w 1935 jej zawodnik, Jan Marynowski, zdobył srebrny medal w biegu maratońskim.

Klub Sportowy Vive Targi Kielce – kielecki klub piłki ręcznej. Prowadzi tylko sekcję męską. Ośmiokrotny zdobywca Mistrzostwa Polski oraz siedmiokrotny triumfator w Pucharze Polski.

Kielecki klub posiadał również sekcję kolarską. W 1934 roku zrezygnowała ona ze sportu wyczynowego, stawiając na turystykę. Prowadzona była przez kapitanów Jana Rzeckiego i Stanisława Niewiadomskiego; nie była zgłoszona do Polskiego Związku Kolarskiego. Klub zakupił 140 rowerów, przeprowadził ćwiczenia ich montażu oraz kurs jazdy. Również w 1934 zorganizował rajd zbiorowy Kielce–Hel–Kielce. W ramach przygotowań przejechano ponad tysiąc kilometrów w województwie kieleckim. Początkowo do rajdu zgłosiło się 40 osób, jednak z czasem chętni rezygnowali. Ostatecznie nad morze pojechali jedynie Rzeczki i Niewiadomski, którzy trasę 1648 km pokonali w 96 godzin.

Przypisy

Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski Leksykon Sportowy. Kielce: Słowo Kibica, 2002, s. 160. ISBN 83-909812-7-0.
Szymon Piasta: 80 lat Świętokrzyskiego Związku Piłki Nożnej. Kielce: Oficyna Poligraficzna APLA Spółka Jawna, 2008, s. 27. ISBN 978-83-85953-44-9.
Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną przez Kielecczyznę. Kielce: Słowo Kibica, 1998, s. 7. ISBN 83-9098-12-0-3.
↑ Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Świętokrzyski..., op.cit., s. 233.
Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną..., op.cit., s. 8.
Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną..., op.cit., s. 18.
Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Z piłką nożną..., op.cit., s. 24.
Jerzy Jerzmanowski: W starych Kielcach. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1984, s. 261. ISBN 83-218-0407-1.
Sławomir Stachura, Mirosław Rolak: 70 lat pięściarstwa na Kielecczyźnie. Kielce: Okręgowy Związek Bokserski w Kielcach, 1999, s. 10. ISBN 83-87260-51-7.
Sławomir Stachura, Mirosław Rolak: op.cit., s. 13.
Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 84. ISBN 978-83-61233-20-6.
Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Cykliści z Gór Świętokrzyskich. Kielce: Słowo Kibica, 2000, s. 18. ISBN 83-909812-3-8.
Marek Michniak, Antoni Pawłowski: Cykliści..., op.cit., s. 19.