|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wydział Zamiejscowy Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej (SWPS) we Wrocławiu otrzymał pierwszą kategorię, ustaloną przez ministra nauki i szkolnictwa wyższego, i uplasował się na 1. miejscu jednostek naukowych w dziedzinie nauk społecznych w... 90 proc. operacji histerektomii, czyli usunięcia macicy, jest w Szwecji wykonywanych przy użyciu robotów. Tymczasem po raz pierwszy w Polsce tego typu zabiegi przy użyciu robota da Vinci zaczęto w styczniu przeprowadzać w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Wrocław... "Górnictwo odkrywkowe w I połowie XX wieku - szanse i wyzwania" to hasło IX Krajowego Zjazdu Górnictwa Odkrywkowego, który odbędzie się w dniach 9-10 września w Akademii Górniczo - Hutniczej w Krakowie. Zjazd jest częścią Polskiego Kongresu... Biel i czerwień - barwy polskiej flagi - wywodzą się od barw, jakie od stuleci wiązano z Polską. Pochodzą od sięgającego średniowiecza herbu Polski - czyli białego orła, umieszczonego na czerwonej tarczy. 2 maja obchodzi... 3 maja 1791 roku Sejm Czteroletni, nazywany też Wielkim uchwalił pierwszą w Europie, a drugą w świecie - po amerykańskiej z 1787 r. - konstytucję. Najważniejszym zadaniem Sejmu było uporządkowanie spraw ustrojowych Rzeczyposp...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wacław StanisławskiCzy wiesz że...? Beneficjum (łac. beneficium - dobrodziejstwo) – dożywotnie prawo do czerpania dochodów, związanych z piastowaniem określonego urzędu kościelnego istniejące od ok. X wieku. W terminologii świeckiej także nadanie gruntu wasalowi przez seniora, czasowe albo dożywotnie, jako honorowe wynagrodzenie albo w zamian za służbę wasalną, później dziedziczne; urząd kośc.; dochody związane z nim. Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr. - colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie. Wolny Kraj Saksonia (śrdw.-łac. Saxonia, kraina Sasów; niem. Freistaat Sachsen, górnołuż. Swobodny stat Sakska, dolnołuż. Zwězkowy kraj Sakska) – kraj związkowy w Niemczech graniczący z Polską, Czechami i z następującymi krajami związkowymi: Bawaria, Turyngia, Saksonia-Anhalt i Brandenburgia. Jego obszar wchodził w skład Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Został utworzony w 1990 roku po zjednoczeniu Niemiec. Obejmuje on w przybliżeniu obszar dawnego elektoratu a później królestwa Saksonii (patrz historia poniżej). Pod względem powierzchni Saksonia jest dziesiątym, a pod względem liczby ludności, szóstym spośród 16 niemieckich krajów związkowych. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa saxum - skała z powodu charakterystycznych czarnych saksońskich skał. Wacław Stanisławski h. Sulima (ur. 1 maja 1652 w Mołdytach – zm. 1717 (?) także w Mołdytach) Warmiński wójt krajowy, szambelan Jana III Sobieskiego, pułkownik wojsk koronnych. RodzinaWacław Stanisławski był synem Alberta Ludwika i Marii z d. von Rosenhagen. Wacław Stanisławski był żonaty z Anną, a po raz drugi z Marią Luizą von Podewils. Znanych jest trzech jego synów: Abraham, Bogusław i Albrecht Zygmunt. Abraham i Bogusław (z pierwszego małżeństwa) kształcili się w kolegium jezuickim w Reszlu. Później byli oficerami w wojsku koronnym. Syn Marii Luizy Albrecht Zygmunt uważany był przez niektórych za naturalnego syna elektora saskiego, późniejszego króla polskiego Augusta II. Albrecht Zygmunt zrobił zadziwiajacą karierę, był m.in. generalnym poczmistrzem Prus Królewskich. Jeziorany (dawniej Zybork, niem. Seeburg, prus. Azarāins) to miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, położone nad rzeką Symsarną, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Jeziorany. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.
Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe) – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa. Po śmierci Wacława Stanisławskiego dobra rodowe odziedziczył najstarszy jego syn Abraham, a także po ojcu został warmińskim wójtem krajowym. Funkcję wójta krajowego pełnił najprawdopdobniej dożywotnio, to jest do ok. 1741. Edukacja i karieraWacław kształcił się w kolegium jezuickim w Reszlu od 1665, a następnie przebywał w dobrach rodzinnych w okolicach Reszla i Jezioran oraz podróżował. Wkrótce po śmierci ojca od 1690 został warmińskim wójtem krajowym. Uczestniczył w wojnach z Turkami, jako żołnierz dosłużył się stopnia pułkownika wojsk koronnych. Król Jan III Sobieski obdarzył go tytułem szambelana. Reszel (niem. Rößel, wcześniej Rössel, prus. Rēslis) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Reszel. Położone jest na Pojezierzu Mrągowskim, nad rzeką Sajną, dopływem Gubra wpadającym do Łyny. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.
August II Mocny (niem. August II der Starke ur. 12 maja 1670 w Dreźnie (wg kalendarza juliańskiego), zm. 1 lutego 1733 w Warszawie) – król Polski i wielki książę litewski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I (Friedrich August I.). Pierwszy władca dynastii saskiej Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą. Wacław Stanisławski ufundował nowy ołtarz św. Jana Chrzciciela i beneficjum w kościele farnym w Reszlu. BibliografiaMołdyty – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bisztynek.W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. W przeszłości Mołdyty znajdowały się na terenie powiatu reszelskiego, a później powiatu biskupieckiego.
Elektorzy Rzeszy, elektorzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego, (łac. electores - wyborcy; niem. Kurfürsten - od staroniemieckiego słowa kuri - wybór) - książęta Rzeszy uprawnieni do udziału w elekcji króla rzymskiego (niemieckiego) i cesarza rzymsko-niemieckiego.
Czy wiesz że...? beta Urząd wójta krajowego na Warmii powstał po utworzeniu diecezji warmińskiej. Pierwszym wójtem krajowym był pruski mistrz krajowy Hartmud von Grumbach, którego powołał w 1261 r. na swojego zastępcę do spraw świeckich biskup Anzelm. W kompetencji wójta było sprawowanie władzy administracyjnej, sądowej i wojskowej. Wójt biskupi sprawował swój urząd na terenie siedmiu komornictw podległych biskupowi, a Kapituła warmińska miała swojego wójta, który siedzibę swoją miał w Pieniężnie.
Albrecht Zygmunt von Zeigut-Stanisławski (także: von Seegut, von Zeiguth) h. Sulima (ur. 10 sierpnia 1688 - zm. 16 września 1768 w Lipowinie), ostatni generalny poczmistrz Prus Królewskich (od 1735), minister tajnego gabinetu Saksonii (od 1762).
Jan Chrzciciel, Jan Baptysta , scs. Prorok, Priedtiecza i Krestitiel Gospodień Ioann, łac. Ioannes Baptista, hebr. יוחנן המטביל Jehohanan ben Zekarijahu (ur. pomiędzy 6 p.n.e.-2 p.n.e. w Ain Karem, zm. ok. 32 n.e. w Macheront) – pustelnik, prorok żydowski, święty katolicki i prawosławny.
Korona Królestwa Polskiego (łac. Corona Regni Poloniae) – termin określający instytucję państwa polskiego w późnym średniowieczu, rozumianą zgodnie z koncepcją niezależności instytucji państwa od osoby monarchy. Zarazem nazwa ideologii politycznej wyrażającej się nowym sposobie postrzegania władzy, powstałej pod wpływem koncepcji płynących z Czech i Węgier.
Jan III Sobieski herbu Janina (ur. 17 sierpnia 1629 w Olesku, zm. 17 czerwca 1696 w Wilanowie) – król Polski i wielki książę litewski od 1674, hetman wielki koronny od 1668, hetman polny koronny od 1666, marszałek wielki koronny od 1665, chorąży wielki koronny od 1656.
Kościół farny (fara, niem. Pfarrei, Pfarrkirche) - dawne określenie nadawane miejskiemu kościołowi parafialnemu, mające tradycję średniowieczną. Fary budowano najczęściej w bezpośrednim sąsiedztwie rynku.
Szambelan (fr. chambellan) – początkowo wysoko usytuowany urzędnik na dworze francuskim, następnie pozycja ta przyjęła się również na wielu innych dworach europejskich. Do Polski przeniesiony w czasach panowania Jana III Sobieskiego, a upowszechniony został przez Stanisława Augusta Poniatowskiego jako tytuł przede wszystkim honorowy. Polska doczekała się ok. 18 znamienitych szambelanów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
