|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zdaniem dr. Krzysztofa Rzymkowskiego, gdyby stopił się rdzeń reaktora BWR - takiego jak w elektrowni atomowej Fukushima I - nic szczególnego nie powinno się stać. Najprawdopodobniej spłynie on do znajdującej się pod nim ogromnej komory.W wyniku piątkowego trzęsienia ziemi i tsunami w... Dnia 4 października 2010 roku odbędą się w Oslo trzecie międzynarodowe warsztaty na temat architektury opartej na modelach oraz budowy systemów osadzonych.
Techniki inżynieryjne oparte na modelach (model-based engineering, MBE) umożliwiają w procesie warstwowej budowy systemów utrwalanie niewykorzystywanych wyspecjalizo... Jaka jest droga śmieci po wyrzuceniu ich do kosza, czym jest recykling, jak trzeba segregować odpadki, by ulżyć Ziemi - odpowiedzi na te pytania poznają uczestnicy warsztatów familijnych "Co się dzieje ze śmieciami". Odbędą się one w Centrum Na... W Polsce powinno się dokonywać rocznie 120 transplantacji serca - uważa dyrektor Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu (ŚCCS) prof. Marian Zembala. W ubiegłym roku we wszystkich ośrodkach w kraju takich operacji było tylko 71. "To nieprawda, że nie ma dawców, s... Technologia 3D trafia do szerokiego grona odbiorców. Telewizory i monitory komputerowe umożliwiają prezentację w technologii trójwymiarowej. W kinach coraz częściej prezentowane są produkcje, które należy oglądać w specjalnych okularach. Tymczasem znaczna liczb...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wady drewnaCzy wiesz że...? Sinizna drewna, barwica drewna – wada drewna z grupy zabarwień. Siniznę określa się jako smugi i plamy różnej wielkości, kształtu i barwy: od szarej do czarnej, występujące w drewnie różnych gatunków drzew. Składnica drewna - wydzielony obszar terenu, na którym przechowywane jest drewna pozyskanego w lesie. Podstawową rolą i zadaniem składnic jest magazynowanie surowca drzewnego. Rak, rak strzały, rakowatość pnia - Wada drewna z grupy wad kształtu. Wada ta polega na zniekształceniu pnia najczęściej w postaci charakterystycznych zgrubień, narośli, rzadziej w postaci ubytków. Spotykane są formy łączące zgrubienie i ubytek. 
 Pp – pęknięcia promieniowe, Pr – pęknięcia rdzeniowe, R – dwurdzenność, Z – zakorek, Pr.r – element budowy – promień rdzeniowy. Cały przekrój cechuje spłaszczenie. 
1 – tarcica boczna, 2 – słoje roczne wzdłuż przekątnej, 3 – deski promieniowe, 4 – deski zawierające rdzeń. Wady drewna – anomalie budowy drewna, wszelkie jego uszkodzenia lub inne wrodzone i nabyte cechy, które obniżają jego wartość techniczną i ograniczają zakres użyteczności. Z punktu widzenia przerobu surowca drzewnego drewno powinno mieć kształt walca, równomierną słoistość, przebieg włókien równoległy do podłużnej osi, oraz nie powinno mieć sęków (gałęzi). Plamy wodne (wodosłój) – ciemne zabarwienie drewna, widoczne na czołach w postaci jednolicie zabarwionej plamy umiejscowionej najczęściej w sąsiedztwie rdzenia lub zgniłych sęków. Na przekrojach podłużnych plamy wodne występują w postaci ciemno zabarwionych pasm. Zabarwienie to zanika w miarę wysychania drewna, pozostawiając niekiedy drobne pęknięcia.
Zaparzenie drewna – wada drewna z grupy zabarwień. Jest to zmiana barwy na czerwonobrunatną, występująca w drewnie okrągłym i w świeżym materiale tartym, liściastym beztwardzielowym, powstająca podczas składowania w cieplejszych miesiącach na wolnym powietrzu. Zaparzenie postępuje od czół klinowatymi smugami w głąb drewna oraz wydłużonymi smugami w kierunku włókien. Wada drewna jest pojęciem względnym: jakaś cecha drewna może być uznana za ewidentną wadę w jednym sortymencie, w innym może stanowić wyjątkową zaletę. Przykładem są poszukiwane wady, w których budowa, rysunek i barwa drewna są nieregularne czy faliste – drewno z taką wadą jest cenione w wyrobach artystycznych, boazeriach, niektórych okleinach. To samo drewno w elementach konstrukcyjnych nie znajdzie zastosowania z uwagi na słabą wytrzymałość. Innym przykładem jest spróchniałe (zgnilizna miękka) drewno drzew liściastych poszukiwane w pszczelarstwie do podkurzaczy, którego wytrzymałość jest znikoma. Opuklina specyficzny przypadek wady drewna z grupy zgnilizn, polegający na uszkodzeniu przez grzyby słoja lub kilku słoi rocznych. Powstała wada przypomina pęknięcie okrężne (drewno zgniłe bardziej się kurczy). Może powstać w wyniku zakażenia wewnętrznego bielu.
Twardzica, drewno kompresyjne, drewno naciskowe - wada drewna z grupy wad budowy, określana również jako drewno reakcyjne. Tworzy się w drewnie drzew iglastych. Widoczna na przekroju poprzecznym drewna okrągłego jako czerwonobrunatna strefa słoja rocznego. Przypomina drewno późne, zajmuje znaczną lub całą szerokość słoja rocznego, może obejmować pojedynczy słój, wycinek przekroju bądź też tworzyć nieregularny pierścień. Niektóre wady są biologicznie nieuniknioną cechą. Przykładem są sęki – miejsca po odciętych lub obumarłych gałęziach, które zakłócają jednolitość budowy i tym samym zmniejszają użyteczność drewna, jednocześnie gałęzie są niezbędne do podtrzymywania aparatu asymilacyjnego drzew. Innym przykładem jest zmniejszanie się średnicy drzewa ku górze – zbieżystość. Wady kształtu – grupa wad drewna określana jako odchylenia od pożądanego, okrągłego kształtu drewna, wpływające ujemnie na użyteczność drewna i jego produkty.
Zgnilizna odziomkowa jest to rozkład drewna występujący w korzeniach i w odziomkowej części strzały. Powstaje tylko na drzewach żywych przede wszystkim na iglastych. Wpływ tego rodzaju zgnilizny jest poważny przede wszystkim dlatego, że poraża ona najcenniejszą część strzały. Geneza wad drewnaWady drewna powstają lub powiększają się w wyniku działania różnych czynników. Przykładem pozytywnego wpływu człowieka na budowę pnia mogą być przeprowadzone zabiegi hodowlane w lasach gospodarczych. Niewłaściwe wykonanie np. trzebieży może prowadzić do nadmiernej zbieżystości, zwiększenia sękatości, skręcenia drzew, czy zranień, następstwem których mogą być zgnilizny. Wady te mogą powstać zarówno na drzewach ściętych jak i pozostawionych po trzebieży. Właściwa konserwacja drewna umożliwia zapobieganie uszkodzeniom przez owady czy zgniliznom zarówno w formie przetartej jak i w postaci drewna okrągłego. Zgnilizna drewna, mursz - jedna z najpoważniejszych wad drewna. Jest to chemiczny rozkład ścian komórkowych drewna objawiający się postępującym rozpadem, zmianą barwy, zmianą właściwości drewna, pod wpływem działania niektórych gatunków grzybów.
Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji i gutacji oraz wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy. Podział wad drewnaZależnie od czasu powstania można wyróżnić wady: Wszystkie wady pierwotne będą występowały również po ścięciu drewna. W odpowiednich normach (PN-79/D-01011) podział wad drewna został oparty dwóch kryteriach: na rodzaju uszkodzenia i na przyczynie powstania wady. Według tej normy wyróżnia się następujące grupy wad: Drzewa – grupa . Do drzew zalicza się niekiedy rośliny posiadające . Bardziej zawężone definicje wyłączają wieloletnie rośliny o zdrewniałych łodygach, które nie posiadają zdolności przyrostu na grubość i nie tworzą korony ze zdrewniałych rozgałęzień łodygi. Dział botaniki zajmujący się drzewami to dendrologia (gr. δένδρον – drzewo). W Polsce kilkadziesiąt tysięcy najstarszych i najbardziej okazałych drzew podlega ochronie prawnej jako pomniki przyrody.
Surowiec drzewny – surowiec pozyskiwany przez ścinkę drzew w lesie lub na plantacjach. Po pozyskaniu drewna źródło surowca stanowią: pień, gałęzie lub karpa. Odpady drewna po przetworzeniu (np. po przetarciu mogą być wykorzystane powtórnie – jako surowiec energetyczny (paliwo), lub surowiec do przerobu chemicznego (np. na papier). Literatura Sęk niezarośnięty, sęk otwarty - grupa wad drewna z grupy sęków. Sęki te powstają po odcięciu lub niezarośnięciu odpadłych gałęzi (tylców) przez słoje roczne.
Na powierzchni żyjącego drzewa są nimi gałęzie: żywe (gałęzie górnej części korony oraz martwe (o różnej wielkości i stopniu rozkładu drewna) najczęściej dolne gałęzie korony. Na powierzchni drewna okrągłego - po odcięciu gałęzi lub ich pozostałości widoczne są w postaci owalnych (eliptycznych) blizn. Sęki otwarte dzielą się:
Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem, a warstwą łyka i kory. Pod względem technicznym drewno jest naturalnym materiałem kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ciągłymi włóknami polimerowymi, którymi są podłużne komórki zorientowane jednoosiowo.
Czy wiesz że...? beta Zabarwienia po spławie - wada drewna z grupy zabarwień występująca w postaci szarobrunatnego zabarwienia drewna okrągłego, które przez długi czas było poddane działaniu wody w czasie spławu i składowania na wodzie lub w wyniku zatonięcia kłód. Zmiana barwy obejmuje strefę obwodową i sięga do głębokości 3-5mm.
Zgnilizna rozrzucona, zgnilizna rozproszona - wada drewna, forma wystepowania zgnilizn na przekroju poprzecznym pnia drzew. Występuje w postaci rozrzuconych plam, widocznych zarówno w wewnętrznych jak i zewnętrznych wartstwach drewna.
Brunatnica - wada drewna z grupy zabarwień polegająca na kawowobrunatnym, niejednolitym zabarwieniu bielastej części drewna, występującym często łącznie z sinizną. Spotyka się ją w drewnie gatunków iglastych, głównie sosny i świerka.
Nierównomierna szerokość słojów rocznych, - Wada drewna z grupy wad budowy, jest to często występująca wada drewna różnych gatunków drzew, polegająca na wyraźnej różnicy między szerokością pojedynczych słojów rocznych lub grupowo.
Drewno okrągłe – to pień lub element korony drzewa bez wierzchołka i gałęzi, nieprzetarty wzdłużnie, okorowany lub nie, pozyskany w stanie okrągłym. Drewno takie może być zastosowane jako słupy, pale, stemple itp. albo jako drewno tartaczne.
Sękatość - wskaźnik ilości znajdujących się w jednostce długości, powierzchni lub w okółku sęków liczonych na pobocznicy drewna okrągłego lub na tarcicy. Sękatość podaje się w sztukach: na 1 metr [m], na 1 metr kwadratowy [m²], na okółek lub jego część. Przy pomiarze i ocenie tarcicy mierzy się też powierzchnię widocznych sęków i odnosi do powierzchni bocznej tarcicy.
Sęk niezarośnięty, sęk otwarty - grupa wad drewna z grupy sęków. Sęki te powstają po odcięciu lub niezarośnięciu odpadłych gałęzi (tylców) przez słoje roczne.
Na powierzchni żyjącego drzewa są nimi gałęzie: żywe (gałęzie górnej części korony oraz martwe (o różnej wielkości i stopniu rozkładu drewna) najczęściej dolne gałęzie korony. Na powierzchni drewna okrągłego - po odcięciu gałęzi lub ich pozostałości widoczne są w postaci owalnych (eliptycznych) blizn. Sęki otwarte dzielą się: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
