|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: O Bizancjum opowie 20 sierpnia prof. dr hab. inż. Stanisław Massel w ramach Letnich Spotkań z Nauką nad jeziorem Wdzydze w Czarlinie-Skoczkowie, organizowanych przez Instytut Budownictwa Wodnego (IBW) PAN w Gdańsku wspólnie z Instytutem Oceanologii (IO) PAN w Sopocie.J... Dr hab. Monika Marcinkowska, kierownik Zakładu Finansów i Rachunkowości Banków na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego, otrzymała nagrodę w konkursie Komitetu Nauk o Finansach PAN. Konkurs promuje wybitne osiągnięcia w zakresie finansów.Nagrodę - 6 ty... Komisja Europejska opublikowała raport "Innowacja: tworzenie wiedzy i miejsc pracy - informacje o europejskich badaniach naukowych w dziedzinie nauk społeczno-ekonomicznych".
Strategia Europa 2020, która ma doprowadzić do inteligentnego, zrównoważonego i globalnego wzrostu, posłuży się "innowacją", jako jedną ze swoich głównych sił napędowych. Dnia 1 czerwca 2010 r.... O ważnych momentach w stosunkach polsko-rosyjskich i ich odbiciu w badaniach historycznych, literaturze i filmie dyskutuje blisko 100 naukowców uczestniczących w Międzynarodowym Kongresie Naukowym odbywającym się w Krakowie. Na kongres "Polska-Rosja. Tru... W USA uruchomiono nowy superkomputer naukowy - HookieSpeed. Ma on 209 węzłów, osiąga wydajność 455 TFLOPS i zajmuje 96. miejsce na liście superkomputerów Top500. Jest on zbudowany całkowicie z komponentów komercyjnych - poinformowały portaleVirg...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Waldemar CeranTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Oktawiusz Jurewicz (ur. 30 kwietnia 1926 w Białymstoku) – polski filolog klasyczny, historyk, bizantynista. Profesura nadzwyczajny w 1971, zwyczajny w 1986 Uniwersytetu Warszawskiego. Dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej UW w latach 1971-1996, kierownik Zakładu Filologii Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Filologii Klasycznej w latach 1963-1966, prodziekan i następniei dziekan Wydziału Filologicznego UW 1966-1973. W latach 1973-1979 pracował na stanowisku profesora (professeur associe) Uniwersytetu Paris IV-Sorbonne i jednocześnie dyrektora Centre de Civilisation Polonaise tegoż Uniwersytetu. Założył i redagował czasopismo naukowe "Les Cahiers Franco Polonais" (roczniki 1977-1983). Odbył wiele stażów naukowych min. na uniwersytetach w Belgradzie, Berlinie, Budapeszcie, Kolonii, Monachium, Moskwie i Paryżu. Autor publikacji około 100 prac , artykułów, książek wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim oraz szeregu przekładów źródeł historycznych greckich na język ojczysty. Wykształcił kilkunastu magistrów, byłem promotorem trzech doktorów nauk humanistycznych, recenzował 14 prac doktorskich różnych uniwersytetów i 6 prac habilitacyjnych. Członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, członek i członek honorowy Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, członek Komisji Bizantynologicznej KNoKA PAN i jej przewodniczący do 2000 (obecnie członek honorowy), członek Towarzystwa Historycznego Mommsengesellschaft. Georgije Ostrogorski (nazwisko często podawane w obcych brzmieniach: ang. George Alexandrovič Ostrogorsky, niem. Georg Ostrogorski, ros. Георгий Александрович Острогорский (ur. 19 stycznia 1902 w Petersburgu, zm. 24 października 1976 w Belgradzie) – serbski historyk urodzony w Rosji, międzynarodowej sławy bizantynolog. Waldemar Ceran (ur. 7 września 1936 w Łodzi zm. 20 czerwca 2009 tamże) – polski historyk, profesor, badacz historii starożytnego Bizancjum, członek prezydium Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN. BiografiaAbsolwent I Gimnazjum i LO im. S. Czackiego w Gdańsku (1953), w 1960 ukończył studia magisterskie na Uniwersytecie Łódzkim. Do 1968 pracował jako asystent, później, po uzyskaniu stopnia doktora, jako adiunkt. W 1980 uzyskał habilitację, mianowany został również kierownikiem Zakładu Historii Starożytnej i Średniowiecznej UŁ, funkcję tę sprawował aż do roku 1991. Od 1981 do 1990 (z przerwą w latach 1984–1987) prodziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ. Dzięki jego staraniom Zakład Historii Starożytnej i Średniowiecznej przemianowany został w Katedrę Historii Bizancjum. Pracował także w Wyższej Szkole Pedagogicznej (obecnie Uniwersytet Humanistyczno – Przyrodniczy) w Piotrkowie Trybunalskim. Zasiadał w Senacie Uniwersytetu Łódzkiego, piastował również funkcję pełnomocnika rektora ds. współpracy z Uniwersytetem w Lyonie. Od 1990 profesor nadzwyczajny. 18 października 2002 prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora. W latach 1995–2005 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Bizantynologicznej przy Komitecie Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk. Rektor – godność osoby zarządzającej wraz z senatem szkołą wyższą. Najczęściej jest to jeden z profesorów takiej uczelni. Wyraz pochodzi od łacińskiego rector – "władca", "zarządca"; od łac. regere – "rządzić". Za cesarstwa rzymskiego oznaczał namiestnika podwładnego prefektom czyli egzarchom. Na przełomie XIX i XX wieku tytuł ten oznaczał zwierzchników niektórych zgromadzeń zakonnych i kościołów oraz przełożonych uniwersytetów, gimnazjów i zakładów naukowych. W większości polskich uczelni państwowych istnieje wymóg statutowy, aby wyboru rektora dokonywać spośród samodzielnych pracowników naukowych, zwykle z tytułem profesora. Zasada ta często nie jest spełniana w niepaństwowych uczelniach wyższych. Wybieralność rektora przez społeczność akademicką jest jedną z podstawowych tradycji autonomii akademickiej – często nieprzestrzeganej w ustrojach totalitarnych. W Polsce powojennej zasada zaczęła być wprowadzana konsekwentnie po 1989 i była jedną ze znaczących oznak demokratyzacji ustroju.
Habilitacja (z łac. habilitas – "zdatność, zręczność") – postępowanie, którego celem jest uzyskanie przez uprawnioną osobę stopnia naukowego doktora habilitowanego. Praca habilitacyjna i przewód habilitacyjny stanowią etap na drodze do uzyskania stanowiska profesora na uczelni a następnie profesora tytularnego. W latach 2002–2006 dyrektor Instytutu Historii UŁ, od 2006 na emeryturze, zatrudniony na uczelni na stanowisku emerytowanego profesora. Kierownictwo Katedry Historii Bizancjum przejął po nim dr hab. Maciej Kokoszko, prof. UŁ. Zmarł 20 czerwca 2009 roku, został pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim na Dołach w Łodzi. Długoletni współpracownik redakcji wydawanego w Pradze czasopisma "Byzantinoslavica", członek Rady Programowej "Piotrkowskich Zeszytów Naukowych", "Przeglądu Nauk Historycznych" oraz "Przeglądu Historycznego". Współtwórca "Encyklopedii kultury bizantyńskiej" oraz "Wielkiej Encyklopedii PWN". Twórca i redaktor serii "Byzantina Lodziensia". Autor ponad 70 prac naukowych. Wielokrotnie odznaczany, m.in. medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Złotym Krzyżem Zasługi, Honorową Odznaką Miasta Łodzi oraz Nagrodą III stopnia Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki (trzykrotnie). Historia i bibliografia rozumowana bizantologii polskiej 1800 – 1998 – dwutomowa publikacja autorstwa Waldemara Cerana. Obejmuje wszystkie prace z tej dziedziny napisane: w języku polskim, prace polskich naukowców w językach obcych wydane w kraju i zagranicą oraz prace autorów obcych opublikowane w języku polskim bądź w językach obcych w Polsce. Bibliografia obejmuje też przekłady i wydania literatury bizantyńskiej w Polsce. Układ bibliografii jest podobny do układu międzynarodowej bibliografii bizantynologicznej publikowanej w czasopiśmie "Bizantynoslavica". Publikacje zawarte są w 18 działach tematycznych. Oprócz historii polskiej bizantynologii praca zawiera krótkie omówienie 4765 prac.
Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego. W młodości trenował boks, reprezentując barwy Gedanii Gdańsk oraz Łódzkiego Klubu Sportowego. Ojciec dziennikarki Doroty Ceran-Pikali. Wybrane publikacjeczytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Piotrków Trybunalski – miasto na prawach powiatu, położone w centralnej Polsce na zachodzie Równiny Piotrkowskiej, będące siedzibą powiatu grodzkiego. Drugie pod względem wielkości miasto w województwie łódzkim i 47. w Polsce. Nazwa Piotrkowa w innych językach brzmi: język rosyjski – dziś Пётркув-Трибунальски, za czasów Królestwa Polskiego – Петроковъ; jidysz – פּעטריקעװ, Petrikew; język niemiecki – Petrikau. Liczba ludności w grudniu 2009 – 77 810 osób.
Przegląd Historyczny - polskie czasopismo historyczne. Jest wydawane od 1905. W 1906 lub 1907 jest wydawane przez Towarzystwo Miłośników Historii w Warszawie oraz Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego. Pierwszym redaktorem naczelnym był Jan Kochanowski, a aktualnie jest nim Włodzimierz Lengauer.
Maciej Kokoszko (ur. 2 sierpnia 1962 w Łodzi) - polski historyk, filolog klasyczny i bizantynolog. Od marca 2007 kierownik Katedry Historii Bizancjum UŁ, członek Komisji Bizantynologicznej Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk.
Mirosław Jerzy Leszka (ur. 4 kwietnia 1963 w Zgierzu) – historyk, mediewista, bizantynolog, slawista, nauczyciel akademicki, profesor Uniwersytetu Łódzkiego. .
Vox Patrum – czasopismo naukowe wydawane jako półrocznik, dotyczące antyku chrześcijańskiego (I-VIII w.). Jest wydawane przez Ośrodek Badań nad Antykiem Chrześcijańskim KUL (do 2006 Międzywydziałowy Zakład Badań nad Antykiem Chrześcijańskim, 2006-2010 Instytut Badań nad Antykiem Chrześcijańskim) od 1981 roku. Redaktorem naczelnym jest ks. Stanisław Longosz. Periodyk zawiera następujące działy:
Senat szkoły wyższej – kolegialny organ uczelni działający w oparciu o przepisy prawa i statutu danej uczelni. Szkoły wyższe w ramach swojej autonomii określają samodzielnie skład senatu, tryb wyboru i procentowy udział w składzie senatu przedstawicieli nauczycieli akademickich, doktorantów, studentów oraz pracowników niebędących nauczycielami akademickimi, tryb zwoływania posiedzeń oraz tryb pracy tego organu. W przypadku uczelni publicznej kadencja senatu trwa cztery lata.
Tytuł naukowy (tytuł naukowy profesora) - nadawany przez Prezydenta RP osobie, która najczęściej uzyskała już stopień naukowy doktora habilitowanego, ma osiągnięcia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczające wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada poważne osiągnięcia dydaktyczne, w tym w kształceniu kadry naukowej. Wyjątkowo może być nadany osobie ze stopniem doktora, o wybitnych osiągnięciach naukowych lub artystycznych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |