Waldemar Kocoń (ur. 17 kwietnia 1949 w Warszawie) – polski piosenkarz, autor piosenek.

Jest absolwentem średniej szkoły muzycznej w Warszawie (Wydział Estradowy pod kierunkiem Zbigniewa Rymarza). Debiutował w Klubie Studentów UW Hybrydy. Zdobył I nagrodę na Kiermaszu Piosenki Studenckiej (Wracaj, muz. J. Pilecki, sł. R. Bogdan, 1969).

Po zajęciu I miejsca w programie telewizyjnym Proszę dzwonić (1969) otrzymał propozycje współpracy z radiem, telewizją, Pagartem, Stołeczną Estradą, Polskimi Nagraniami. W 1971 roku zarejestrował debiutancki singel dla wytwórni Muza. Brał udział w wielu krajowych i zagranicznych festiwalach, zdobywając nagrody i wyróżnienia. Związując się ze Studiem Piosenki ZAKR-u w warszawskim hotelu Bristol, W. Kocoń na kilka lat trafia pod wokalno-artystyczne skrzydła wybitnej śpiewaczki, reżysera i pedagoga Marii Fołtyn. Występuje w największych salach koncertowych w Polsce, w Niemczech, w krajach byłego Związku Radzieckiego, w Bułgarii, byłej Czechosłowacji. Wielokrotnie wyjeżdżał na występy dla Polonii w USA i Kanadzie.

W listopadzie 1981 roku pojechał tam po raz szósty. Stan wojenny zastaje go w Nowym Jorku. Rok później zamieszkał w Chicago. Prowadził w ośrodkach polonijnych własny program One Man Show i własny program radiowy Kocoń przed północą (od 1991 roku). Poza owacyjnie przyjmowanymi występami dla Polonii, w repertuarze poszerzonym o światowe standardy czy utwory kompozytorów włoskich, hiszpańskich, rosyjskich, amerykańskich, jugosłowiańskich, W. Kocoń daje się poznać publiczności obcojęzycznej nie tylko w Ameryce, ale również w Kanadzie i Australii. Liczne polsko-amerykańskie recenzje są tego potwierdzeniem.

Wydał 16 płyt, m.in.: Waldemar Kocoń (1974), O samym sobie (1975), Wielki romans (1978), Znaki miłości (1995), Przeobrażenia (2000), Dla Ciebie Polsko, Tobie Ameryko (2002), Wyznania najcichsze (2004), Dla Ciebie Polsko (2006), Zagrożenia (2007).

Na wniosek artystów, twórców i producentów Polskiego Stowarzyszenia Estradowego otrzymał statuetkę Prometeusza za najwyższe osiągnięcia artystyczne i twórcze dla sztuki estradowej.

Po 19 latach powrócił do kraju. Poza występami czynnie działa na rzecz ochrony zwierząt, zwłaszcza dzikich kotów.

W "Gwiazdozbiorze Estrady Polskiej" Witold Filler napisał: "Kocoń przyciąga uwagę wyjątkową ekspresyjnością śpiewu, udaje mu się przy tym uniknąć kabotynizmu, tak częstego u piosenkarzy o jego potędze głosu. On tę potęgę jedynie sygnalizuje, by zaraz ukryć ją w ciepłym piano".

Waldemar Kocoń był wykonawcą pierwszej piosenki napisanej przez Ryszarda Rynkowskiego i zapisanej na płycie " W tańcu zaczyna się miłość" (słowa: Adam Kreczmar).

"...za Oceanem, w latach 80. będąc z "Halką" słyszałam o jego prawdziwych sukcesach. Śpiewał powodując dreszcze słuchaczy. Wykonywał bowiem z żarem w duszy dobrą literaturę... Czasem ćwiczymy klasykę, również sławne arie z opery. Potrafi to. Jednak pozostaje wierny poetyce interpretacji skupionej na "rozmowie z widzem". A widz – ten obecny jest inny, najczęściej rozchełstany. Czy uda się Waldemarowi swoistym talentem wtargnąć w ten tłum?" Maria FOŁTYN (luty 2001)