Walentin Kozmicz Iwanow - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy radzieckiego i rosyjskiego piłkarza urodzonego w 1934. Zapoznaj się również z: inne osoby noszące to imię i nazwisko.

Walentin Koźmicz Iwanow, ros. Валентин Козьмич Иванов (ur. 19 listopada 1934 w Moskwie, ZSRR, zm. 8 listopada 2011 tamże)) – rosyjski piłkarz występujący na pozycji napastnika, trener i menedżer piłkarski, reprezentant Związku Radzieckiego. Ojciec sędziego piłkarskiego Walentina W. Iwanowa.

Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce nożnej funkcjonowała w czasie istnienia ZSRR, w latach 1922-1991. W barwach reprezentacji ZSRR grali głównie, obok Rosjan, Ukraińcy, Białorusini, Gruzini czy Ormianie, w mniejszym stopniu zawodnicy pochodzący z pozostałych republik radzieckich.

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 1960 – pierwsza w historii edycja piłkarskich Mistrzostw Europy męskich reprezentacji krajowych (wówczas pod nazwą Puchar Europy Narodów).

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Iwanow rozpoczynał swoją karierę piłkarską w drużynie zakładowej, gdzie wypatrzył go trener Grigorij Żarkow i w 1952 młody piłkarz został zawodnikiem pierwszoligowego Torpedo Moskwa. Już po roku wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie, pomimo dużej konkurencji i młodego wieku. Do jego partnerów w drużynie klubowej należeli m.in. Eduard Strielcow i Giennadij Gusarow. Na płaszczyźnie klubowej odnosił również znaczące sukcesy, jednak jedynie krajowe. Karierę piłkarską zakończył w 1967 roku.

Puchar Związku Radzieckiego w piłce nożnej (ros. Кубок СССР по футболу, Kubok SSSR po futbołu) rozgrywki piłkarskie o charakterze pucharu krajowego w ZSRR. Rozgrywane są od roku 1936. Wystartowały razem z Mistrzostwem ZSRR.

Igrzyska olimpijskie – najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co 4 lata w różnych krajach, pod hasłem szlachetnego współzawodnictwa i braterstwa wszystkich narodów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.

Kariera reprezentacyjna

26 czerwca 1955 debiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w meczu towarzyskim z Szwecją (6:1), w swoim debiucie zdobył jedną z sześciu bramek. Iwanow szybko wywalczył sobie miejsce w reprezentacji ZSRR, z którą sięgnął w 1956 w Melbourne po mistrzostwo olimpijskie, zaś w 1960 po mistrzostwo Europy. W 1962, na Mistrzostwach Świata w Chile zdobył dla drużyny narodowej 4 bramki (wszystkie w fazie grupowej), co pozwoliło mu (wraz z pięcioma innymi graczami) wywalczyć tytuł króla strzelców. Drużyna ZSRR odpadła z turnieju w ćwierćfinale. W wielkich turniejach Iwanow uczestniczył również w 1958 (na Mistrzostwach Świata w Szwecji oraz w 1964, kiedy jego drużyna wywalczyła wicemistrzostwo Europy). Ogółem rozegrał w reprezentacji ZSRR 59 meczów i zdobył 26 goli (trzeci strzelec w historii po Błochinowi i Protasowie), zaś w drużynie olimpijskiej zagrał 4 razy i zdobył 3 bramki.

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej 1964 – druga edycja piłkarskich Mistrzostw Europy męskich reprezentacji krajowych (wówczas pod nazwą Puchar Europy Narodów).

Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce nożnej funkcjonowała w czasie istnienia ZSRR, w latach 1922-1991. W barwach reprezentacji ZSRR grali głównie, obok Rosjan, Ukraińcy, Białorusini, Gruzini czy Ormianie, w mniejszym stopniu zawodnicy pochodzący z pozostałych republik radzieckich.

Kariera trenerska

Kariera trenerska Iwanowa związana jest głównie z klubem Torpedo Moskwa, z którym zdobył najwięcej trofeów. W 1976 wywalczył z zespołem mistrzostwo ZSRR, zaś trzykrotnie (w 1968, 1972 i 1986) krajowy puchar. Iwanow dostał nagrodę zasłużonego trenera ZSRR. W latach 1992-1993 prowadził marokański klub pierwszoligowy Raja z Casablanki. W 1994 wrócił do Rosji, gdzie kilka razy trenował przez krótkie okresy Torpedo Moskwa. Pełnił także funkcję wiceprezydenta klubu Premier Ligi FK Moskwa.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Mistrzostwa Świata w piłce nożnej, potocznie nazywane mundialem (hiszp. – światowy) jest to międzynarodowy turniej piłkarski rozgrywany przez seniorskie reprezentacje narodowe, będące członkami FIFA. Mistrzostwa są organizowane co cztery lata od 1930 roku, za wyjątkiem 1942 i 1946 roku, co spowodowane było trwaniem II wojny światowej. Obecnymi mistrzami są Hiszpanie, którzy wygrali mistrzostwa w RPA w 2010 roku.