Walentin Lebiediew - Polski Serwis Naukowy

Walentin Witalijewicz Lebiediew, ros. Валентин Витальевич Лебедев (ur. 14 kwietnia 1942 w Moskwie (ZSRR)), inżynier, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie

1959 – szkołę średnią ukończył w mieście Narofomińsk w okręgu moskiewskim.

1960 – zakończył kurs w Orenburskiej Wyższej Wojskowej Szkole Pilotów Myśliwskich (ВВАУШ).

1966 – został absolwentem Moskiewskiego Instytutu Lotnictwa (МАИ) im. S. Ordżonikidze i otrzymał tytuł magistra inżyniera i rozpoczął pracę w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Eksperymentalnej Budowy Maszyn (ЦКБЭМ) – poprzednio biuro konstrukcyjne S. Korolowa OKB-1, a obecnie RKK Energia.

1967 – jako przedstawiciel techniczny ze strony głównego zakładu w przemyśle kosmicznym brał udział w w grupie poszukiwawczej, która na Oceanie Indyjskim miała odnaleźć statek kosmiczny „Zond”.

październik 1968 – został na krótko oddelegowany do Indii w celu odzyskania statku „Zond-5”.
Później został instruktorem w oddziale kosmonautów. Brał udział w pracach nad rakietami ratunkowymi dla statków Sojuz i Ł-1. Ponadto opracowywał również metodykę ręcznego cumowania statku Sojuz ze stacją orbitalną.

grudzień 1969 – pomyślnie przeszedł kwalifikacyjne badania medyczne. Każdą wolną chwilę poświęcał na latanie. Opanował pilotaż śmigłowca Mi-1 oraz samolotu odrzutowego Ł-29.

1971 – do momentu zaliczenia do oddziału kosmonautów w 1972, przechodził przeszkolenie w Szkole Pilotów Doświadczalnych gdzie latał na takich samolotach jak: MiG-15 i MiG-21.

kwiecień 1975 – po obronie pracy w Moskiewskim Instytucie Lotnictwa otrzymał tytuł kandydata nauk technicznych.

kwiecień 1977 – na tej samej uczelni, po obronie pracy otrzymał tytuł doktora nauk technicznych.

2000 - jako pierwszy kosmonauta został wybrany członkiem-korespondentem Rosyjskiej Akademii Nauk.

Kariera kosmonauty

Będąc jeszcze studentem po raz pierwszy próbował dostać się do oddziału kosmonautów. W grudniu 1969 roku przeszedł niezbędne badania w Instytucie Zagadnień Medyczno-Biologicznych (ИМБП) i został dopuszczony do treningu specjalistycznego.

Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
MiG-15 (ros. МиГ-15) - radziecki samolot myśliwski, skonstruowany w końcu lat czterdziestych. Ten typ maszyn brał udział w wojnie koreańskiej. Oznaczenie NATO - "FAGOT".

22 marca 1972 – dostał się do trzeciej grupy kosmonautów jaką posiadało Biuro Konstrukcyjne „Energia”.

1972 – 1973 – przygotowywał się do lotu na statku kosmicznym Sojuz w ramach programu „Orion”. Był wyznaczony do roli rezerwowego (trzeciego) inżyniera pokładowego misji Sojuz 13. We wrześniu 1973 w załodze z Piotrem Klimukiem został dublerem inżyniera pokładowego (zamienił w niej Jurija Ponomariowa). Na 11 dni przed wyznaczonym na dzień 18 grudnia 1973 startem statku kosmicznego Sojuz 13 załoga dublerów została załogą podstawową.

18 – 26 grudnia 1973 – uczestniczył w locie kosmicznym Sojuza 13.

grudzień 1977 – luty 1979 – razem z Leonidem Popowem był w trzeciej (rezerwowej) załodze - stałych ekspedycji na stację orbitalną Salut 6 (były to loty Sojuza 26 i Sojuza 29).

25 lutego 1979 - w tym samym składzie załogi był dublerem inżyniera pokładowego misji Sojuz 32.

1979 – 1980 – przygotowywał się do lotu na stację Salut 6 w czwartej podstawowej załodze (ЭО-4). Dowódcą statku był wyznaczony Leonid Popow. Niestety poważny uraz kolana sprawił, że Lebiediew musiał zostać wycofany z przygotowań. Jego miejsce w załodze zajął Walerij Riumin.

1981 – maj 1982 – powrócił do przygotowań i został wyznaczony do nowej załogi razem z Anatolijem Bieriezowojem. Obaj byli dublerami członków załogo Sojuza T-4 (lot na stację Salut 6) oraz tworzyli załogę podstawową misji Sojuz T-5 (pierwsza stała załoga Saluta 7).

13 maja – 10 grudnia 1982 – uczestniczył w locie statku kosmicznego Sojuz T-5.

1983 – dostał się do grupy kosmonautów szkolących się w ramach programu Buran. Lebiediew od 1985 trenował w załodze z Aleksandrem Szczukinem. Pełnił w niej funkcję inżyniera pokładowego.

1986 – został odsunięty od przygotowań, a w załodze zastąpił go Siergiej Krikalow.

1989 – 1993 – był kosmonautą Rosyjskiej Akademii Nauk (do 1992 była to Akademia Nauk ZSRR).

25 lutego 1993 – z uwagi na przejście na emeryturę opuścił oddział kosmonautów.

Piotr Iljicz Klimuk, biał. Пётр Ільіч Клімук, ros. Пётр Ильич Климук (ur. 10 lipca 1942 w Komarówce, rejon brzeski, Białoruska SRR) – generał lotnictwa, kosmonauta radziecki. Z pochodzenia Białorusin.
Sojuz 26 (kod wywoławczy Таймыр - Tajmir) to radziecki pojazd kosmiczny, który jako pierwszy udanie połączył się ze stacją Salut 6 i rozpoczął niemalże stałą rosyjską obecność w kosmosie. Podczas lotu pobito szereg rekordów i dokonano pierwszego w historii połączenia na orbicie trzech pojazdów.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)