|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Przyczyna śmierci Adama Mickiewicza, której 155. rocznica przypada 26 listopada, nadal pozostaje zagadką. Wielu badaczy nie wierzy, że poeta zmarł na cholerę, a okoliczności zgonu mogą wskazywać na otrucie.Jesienią 1855 roku Mickiewic... W wieku 71 lat zmarł wybitny karnista, kierownik Katedry Prawa Karnego i Kryminologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu prof. Andrzej Marek. Był m.in. członkiem komisji zajmujących się reformą i kodyfikacją prawa karnego. Andrzej... Żyjemy w epoce wielkiego wymierania języków - alarmują językoznawcy. Obchodzony 21 lutego pod patronatem UNESCO Dzień Języka Ojczystego ma zwrócić uwagę świata na ten problem.Połowa spośród ponad 6 tys. języków, którymi mówi się na świecie, jest zag... Szesnaścioro dotychczasowych mistrzów i wicemistrzów polskiej ortografii, wyłonionych w 14 zorganizowanych dotąd w Katowicach Ogólnopolskich Dyktandach, zmierzy się 21 lutego w kolejnym dyktandzie, rywalizując o tytuł arcymistrza języka polskiego.
21 ... Do końca lutego tego roku trwa przyjmowanie zgłoszeń do III edycji konkursu "Zobaczyć matematykę", organizowanego przez Instytut Matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i objętego patronatem Zarządu Województwa Małopolskiego.W konkursie mogą wziąć udział...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Walenty WańkowiczCzy wiesz że...? Toruń (niem. Thorn, łac. Thorunia, Torunium) – miasto w województwie kujawsko-pomorskim. Prawobrzeżna część miasta leży na Pomorzu, lewobrzeżna część położona jest na Kujawach. Miasto leży nad Wisłą i Drwęcą. Duży ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy. Andrzej Tomasz Towiański (ur. k. Janiszek w powiecie wileńskim, zm. 13 maja 1878 w Zurychu) – polski ziemianin, filozof i przywódca religijny, mesjanista. Charyzmatyczny przywódca towiańczyków, organizacji zwanej też Kołem Sprawy Bożej. Jan Marek Antoni Giżycki herbu Gozdawa; pseud. "Wołyniak", "Marek Gozdawa" (ur. 1844 w Michnówce, powiat starokonstantynowski na Wołyniu, zm. 1925) - polski historyk. Walenty Wańkowicz herbu Lis (ur. 14 lutego 1799 w Kalużycach w powiecie ihumeńskim, zm. 12 maja 1842 w Paryżu) - pochodzący z mińszczyzny malarz romantyzmu. Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.
Cmentarz Montmartre - jest jedną z najstarszych nekropolii Paryża. Położony jest u stóp wzgórza Montmartre. Został założony w 1795 roku, otwarty w 1798 roku. Zbudowano go w miejscu dawnych kamieniołomów. W 1825 i 1847 roku został powiększony, a w 1888 roku przecięty mostem-wiaduktem. Leży na zachód od Cmentarza Pére Lachaise, na wschód od Cimetière de Passy i na północ od Cimetière de Montparnasse. Syn Melchiora Wańkowicza z Kałużyc. Pochodził z rodziny ziemiańskiej z guberni mińskiej. Studiował początkowo w Akademii Połockiej w Połocku, gdzie ukończył w 1817 roku edukację z wyróżnieniem, a następnie na Uniwersytecie Wileńskim u prof. Jana Rustema. Później kształcił się w malarstwie w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Malował portrety utrzymane w ciepłej gamie barw. Do jego dorobku należą: obraz Adam Mickiewicz na Judahu skale oraz portrety Aleksandra Puszkina, Andrzeja Towiańskiego, Marii Szymanowskiej z Wołowskich, Antoniego Goreckiego, Karola Lipińskiego i obrazy alegoryczne. Białorusini (Беларусы) – naród zamieszkujący w Europie Środkowej i Wschodniej, głównie na terenach dzisiejszej Republiki Białorusi, a także sąsiednich państw: Polski, Litwy, Rosji i Ukrainy. Grupy emigrantów zamieszkują również w USA i Kanadzie.
Antoni Gorecki (ur. 1787 w Wilnie, zm. 18 września 1861 w Paryżu) – polski poeta, satyryk i bajkopisarz, powstaniec listopadowy i uczestnik wojen napoleońskich. Wujem Walentego Wańkowicza był polski poeta emigracyjny Antoni Gorecki. Wańkowicz pochowany został na Cmentarzu Montmartre. MuzeumW Mińsku, w dawnym dworze Wańkowiczów, działa obecnie muzeum poświęcone artyście. Ponieważ budynek w czasach ZSRR pełnił funkcje mieszkalne, nie zachowały się żadne elementy wnętrza z epoki. Większość eksponatów, w tym obrazy Wańkowicza, zostały wypożyczone z muzeów w Warszawie. Jan Rustem (lit. Jonas Rustemas, ur. 1762 w Stambule, zm. 21 czerwca 1835 w Puszkach k. Dukszt) – polski malarz, portrecista, profesor Uniwersytetu Wileńskiego.
Alegoria (gr. ἀλληγορία allēgoría, od ἀλληγορέω allēgoréo - "mówię w przenośni, obrazowo") – w literaturze i sztukach plastycznych podstawienie pojęć oderwanych pod obraz o znaczeniu przenośnym, symboliczny motyw, jednoznacznie określony i ustalony konwencjonalnie. NarodowośćNarodowość Walentego Wańkowicza jest obiektem sporu. Białorusini uważają go za artystę białoruskiego i w takim duchu została urządzona ekspozycja o nim w muzeum w Mińsku. Wśród Polaków natomiast rozpowszechniony jest pogląd o jego polskości. Reportażysta-podróżnik Marek A. Koprowski określa "białorutenizację" artysty mianem dziwnej i sztucznej. Jego zdaniem Wańkowicz w swojej twórczości nie czerpał nawet inspiracji z białoruskich motywów, natomiast to, że tworzył on na ziemi należącej obecnie do Białorusi nie znaczy, że można go przypisywać do białoruskiej kultury. Adam Mickiewicz na Judahu skale – obraz Walentego Wańkowicza namalowany na płótnie w latach 1827 – 1828. Inspiracją do powstania dzieła były Sonety krymskie, a ściślej sonet XVIII Ajudah, zaczynający się słowami:
Aleksandr Siergiejewicz Puszkin, Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин (ur. 6 czerwca 1799 w Moskwie, zm. 10 lutego 1837 w Petersburgu) – poeta rosyjski, także dramaturg i prozaik, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli romantyzmu rosyjskiego. Przypisy
BibliografiaPowiat lub ujezd ihumeński - dawny powiat guberni mińskiej, wcześniej część powiatu mińskiego tegoż województwa. W 1812 w departamencie wileńskim WKL . Dzisiaj częściowo pokrywa się z nim Rejon czerwieński na Białorusi.
Malarstwo – obok rzeźby i grafiki jedna z gałęzi sztuk plastycznych. Posługuje się środkami plastycznego wyrazu, np. barwną plamą i linią, umieszczonymi na płótnie lub innym podłożu (papier, deska, mur), a dzieła zwykle są dwuwymiarowe lub dwuwymiarowe z elementami przestrzennymi. Twórczość malarska podlega zasadom właściwym dla danego okresu. Poszukiwanie odmiennych form wyrazu przyczynia się jednak do kształtowania nowych oryginalnych kierunków i niezwykłej różnorodności dzieł malarskich.
Czy wiesz że...? beta Karol Joseph Lipiński (ur. 30 października 1790 w Radzyniu Podlaskim na Lubelszczyźnie, zm. 16 grudnia 1861 w Urłowie) - polski skrzypek, kompozytor i pedagog.
Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
Romantyzm (z fr. romantisme, od roman – powieść, opowieść) – epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku. Romantyzm był ruchem ideowym, literackim i artystycznym, który rozwinął się początkowo w Europie i wyrażał się w poezji, malarstwie i muzyce.
Uniwersytet Wileński (lit. Vilniaus universitetas) – państwowy uniwersytet w Wilnie, założony w 1579 przez Stefana Batorego jako Akademia i Uniwersytet Wileński, w latach 1919–1939 Uniwersytet Stefana Batorego; trzeci najstarszy uniwersytet na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów i jeden z najstarszych uniwersytetów w Europie Wschodniej, współcześnie największy uniwersytet litewski.
Maria Szymanowska, z domu Wołowska (ur. 14 grudnia 1789 w Warszawie, zm. 24 lipca 1831 w Sankt Petersburgu) - polska pianistka i kompozytorka. Pochodziła z rodziny frankistów. Pisała liczne utwory na fortepian, m.in. etiudy, nokturny, walce, polonezy, mazurki, pieśni. Z małżeństwa z Józefem Szymanowskim (zm. 1832) miała troje dzieci, Helenę (ur. 1811, zm. 1861, zamężną Malewską) oraz bliźnięta Celinę (ur. 1812, zm. 1855, żonę Adama Mickiewicza) i Romualda (ur. 1812, zm. 1840, inżyniera); małżeństwo zakończyło się rozwodem. Po rozwodzie rozpoczęła karierę zawodowej pianistki. Koncertowała w Niemczech, Francji, Anglii, Włoszech. Ostatnie lata życia spędziła w Petersburgu, gdzie była nadworną pianistką carycy.
Kalużyce (biał. Калюжыца, Калюжица) – dawny majątek ziemski w powiecie ihumeńskim w guberni mińskiej. Od XVIII wieku do rewolucji październikowej w rękach rodu Wańkowiczów, po pokoju ryskim w granicach Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej; obecnie (2010) wieś w obrębie uszańskiego sielsowieta (gminy) w rejonie berezyńskim. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |