Walerij Rożdiestwienski - Polski Serwis Naukowy

Walerij Iljicz Rożdiestwienski, ros. Валерий Ильич Рождественский (ur. 13 lutego 1939 w Leningradzie, zm. 31 sierpnia 2011), kosmonauta radziecki, pułkownik-inżynier, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i służba wojskowa

1956 – ukończył szkołę średnią w Leningradzie.

1961 - został absolwentem Wyższej Szkoły Inżynierskiej Marynarki Wojennej uzyskując tytuł wojskowego inżyniera budowy okrętów.

1961 – w październiku rozpoczął służbę w morskiej bazie wojskowej w Bałtijsku.

1962 – przeszedł 6-miesięczny specjalistyczny kurs oficerski dla nurków w szkole ratownictwa morskiego Floty Czarnomorskiej.

1962 – 1965 – dowodził grupą nurków na jednym z okrętów ratunkowych wojskowej bazy morskiej w Lipawie należącej do radzieckiej Floty Bałtyckiej.

1992 – 31 października opuścił armię i w stopniu pułkownika-inżyniera przeszedł do rezerwy.

Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów

1965 – 28 października został przyjęty do trzeciej grupy kosmonautów radzieckich sił powietrznych. Razem z nim przyjęto łącznie 22 kandydatów.

1965 – 1967 – przeszedł podstawowe przeszkolenie, podczas którego m.in. latał na samolocie L-39 Albatros oraz wykonał ponad 70 skoków ze spadochronem.

1968 – 1972 – w grupie kosmonautów szkolił się w ramach programu wojskowej stacji orbitalnej Ałmaz.

1972 – 1973 – razem z Wiaczesławem Zudowem w czwartej (rezerwowej) załodze przygotowywał się do lotu na stację orbitalną Ałmaz (ОПС-101 „Алмаз”). Kilkanaście dni po starcie w kwietniu 1973 stacja uległa rozhermetyzowaniu i wszystkie loty załogowe w jej kierunku zostały odwołane. Oficjalnie stacja nosiła nazwę Salut 2.

1973 – 1974 - podobnie jak poprzednio, razem z Wiaczesławem Zudowem, rozpoczął przygotowania do lotu na pokładzie drugiej stacji orbitalnej typu Ałmaz (ОПС-101-2 «Алмаз»). Po wyniesieniu na orbitę stacja otrzymała oficjalną nazwę Salut 3. Obaj stanowili trzecią (rezerwową) załogę misji Sojuz 15.

1975 – przechodził szkolenie do lotu statku Sojuz 21 i stacji orbitalnej Salut 5. Był inżynierem pokładowym załogi rezerwowej dowodzonej przez Wiaczesława Zudowa.

1976 – od lipca wspólnie z Wiaczesławem Zudowem, w załodze podstawowej, trenował do lotu na pokładzie stacji orbitalnej Salut 5 (stacja o przeznaczeniu wojskowym typu Ałmaz - ОПС-103 „Алмаз”). W dniach 14 – 16 października uczestniczył w locie statku kosmicznego Sojuz 23.

1977 - 1983 – wraz z innymi kosmonautami kontynuował szkolenie w ramach programu wojskowej stacji orbitalnej typu Ałmaz. Jako zastępca kierownika zmiany brał również udział w kierowaniu lotem stacji orbitalnych Salut 6 i Salut 7.

1983 – 1985 – był jednym z kosmonautów, którzy przygotowywali się do lotu na nowym załogowym statku TKS-4 (ostatecznie pojazd ten poleciał jako bezzałogowy Kosmos 1686)

1986 – 24 czerwca opuścił oddział kosmonautów w związku z powierzeniem mu funkcji naczelnika Wydziału w 1 Zarządzie Centrum Przygotowań Kosmonautów.

1988 – w lipcu został zastępcą naczelnika zarządu ds. przygotowań kosmonautów. Miał duży wkład w tworzeniu urządzeń treningowych i innych środków technicznych służących do przygotowań załóg statków kosmicznych. M. in. opracował nową koncepcję symulatora dla planowanej wówczas stacji MIR 2.

1989 – w marcu został naczelnikiem 2 Zarządu Centrum Przygotowań Kosmonautów.

1992 – 31 października został przeniesiony do rezerwy i zakończył pracę w ośrodku kosmicznym.

Sojuz 23 (kod wywoławczy Радон - Radon) miał wynieść załogę na pokład stacji kosmicznej Salut 5, przypuszczalnie w ramach wojskowego programu Ałmaz.
Lista zawiera nazwiska wszystkich astronautów i kosmonautów, którzy uczestniczyli w locie kosmicznym, bądź wystartowali do lotu w kosmos. Wyjątkowo uzupełniono ją o astronautów:

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)