Walerij Tokariew - Polski Serwis Naukowy

Walerij I. Tokariew

Walerij Iwanowicz Tokariew, ros. Валерий Иванович Токарев (ur. 29 października 1952 w wojskowym miasteczku na terenie poligonu Kapustin Jar w obwodzie astrachańskim, ZSRR) – kosmonauta rosyjski w stopniu pułkownika, wojskowy pilot doświadczalny 1. klasy.

Wykształcenie i służba wojskowa

1969 – ukończył szkołę średnią w Rostowie (obwód jarosławski), ZSRR i wstąpił do armii.

1969-1973 – słuchacz Wojskowej Wyższej Szkoły Lotniczej w Stawropolu.

1973-1981 – służba w pułku lotnictwa myśliwskiego, od 1980 jako zastępca dowódcy eskadry lotniczej w obwodzie Orenburskim.

18 listopada 1981 – 29 lipca 1982 – z wyróżnieniem zakończył kurs w 267 Centrum Przygotowań Pilotów Doświadczalnych (ЦПЛИ) w Aktiubińsku otrzymując kwalifikacje pilota doświadczalnego.

od marca 1982 – pilot doświadczalny filii Państwowego Instytutu Naukowo-Badawczego Sił Powietrznych (ГКНИИ ВВС) na Krymie.

Testował samoloty i śmigłowce 44 typów, w tym samoloty pokładowe, m.in. Su-27K, MiG-29K, Jak-38M, Su-25UTG i Su-24M. Posiada kwalifikacje pilota wojskowego 1 klasy oraz pilota doświadczalnego 1 klasy.

Gregory Hammond Olsen (ur. 20 kwietnia 1945 Brooklyn, stan Nowy Jork, USA), amerykański milioner, wynalazca i właściciel dziesięciu patentów w dziedzinie elektroniki. Trzeci turysta kosmiczny.
STS-96 (ang. Space Transportation System) była misją wahadłowca Discovery, która miała za cel dostarczenia zaopatrzenia do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

Od października 1986 był zastępcą dowódcy eskadry i starszym pilotem doświadczalnym w tej samej jednostce.

1989-1993 – w systemie zaocznym studiował w Akademii Wojsk Powietrznych im. J. A. Gagarina w Monino.

1996-1997 – zaoczne studia na Akademii Gospodarki Narodowej przy Rządzie Federacji Rosyjskiej.

Kariera kosmonauty

Koniec 1987 – Tokariew przeszedł badania medyczne i trafił do oddziału kosmonautów, którzy przygotowywali się do lotów na pokładzie statku wielokrotnego użytku Buran.

maj 1989 – kwiecień 1991 – w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J.A. Gagarina przeszedł ogólne przygotowanie do lotów kosmicznych w składzie grupy pilotów doświadczalnych Państwowego Instytutu Naukowo – Badawczego Lotnictwa Wojskowego (GKNII WWS – ГКНИИ ВВС), która była nazywana również grupą test – pilotów. Po jego zakończeniu kontynuował pracę w krymskiej filii tego instytutu.

15 stycznia 1991 rozkazem Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej (МО РФ) otrzymał kwalifikacje kosmonauty – badacza, starszego pilota doświadczalnego grupy kosmonautów GKNII WWS.

Luty 1992 – po rozpadzie ZSRR i przejściu oddziału Państwowego Instytutu Naukowo-Badawczego Lotnictwa Wojskowego, który znajdował się na Krymie, pod jurysdykcję Ukrainy, odmówił złożenia przysięgi Ukrainie, w związku z czym zwolniono go ze stanowisk związanych z lataniem i etatu.

1992-1993 służył jako starszy pilot doświadczalny Państwowego Instytutu Naukowo-Badawczego Lotnictwa Wojskowego (GKNII WWS), w Aktiubińsku.

30 stycznia 1993 r. – 30 września 1996 był w 4 grupie kosmonautów badaczy.

Styczeń 1994 – zastąpił Aleksieja Borodaja na stanowisku dowódcy grupy kosmonautów Państwowego Instytutu Naukowo-Badawczego Lotnictwa Wojskowego (GKNII WWS).

30 września 1996 – rozkazem Sztabu Głównego №123/3/0716 rozformowano grupę Państwowego Instytutu Naukowo-Badawczego Lotnictwa Wojskowego (GKNII WWS).

28 lipca 1997 – przyjęty do oddziału kosmonautów (WWS-13) Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J.A. Gagarina i tego samego dnia otrzymał nominację na dowódcę załogi rezerwowej drugiej wyprawy na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS-2) oraz dowódcę czwartej załogi podstawowej (ISS-4).

20 października 1997 – przeformowano załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

grudzień 1998 – wspólna komisja (RAK (РКА) i NASA) planująca loty załogowe na ISS wyznaczyła Tokariewa do składu załogi misji STS-96. Zastąpił on Jurija Malenczenkę.

styczeń – maj 1999 – trenuje w składzie załogi STS-96 w Centrum Kosmicznym im. Johnsona.

27 maja – 6 czerwca 1999 udział w misji STS-96.

Od 3 września 1999 trenuje w charakterze dowódcy drugiej załogi statku kosmicznego "Sojuz TMA-1", pierwszej rosyjskiej misji w ramach programu "Sojuz-taxi". Początkowo z Siergiejem Rewinem a od września 2000 z Konstantinem Koziejewem. W styczniu 2001 Tokariewa zastąpił Wiktor Afanasjew.

2001 – rozpoczyna przygotowania w składzie podstawowej załogi ISS-8 jako inżynier pokładowy i równocześnie dowódca statku kosmicznego Sojuz TMA wspólnie z amerykańskimi astronautami: Michaelem Foale i Williamem McArthurem.

luty 2003 – po katastrofie Columbii i zawieszeniu lotów wahadłowców załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej ponownie zostały przeformowane z uwagi na konieczność zmniejszenia ich liczebności do 2 astronautów. Wspólna komisja planująca loty załogowe na ISS zatwierdziła Tokariewa jako dowódcę statku Sojuz TMA oraz inżyniera pokładowego ISS załóg: rezerwowej – w misji ISS-8 - z Williamem McArthurem oraz Sojuza TMA-3 i podstawowej Sojuza TMA-4 lotu ISS-9 (do stycznia 2004).

3 listopada 2003 – do składu załogi w charakterze inżyniera pokładowego-2 statku Sojuz TMA-4 włączono holenderskiego astronautę Andre Kuipersa, który miał odbyć lot krótkotrwały w ramach programu Sojuz-Taxi.

styczeń 2004 – ze składu załogi, decyzja rosyjskich lekarzy, wyłączono Williama McArthura a w jego miejsce dokooptowany został 13 stycznia 2004 astronauta Leroy Chiao.

28 stycznia 2004 postanowiono, że Tokariew zostanie wyłączony z tej załogi. Razem z Williamem McArthurem został mianowany do załogi rezerwowej misji ISS-10 oraz podstawowej ISS-12.

Lista zawiera nazwiska wszystkich astronautów i kosmonautów, którzy uczestniczyli w locie kosmicznym, bądź wystartowali do lotu w kosmos. Wyjątkowo uzupełniono ją o astronautów:
Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)