Walki o Wyspy Marshalla - Polski Serwis Naukowy

Walki o Wyspy Marshalla – szereg kombinowanych operacji desantowych pod ogólnym kryptonimem Operacja Flintlock, przeprowadzonych w styczniu i lutym 1944 przez wojska amerykańskie w czasie wojny na Pacyfiku, a mających na celu odebranie z rąk sił japońskich atoli Kwajalein, Majuro i Eniwetok w archipelagu Wysp Marshalla. Siły amerykańskie, podzielone na cztery zespoły uderzeniowe, łatwo pokonały słabo przygotowane i źle dowodzone oddziały japońskie.

Telefon (z gr. tele – daleko oraz phone – głos) – urządzenie stanowiące zakończenie łącza telefonicznego; gł. części a.t.: mikrotelefon, w którym zachodzi przetwarzanie dźwięków mowy na sygnał elektryczny (w mikrofonie) lub operacja odwrotna (w słuchawce), tarcza numerowa lub klawiatura, wytwarzające impulsy wybiórcze, oraz przetwornik sygnału elektrycznego na sygnał (optyczny lub akustyczny) przywołujący abonenta.
Desant – operacja taktyczna przeniesienia wojsk na teren nieprzyjaciela, w celu wykonania określonego zadania, najczęściej opanowania terenu nieprzyjaciela lub uchwycenia punktów o istotnym znaczeniu. W zależności od wykorzystanego do tego celu środka transportu wyróżnia się desant morski, lądowy lub powietrzny (szybowcowy, spadochronowy lub śmigłowcowy).

Zajęcie kluczowych wysp w archipelagu Wysp Marshalla otwierało Amerykanom drogę do kolejnych celów w archipelagach Marianów, Palau, Filipin i w końcu wysp Iwo Jima i Okinawa. W tym sensie atak na Wyspy Marshalla stanowił ogromny krok naprzód w skokowej taktyce, stosowanej przez Amerykanów w walkach na Pacyfiku.

Tło wydarzeń

Wyspy Marshalla od I wojny światowej znajdowały się w rękach Japonii z mandatu Ligi Narodów. Od wiosny 1941 zaczęto przerzucać w ten rejon coraz większe siły, tak że w styczniu 1944 wynosiły one 13 700 ludzi. Osłonę lotniczą zapewniać im miały 32 samoloty z Truk, 45 z Kwajalein, 50 z Maloelap, 9 z Wotje i 15 z Eniwetok. Jednakże naloty, dokonywane z rosnącej liczby amerykańskich lotniskowców oraz lotnisk na opanowanych przez Amerykanów wyspach, w końcu stycznia 1944 sprowadziły tę liczbę do 15 sztuk, a wkrótce do zera.

Ebeye – niewielka wyspa (około 36 hektarów powierzchni) i miasto w Wyspach Marshalla; na atolu Kwajalein; ponad 12 000 mieszkańców (2006), znane jako "slums Pacyfiku", najgęściej zamieszkana wyspa w tym rejonie świata. Brak wody pitnej, niedostatek szkół i szpitali powoduje, że warunki bytowe są niezwykle ciężkie, szczególnie w zestawieniu z wyspą Kwajalein, znacznie większą, a zamieszkaną przez 1 500 osób - personelu amerykańskiej bazy wojskowej.
Amunicja smugowa zawiera pocisk smugowy - czyli taki, który zawiera element zwany smugaczem (traser). Smugacz zapalany jest przez gazy prochowe w przewodzie lufy. Spalający się smugacz pozostawia dobrze widoczny ślad wizualny w postaci smugi dymu lub jasnego światła. Ułatwia to korygowanie ognia i może poprawiać jego celność. Amunicja ta jest stosowana w celach zapalających, przeciwpancernych, przeciwlotniczych i wskaźnikowych.

Zaplecze operacji stanowiło lotnictwo lądowe z niedawno opanowanych Wysp Gilberta oraz trzy zespoły uderzeniowe okrętów US Navy: północny (Eniwetok), południowy (Majuro) i zachodni (Kwajalein): pierwszy, w składzie 4 pancerników, 8 lotniskowców 10 krążowników, 27 niszczycieli, 15 transportowców i licznych mniejszych jednostek; drugi – 1 krążownika, 2 lotniskowców, 4 niszczycieli i 2 transportowców; trzeci – 3 pancerników, 8 lotniskowców, 8 krążowników, 26 niszczycieli i 15 transportowców. Na pokładach lotniskowców było około 650 samolotów.

USS "Pennsylvania" (BB 38) – amerykański pancernik typu Pennsylvania. Budowę tego okrętu rozpoczęto 27 października 1913 roku, wodowanie odbyło się w stoczni Newport News Shipb. & Dry Dock Co. 16 marca 1915, a do służby wszedł 12 czerwca 1916 roku. W sumie zbudowano 2 okręty tego typu, bliźniaczą jednostką był pancernik USS "Arizona".
Pancerniki typu Yamato (大和) – seria japońskich okrętów klasy pancerników z okresu II wojny światowej, składająca się z dwóch ukończonych jednostek: "Yamato" i "Musashi". Były to największe pancerniki, jakie kiedykolwiek powstały i największe okręty II wojny światowej. Trzeci okręt tego typu "Shinano" ukończono ostatecznie jako lotniskowiec.

Mający swą kwaterę na ufortyfikowanej wyspie Truk, odległej o 980 mil morskich na południe od Kwajalein wyspie archipelagu Karoliny, admirał Mineichi Koga nie przewidywał żadnych sił morskich dla osłony atoli. Dowodzona przez niego Połączona Flota Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej składała się wprawdzie z dwóch superpancerników "Yamato" i "Musashi", dwóch innych pancerników i dywizjonu niszczycieli ze składu 1. Floty oraz trzech lotniskowców, dwóch pancerników, jedenastu ciężkich i trzech lekkich krążowników oraz znacznej liczby niszczycieli z 2. i 3. Floty, ale były to siły przeznaczone do użycia w decydującej dla obrony macierzystych wysp japońskich chwili, nie do likwidowania relatywnie niewielkich w danym momencie desantowych grup uderzeniowych przeciwnika. Stacjonująca na atolu Truk 4. Flota, po odesłaniu do remontu do Japonii dwóch krążowników, istniała w praktyce (3 przestarzałe krążowniki lekkie, 6 niszczycieli i pewna liczba mniejszych jednostek) tylko z nazwy.

Ciężki karabin maszynowy (ckm) – szybkostrzelna broń strzelecka zespołowa, karabin maszynowy strzelający amunicją karabinową. Dużą szybkostrzelność praktyczną uzyskano dzięki zastosowaniu luf chłodzonych wodą lub szybkowymiennych luf chłodzonych powietrzem. Działanie broni najczęściej oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy (np. Maxim) lub odprowadzania gazów prochowych z lufy (np. Hotchkiss). Broń strzela z ciężkiej podstawy (trójnożnej, saneczkowej, kołowej) ogniem ciągłym (długimi lub krótkimi seriami). Podstawa często umożliwia prowadzenie ognia przeciwlotniczego.
Wyspy Marshalla (Republika Wysp Marshalla, ang. Republic of the Marshall Islands) – państwo wyspiarskie na Oceanie Spokojnym, położone na północ od Nauru i Kiribati, na wschód od Federacji Mikronezji oraz na południe od amerykańskiej wyspy Wake.

Planowanie i przygotowania

Miejsce starć

Wyspy Marshalla

Wyspy Marshalla znajdują się w Mikronezji na obszarze środkowego Pacyfiku. Składają się z 32 grup wysp i atoli rozproszonych na przestrzeni ponad 1 370 000 kilometrów kwadratowych oceanu. Tworzą dwa łańcuchy – północnowschodni, zwany Ratak (wschód słońca), z dużymi atolami Mille, Maloelap, Majuro i Wotje oraz południowozachodni – Ralik (zachód słońca) z atolami Bikini, Eniwetok, Jaluit, Kwajalein i Rongelap. Geograficznym centrum całego archipelagu jest Kwajalein położony na 167°30' dł. geogr. zachodniej i na 9° szer. geogr. północnej. Odległość z Pearl Harbor wynosi 3890 km. Tarawa znajduje się 1046 km na południowy wschód, a atol Truk, który w sztabie Floty Pacyfiku uważano za ośrodek japońskiej obrony obszaru środkowego Pacyfiku, 1815 km na południe.

Admirał floty Ernest Joseph King (ur. 23 listopada 1878 w Lorain, Ohio, zm. 25 czerwca 1956 w Waszyngtonie) - amerykański oficer; szef sztabu Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych i szef operacji morskich (COMINCH-CNO) w czasie II wojny światowej. Na tym stanowisku kierował wszystkimi działaniami US Navy. Był przełożonym wszystkich dowódców US Navy i podlegał bezpośrednio sekretarzowi marynarki wojennej w Pentagonie.
Nukufetau – atol należący to archipelagu Tuvalu o powierzchni lądowej ok. 2,99 km². Liczba mieszkańców: 586 (2002). Składa się z co najmniej 33 wysp:

Niemal wszystkie wyspy to atole koralowe otoczone łańcuchami raf z dogodnymi dla żeglugi kanałami wejściowymi. Poszczególne wyspy są niewielkie, rzadko dłuższe niż 4-5 kilometrów, kilkaset metrów szerokie i wznoszące się nie wyżej niż 2-3 metry ponad poziom morza.

Japoński plan obronny

Planując obronę archipelagu Japończycy musieli liczyć się z ogromnymi trudnościami, takimi jak naturalne utrudnienia w obronie niewielkich, płaskich i wąskich wysepek, pozbawionych jakichkolwiek przeszkód terenowych. Musieli brać również pod uwagę zły stan własnych sił morskich, które nie mogły wydzielić odpowiednio silnego zespołu, zdolnego do stoczenia zwycięskiej bitwy z amerykańską armadą inwazyjną. Mogli liczyć jedynie na niezbyt silne lotnictwo z baz na kilku wyspach oraz na zapał i zdeterminowanie żołnierzy oddziałów lądowych.

W czasie II wojny światowej alianci stanęli wobec nieznanego dotąd problemu w postaci czekających ich licznych morskich operacji desantowych zarówno na Pacyfiku, jak i w Europie, a tym samym wobec konieczności skonstruowania i zbudowania różnorodnych jednostek lądujących, zaopatrzeniowych oraz wsparcia. Według niepełnych i niedokładnych danych w czasie wojny zbudowano na potrzeby operacji desantowych wiele tysięcy środków desantowych, których typy i ilości przedstawia umieszczona obok tabelka. Najwięcej skonstruowano pojazdów uderzeniowych (ponad 20 000 LCA, ponad 14 000 LVT(1-4) Amtrac i ponad 12 000 LCM(1-7)) i Barek Desantowych Piechoty (ponad 12 000).
Kosrae (zwany dawniej Kusaie; ang. Kosrae State) jest najmniejszym z czterech stanów wchodzących w skład Sfederowanych Stanów Mikronezji. Od zachodu graniczy ze stanem Pohnpei, a od wschodu z Wyspami Marshalla. Powierzchnia stanu to 110,5 km². Pod względem administracyjnym, stan dzieli się na 5 municypiów (gmin).

W skład tych ostatnich wchodziły (w styczniu 1944): 6. i 2. Oddział Wydzielony Mórz Południowych, pododdział "A" 1 Brygady Desantowej oraz 3. Wydzielony Oddział Garnizonowy. Żołnierze tych formacji zostali rozdzieleni w sposób następujący: Kwajalein 1933 ludzi, Jaluit 620, Maloelap 404, Wotje 667, Mille 2530, Eniwetok 2586, Wake 2050 i Kusaie w Karolinach 3931.

Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii (ang. Washington, D.C. /ˈwɒʃɪŋtən ˌdiːˈsiː/, District of Columbia), potocznie nazywany Waszyngtonem, Dystryktem lub po prostu D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych.
Palau, Republika Palau (ang. Republic of Palau, palau Belau, Belu’u era Belau) – wyspiarskie państwo samorządowe, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi, położone na Oceanie Spokojnym, w Oceanii oraz w Mikronezji, ok. 1160 km na południe od Guam, ok. 800 km na wschód od Filipin i 3200 km na południe od Tokio. Obejmuje zachodnią część archipelagu Karolinów oraz 4 pojedyncze wyspy koralowe (Sonsorol, Merir, Pulo Ana i Tobi) i atol Helen (łącznie ponad 250 wysp).

Doświadczenie i przygotowanie tych wojsk pozostawiało wiele do życzenia. 6. Oddział Wydzielony był jedynym, który nabrał doświadczenia w walce. Jako część 122. pułku piechoty dotarł na Filipiny 1 stycznia 1942 i wziął udział w walkach o półwysep Bataan, które zakończyły się kapitulacją Amerykanów 9 kwietnia. Większość żołnierzy pozostałych oddziałów służyła uprzednio w wojskach kolejowych w Mandżurii i nie brała udziału w żadnych starciach z wrogiem. Brak wsparcia floty a także utrata wszystkich samolotów na lotniskach archipelagu w wyniku opisanych powyżej operacji lotnictwa amerykańskiego powodował, że cały opór wojskom amerykańskim miały stawić te szczupłe siły i lokalni dowódcy, najczęściej w stopniu kapitana lub porucznika. Niewiele wybudowano żelbetonowych umocnień, ilość dział była niewystarczająca.

Strzelec wyborowy to żołnierz lub członek innej uzbrojonej formacji wyszkolony w precyzyjnym strzelaniu na dużą odległość, obserwacji i maskowaniu. Uzbrojenie strzelca wyborowego stanowi karabin wyborowy, specjalnie wyselekcjonowana broń wyposażona w celownik optyczny, noktowizor lub inny celownik umożliwiający celne strzelanie na duże odległości. Zadaniem strzelca wyborowego na polu walki jest eliminowanie ważnych celów pojawiających się w krótkim czasie. Mogą nimi być strzelcy wyborowi wroga, łącznicy, obsługa broni ciężkiej (karabiny maszynowe, działa, moździerze), załogi pojazdów pancernych uszkodzonych na polu walki, dowódcy.
Kabel elektryczny - rodzaj przewodu elektrycznego izolowanego, jedno- lub wielożyłowego, otoczonego wspólną powłoką. Chroni ona przed przedostaniem się wilgoci lub innych substancji szkodliwie działających na izolację, uszkodzeniami mechanicznymi oraz porażeniem prądem elektrycznym.

W dodatku, w oparciu o dotychczasowe doświadczenia, umocnienia budowano wzdłuż linii brzegowej od strony otwartego morza. Dopiero na kilka dni przed rzeczywistym natarciem zaczęto okopywać się od strony laguny.

Plan Nimitza i Turnera

Adm. Chester Nimitz

Adm. Richmond Turner

W sierpniu 1943 adm. Nimitz zwrócił się do szefostwa Połączonych Sztabów o opracowanie szczegółowej dyrektywy pozwalającej mu na zajęcie Wysp Marshalla. Uzasadniał taką akcję koniecznością zapewnienia Flocie Pacyfiku odpowiednich baz celem wsparcia dalszych działań w kierunku południowym i południowo-zachodnim, a tym samym prowadzenia wojny na warunkach dyktowanych Japonii przez US Navy.

USS New Mexico (BB-40) amerykański pancernik, okręt główny typu New Mexico. Był pierwszym okrętem US Navy noszącym nazwę pochodzącą od stanu Nowy Meksyk.
Kotwicowisko – wyznaczony akwen znajdujący się w bezpiecznej odległości zarówno od lądu jak i budowli hydrotechnicznych, przeznaczony dla jednostek pływających na miejsce postoju na kotwicy. Jest to akwen o dnie dostatecznie płytkim, trzymającym kotwicę (odpowiednio zwartym), a jednocześnie nie blokującym jej (np. oczyszczony z wraków). Kotwicowisko jest zwykle osłonięte z jednej lub kilku stron od fali i wiatru przez naturalne przeszkody, takie jak wyspy i półwyspy, lub tworzone przez człowieka budowle, np. falochrony.

Już 1 września nadeszła odpowiedź sztabowców, którzy zalecali zajęcie archipelagu oraz wysp Wake i Kusaie, najdalej na wschód wysuniętej w archipelagu karolińskiego, celem:

przygotowania do zajęcia Karolinów,
zwiększenia strat nieprzyjaciela,
zapewnienie bezpieczeństwa własnym liniom komunikacyjnym i
wsparcie innych operacji w basenie Pacyfiku i Oceanu Indyjskiego poprzez wzmaganie presji na siły japońskie.

Datę rozpoczęcia operacji wyznaczono na 1 stycznia 1944, z zastrzeżeniem, że wszystko zależy od postępów w walkach o Wyspy Gilberta. Do wykonania lądowań wyznaczono nowo utworzoną 4 Dywizję Marines (dalej 4 DMar), 22 Pułk Marines (dalej 22 PMar) i 7 Dywizję Piechoty (dalej 7 DP).

Lekki karabin maszynowy (lkm) to rodzaj karabinu maszynowego, lżejszego od ciężkiego karabinu maszynowego. Posiada dwójnóg i kolbę podobnie jak ręczne karabiny maszynowe, lecz jest od nich cięższy.
North American B-25 Mitchell – średni bombowiec amerykański z okresu II wojny światowej. Zaprojektowany w 1939 roku. Dostarczany również dla Związku Radzieckiego w ramach umowy Lend-Lease i używany tam również po wojnie (kod NATO Bank) Po raz pierwszy użyty przez ZSRR pod Stalingradem. Uzbrojony w bomby, rakiety 127 mm i 14 karabinów maszynowych kalibru 12,7 mm. Zmodyfikowana wersja w działo 75 mm. Eskadra tych samolotów dokonała pierwszego nalotu na Tokio w 1942 roku, startując z lotniskowca. Pierwszy samolot typowo bombowy startujący z lotniskowca.

W tej sytuacji Nimitz zlecił swoim własnym sztabowcom opracowanie planu kampanii, przy czym zakładał, że zajęte zostaną trzy atole: Maloelap, Wotje i Kwajalein. Admirał uważał, że na lotniskach tych atoli znajduje się 65% wszystkich japońskich samolotów bojowych i że pozostałe 35% – przede wszystkim na atolach Jaluit i Mille – zostanie zniszczone na ziemi w wyniku dywanowych nalotów własnego lotnictwa.

Krążownik – klasa dużych, silnie uzbrojonych okrętów nawodnych, wyróżniana od II połowy XIX wieku do chwili obecnej. W miarę rozwoju techniki klasa krążowników ewoluowała i dzieliła się na liczne podklasy, różniące się od siebie charakterystykami, w tym wielkością. Najbardziej ogólnym podziałem, wiążącym się ze zmianą rodzaju uzbrojenia i zadań krążowników, jest podział na krążowniki klasyczne (artyleryjskie), dziś już nie występujące i współczesne krążowniki rakietowe.
Ocean Spokojny (Pacyfik), Ocean Wielki – największy, najgłębszy i najstarszy na świecie zbiornik wodny. Z powierzchnią równą 178,7 mln km² zajmuje jedną trzecią całej Ziemi. Największą rozciągłość południkową osiąga między Arktycznym Morzem Beringa a Morzem Rossa przy brzegach Antarktydy i wynosi ona aż 15500 km. Z kolei największą rozciągłość równoleżnikową osiąga między wybrzeżem Indonezji a Kolumbii i Peru i wynosi 19800 km czyli prawie połowę obwodu kuli ziemskiej i pięć razy więcej niż średnica Księżyca. Granicami oceanu są: Ameryki Północna i Południowa na wschodzie, Azja i Australia na zachodzie oraz lodu Arktyki i Antarktydy odpowiednio na północy i południu. Pojemność oceanu szacowana jest na 169,2 mln km³ co stanowi 46% ziemskich zasobów wód. Tradycyjnie dzieli się go wzdłuż równika na część północną i południową, ale wyjątkami są tutaj wyspy Gilberta i Galapagos w całości uznawane za Południowy Pacyfik. Na tym Oceanie znajduje się największa głębia Rów Mariański (głębokość: 10 911 m) oraz druga co do wielkości wyspa świata Nowa Gwinea. Średnia głębokość wynosi 4 280 m p.p.m.

Niemal natychmiast po przystąpieniu do planowania operacji o nazwie kodowej "Flintlock" dla sztabowców stało się oczywiste, że data 1 stycznia 1944 jest nierealna, w związku z czym Nimitz powiadomił admirała Kinga w Waszyngtonie, że najbliższą możliwą datą rozpoczęcia operacji jest 31 stycznia 1944. Jednocześnie poinformował, że atole Maloelap i Wotje powinny zostać pominięte na rzecz samego Kwajalein.

Atol – typ płaskiej wyspy koralowej położonej na oceanie, składającej się z rafy koralowej w kształcie pierścienia otaczającego centralną depresję. Depresja ta nazywana laguną może być częścią wyłonionej wyspy, stanowić niewielki, lecz odrębny zbiornik wodny lub też być połączona z morzem. Nazwa atol pochodzi z języka divehi używanego na Malediwach, spopularyzował Karol Darwin.
Mili lub Mille to jeden z atoli Wysp Marshalla składający się z 92 wysepek w łańcuchu Ratak na obszarze środkowego Pacyfiku. Stanowi osobny dystrykt administracyjny państwa Wyspy Marshalla. Całkowita powierzchnia lądowa atolu wynosi 16 km² (6.15 mil²) i jest powierzchniowo drugim największym, po Kwajalein w całym archipelagu, ale - w porównaniu z tym ostatnim - posiada znacznie mniejszą lagunę o powierzchni 763 km² (294.7 mil²). Nazwę Mili nosi także największa wioska atolu. Główny pas startowy lotniska na Mili przecina wyspę w najszerszym miejscu. Oryginalny pas, zbudowany przez Japończyków w czasie II wojny światowej, pozostaje po dziś dzień operatywny, ale drogi dojazdowe porasta dżungla.

Spotkało się to ze zdecydowanym sprzeciwem wszystkich dowódców w rejonie środkowego Pacyfiku. Admirał Spruance, dowódca 5 Floty (Grupa Uderzeniowa 50) pisał po latach w liście do pisarza-historyka Jetera Isely'ego w roku 1948: "Przeciwstawiałem się temu pomysłowi z całą mocą, bowiem widziałem poważne zagrożenie dla naszych linii komunikacyjnych wobec istnienia silnych baz japońskich na naszych tyłach".

Wake (ang. Wake Island) – atol na Oceanie Spokojnym, na obszarze Oceanii, położony w około dwóch trzecich odległości pomiędzy Hawajami a Marianami Północnymi stanowiący terytorium zależne Stanów Zjednoczonych.
Pancerniki – klasa dużych, silnie opancerzonych i uzbrojonych pełnomorskich okrętów, stanowiących trzon największych flot wojennych od czasu powstania klasy pancerników w drugiej połowie XIX wieku, do okresu II wojny światowej. Przeznaczeniem pancerników było zapewnienie panowania na morzach poprzez wygrywanie bitew artyleryjskich i niszczenie wrogich jednostek nawodnych wszystkich klas. Pierwsze pancerniki pojawiły się w latach 60. XIX wieku i z miejsca zastąpiły drewniane okręty liniowe w roli najpotężniejszych jednostek floty, przejmując także ich nazwę w niektórych językach (zobacz niżej). Szczyt znaczenia pancerniki miały podczas wojny rosyjsko-japońskiej (1904-1905) i I wojny światowej, istotną rolę odgrywały także podczas II wojny światowej, aczkolwiek utraciły wtedy swój prymat na rzecz lotniskowców. Po tej wojnie klasa ta stopniowo zanikła, jedynie nieliczne pozostające w służbie okręty używane były w bardzo ograniczonym zakresie do lat 90. XX wieku. Polska nie posiadała w swojej marynarce okrętów tej klasy.

W rezultacie Nimitz zgodził się na zajęcie dogodnego, jako kotwicowisko i lądowisko w północno-wschodnim łańcuchu archipelagu, atolu. Wybór padł na atol Majuro, gdzie samoloty rozpoznawcze nie napotkały ognia artylerii przeciwlotniczej i nie dostrzegły żadnej aktywnej działalności nieprzyjaciela.

Ostatnim w głównej linii planowania był adm. Turner. Przygotowując się do ataku na atol Kwajalein, a więc dwa główne obiekty – wyspę Kwajalein na południu i połączone wysepki Roi i Namur (dalej Roi-Namur) na północy, miał do dyspozycji poważne siły morskie:

High Speed Transport (szybkie transportowce), amerykańskie okręty wojenne z okresu II wojny światowej służące jako okręty desantowe, w US Navy nosiły oznaczenie APD.
USS Idaho (BB-42) – amerykański pancernik typu New Mexico z okresu II wojny światowej. Był trzecią jednostką serii. Bliźniaczymi okrętami były USS "New Mexico" i USS "Mississippi". Był czwartym okrętem w historii US Navy który nosił imię stanu Idaho.

dla dostarczenia pododdziałów 7 DP na Kwajalein 11 szybkich transportowców floty, 1 duży transportowiec wojska, 3 szybkie frachtowce, 2 doki dla przewozu czołgów i 16 LST do przewozu mniejszych środków desantowych; dla eskorty tych jednostek i zapewnienia wsparcia ogniowego 4 pancerniki starszych typów, 3 ciężkie krążowniki, 21 niszczycieli, 2 szybkie APD, 3 lotniskowce eskortowe, 12 LCI i 4 trałowce;

dla dostarczenia pododdziałów 4 DMar na Roi-Namur wyznaczono niemal identyczne siły, z tym, że mniejsze o jeden pancernik i 11 niszczycieli, wzmocnione natomiast 2 lekkimi krążownikami.

Pozostające w rezerwie 22 DMar i dwa bataliony 106 PP dysponowały ośmioma transportowcami i 7 niszczycielami.

Wojna na Pacyfiku – całokształt działań militarnych w Azji Wschodniej, Południowo-Wschodniej i na obszarach Pacyfiku w okresie od 1937 do 1945 r., które przybrały formę szczególnie natężonego konfliktu w okresie od 7 grudnia 1941 (atak na Pearl Harbor) do 2 września 1945 (bezwarunkowa kapitulacja Japonii), będąc wówczas częścią II wojny światowej. Wojna prowadzona była z jednej strony przez Cesarstwo Japonii i jej nielicznych sojuszników, a z drugiej przez siły alianckie ze Stanami Zjednoczonymi na czele.
Wyspa – każdy z trwałych fragmentów , jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa, to wysepka. Za wyspy nie uznaje się ruchomych ławic piaszczystych, ani obszarów lądu zalewanych podczas przypływów.

Plan Turnera zakładał wcześniejsze bombardowanie (z morza i powietrza) wyznaczonych celów. Już na dzień "D" minus jeden (30 stycznia wczesnym rankiem) 8 pancerników i 12 niszczycieli miało rozpocząć bombardowanie Kwajalein i Roi-Namur. W tym samym czasie dwie grupy, składające się z krążowników i niszczycieli, rozpocząć miały – sprzężony z bombardowaniem z powietrza – ostrzał lotnisk na Wotje i Maloelap. Po oddaleniu się samolotów siły nawodne miały bombardować cele do godz. 12 w południe.

Chuuk (dawniej nazywane Truk; ang. Chuuk State) jest najludniejszym z czterech stanów wchodzących w skład Sfederowanych Stanów Mikronezji. Od zachodu graniczy ze stanem Yap, a od wschodu ze stanem Pohnpei. Powierzchnia stanu wynosi 116,2 km². Pod względem administracyjnym, stan dzieli się na 35 municypiów (gmin).
Liga Narodów (ang. League of Nations, fr. Société des Nations) – nieistniejąca już organizacja międzynarodowa powstała z inicjatywy prezydenta Stanów Zjednoczonych Woodrowa Wilsona. Statut Ligi został przyjęty przez konferencję pokojową w Wersalu 28 czerwca 1919 r. Stał się on częścią traktatu wersalskiego i wszedł w życie po ratyfikacji 10 stycznia 1920 roku.

W dniu "D", kiedy to przewidziano lądowanie i rozmieszczanie baterii artylerii oraz instalacji tyłowych, takich jak składy amunicyjne, szpitale polowe itd. na sąsiednich (wobec głównych celów) wysepkach Carlson (Enubuj), Carlos (Ennylabegan), Carter (Gea) i Chauncey (Gehh), miało trwać nieprzerwane bombardowanie Kwajalein i Roi-Namur.

Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – klasa uniwersalnych, szybkich okrętów torpedowo-artyleryjskich średniej wielkości, obecnie rakietowo-artyleryjskich (niszczyciele rakietowe).
Armata przeciwpancerna lub działo przeciwpancerne (w skrócie: armata ppanc) - armata przystosowana konstrukcyjnie do zwalczania opancerzonych pojazdów bojowych, głównie czołgów, ogniem na wprost. Przede wszystkim przez armaty przeciwpancerne rozumie się armaty holowane, aczkolwiek większość armat czołgowych, stanowiących uzbrojenie czołgów i samobieżnych dział przeciwpancernych (niszczycieli czołgów) jest także z technicznego punktu widzenia działami przeciwpancernymi.

Przed uderzeniem

Atol Kwajalein

Uderzenie na Wyspy Marshalla poprzedziły długotrwałe przygotowania sztabów, logistyków, jak i ćwiczenia przeznaczonych do desantu oddziałów. Na bieżąco wyciągano też wnioski z błędów popełnionych przy zajmowaniu Wysp Gilberta, a zwłaszcza atolu Tarawa, gdzie poniesiono ogromne straty. Chodziło o takie przygotowanie operacji, by straty poniesione w czasie lądowań były jak najmniejsze. Dlatego ogromny nacisk położono na wcześniejsze przygotowanie lotnicze i artyleryjskie, które mogłoby spowodować wyeliminowanie większości samolotów i ciężkich środków ogniowych przeciwnika. Oznaczało to bombardowanie wszystkich ważnych lotnisk i baz japońskich w rejonie jeszcze przed zakończeniem zajmowania Wysp Gilberta.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.
Filipiny, Republika Filipin (z ang. Philippines, Republic of the Philippines, z fil. Pilipinas, Republika ng Pilipinas) – państwo w południowo-wschodniej Azji, położone na archipelagu na Oceanie Spokojnym.

Ważne było też wprowadzanie do wyposażenia i uzbrojenia oddziałów nowych środków bojowych, od unowocześnionych jednostek desantowych po bardziej kaloryczne racje żywieniowe i środki pierwszej pomocy. Operację planowano niezwykle drobiazgowo przyjmując, że opór Japończyków – wraz ze zbliżaniem się do macierzystych wysp – będzie narastał, a więc ponoszone straty mogą być większe.

Rafa – nagromadzenie szkieletów organizmów morskich, które są utwardzane przez zawarte w wodzie sole mineralne, tworzące wyraźnie zaznaczający się w morfologii podwodny wał lub grzbiet tak masywny i duży, że jest zdolny do przeciwstawienia się niszczącemu wpływowi fal (co odróżnia go od małych struktur, np. bioherm). Najczęściej współczesne rafy zbudowane są ze szkieletów korali, dlatego mówi się o rafach koralowych (jednakże w ich tworzeniu biorą udział także inne organizmy rafotwórcze, m.in. mszywioły, mięczaki, otwornice, a także glony).
Laguna (z włoskiego) – część morza odcięta od niego otwartego przez lido, rafę barierową lub atol. Laguny są zazwyczaj płytkie, toteż na obszarach o dużych różnicach między przypływem i odpływem dna ich są odsłaniane podczas odpływu. Okresowo suche dno laguny nosi nazwę wattu. Z biegiem czasu laguny są stopniowo zamulane, przeobrażają się w bagniska i torfowiska.

Wśród nowych środków transportowych należy wymienić pływające transportery opancerzone LVT (A) amfibie DUKW (znane powszechnie jako "ducks", czyli "kaczki"), a wśród nowych technik operacyjnych taki dobór miejsca lądowania desantu, który byłby najdogodniejszy dla atakujących i najbardziej zaskakujący dla obrońców. W tej sferze planowania uznano, że atak, ani od strony otwartego oceanu, ani od laguny wewnętrznej atolu, nie przyniesie łatwego rozwiązania, w związku z czym postanowiono uderzać od krańców wysp, mieszczących się wewnątrz pasma raf, a więc dogodnych do lądowania i z założenia nie bronionych.

Japońska Cesarska Marynarka Wojenna, formalnie Marynarka Wojenna Imperium Japońskiego, była . W operacjach powietrznych oraz nalotach wspierały ją Siły Powietrzne Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej. Była głównym przeciwnikiem Aliantów podczas wojny na Pacyfiku.
Archipelag (z gr. Ἀρχιπέλαγος Archipelagos - nazwa prowincji bizantyjskiej obejmującej główne wyspy Morza Egejskiego) - grupa wysp położonych blisko siebie, najczęściej o wspólnej genezie i podobnej budowie geologicznej. Ze względu na ułożenie wysp można wyróżnić roje wysp - archipelagi składające się z bezładnie rozmieszczonych niedużych wysp oraz łańcuchy wysp, w których wyspy rozmieszczone są rzędem obok siebie.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)