Walther Rathenau - Polski Serwis Naukowy

Walter Rathenau (1921)

Walther Rathenau (Znaczek pocztowy, Berlin, 1952)

Walther Rathenau (ur. 29 września 1867 w Berlinie, zm. 24 czerwca 1922 w Berlinie) – niemiecki przemysłowiec, pisarz, polityk.

Ważna postać w historii Niemiec początku XX wieku. Pochodził z rodziny żydowskiej. Był synem Emila Rathenau – magnata niemieckiej elektryczności, który kupił patenty Edisona.

Studiował w Berlinie i Strasburgu. W wieku 26 lat stanął na czele spółki aluminiowej. W 1889 jego ojciec zaproponował mu ważne stanowisko w swej firmie AEG.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec (niem. Auswärtiges Amt, dosłownie i zwyczajowo: Urząd Spraw Zagranicznych, w skrócie: AA) – federalny resort odpowiadający za prowadzenie polityki zagranicznej Republiki Federalnej Niemiec oraz za kontakty między Niemcami a Unią Europejską.

AEG (niem. Allgemeine Elektrizitäts-Gesellschaft) - niemiecki koncern elektrotechniczny z siedzibą w Berlinie, założony przez przemysłowca niemieckiego Emila Rathenau, na bazie istniejącej od 1883 spółki akcyjnej Deutsche Edison-Geselschaft fūr angewandte Elektrizität, która zajmowała się produkcją urządzeń dla przemysłu elektrotechnicznego na bazie kilku patentów Thomasa Edisona.

Został ministrem odbudowy (1921) i ministrem spraw zagranicznych (1922) – w latach Republiki Weimarskiej. W 1922 podpisał układ w Rapallo – z niepokojem przyjęty przez polską opinię publiczną jako zapowiedź współpracy radziecko-niemieckiej.

Walther Rathenau – jako Żyd, homoseksualista i mason – budził nienawiść grup rewolucjonistów zarówno prawicowych, jak i lewicowych. Wykorzystując swój płomienny styl i inteligencję, służył niemieckiemu państwu, czynnie sprzeciwiając się chaosowi, dzięki któremu siły nacjonalistyczne wywodzące się z Freikorpsu, próbowały zbudować nowe społeczeństwo na ruinach pozostawionych przez I wojnę światową.

Ancien régime (fr. stare rządy) – nazwa absolutystycznego systemu społeczno-politycznego, który istniał we Francji za panowania dynastii Walezjuszów i Burbonów (XIV-XVIII wiek).

Granat (z łac. → wł. lub hiszp. Granada) – rodzaj broni, pocisk rażący odłamkami i energią wybuchu albo zapalający. Najczęściej przez określenie to rozumie się granat ręczny, przeznaczony do miotania przez żołnierza w kierunku nieprzyjaciela, gdzie ma nastąpić wybuch. Dawne granaty ręczne, stosowane od XV wieku, były metalowymi naczyniami o cienkich ścianach, wypełnionymi prochem oraz kamieniami lub drobnymi kulkami. Były zawodne i niebezpieczne w użyciu, ale, celnie rzucone, mogły dokonać przerażającego spustoszenia. W połowie XVII wieku pojawiły się granaty działowe - pociski wybuchowe, wystrzeliwane z armat.

Był uważany przez swych wrogów za przedstawiciela ancien régimu. Organizacja Consul – grupa terrorystów – zdecydowała się go zabić, by sprowokować upadek państwa. Terroryści przechodzą do działania 24 czerwca 1922.

Jadący kabrioletem dwaj mężczyźni, z twarzami zasłoniętymi kapturami, zbliżyli się do samochodu ministra. Rathenau zostaje zastrzelony serią wystrzałów z pistoletu automatycznego. Zamachowcy uciekli rzucając granatami. W wyniku szeroko zakrojonej akcji policyjnej większość grup nacjonalistycznych została rozbita.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
pisarza

Przypisy

Krążący wierszyk: niem.Schlag tod Walther Rathenau, der verfluchte Judensau( pol.: Zabij Ratenaua, przeklętą żydowską świnię).