Wanda Łuczycka - Polski Serwis Naukowy

Wanda Łuczycka, właśc. Wanda Łuczycka-Meller (ur. 2 lipca 1907 w Józefowie Lubelskim, zm. 3 lipca 1996 w Skolimowie) – polska aktorka teatralna i filmowa.

Ukończyła Państwową Szkołę Dramatyczną Wilama Horzycy przy Konserwatorium Warszawskim. Debiutowała w 1932 r. na deskach Teatru Miejskiego w Toruniu, z którym związana była do 1933 r. Ponadto występowała w Teatrze Ziemi Wołyńskiej w Łucku (1933-1936), Reducie Osterwy (1936-1937), Teatrze Miejskim w Łodzi (1937-1938) i Teatrze Narodowym (1938-1939). Po wojnie występowała w Teatrze Wojska Polskiego w Lublinie, z którym przeniosła się do Łodzi. Od 1947 r. związana z teatrami warszawskimi: Nowym (1947-1948), Rozmaitości (1948-1949), Narodowym (1949-1955 i 1965-1968) i Dramatycznym (1955-1964 i 1968-1985). Występowała także w radio m.in. w popularnej powieści radiowej Matysiakowie jako Stefania Frączakowa.

2 lipca jest 183. (w latach przestępnych 184.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 182 dni. Jest to środkowy dzień roku zwyczajnego. O godzinie 12.00 tego dnia mija połowa roku. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Raka.

Noce i dnie – polski film dwuczęściowy w reż. Jerzego Antczaka z 1975, adaptacja powieści Noce i dnie Marii Dąbrowskiej. Saga dwóch pokoleń rodziny Niechciców na tle Polski pod zaborami na przeł. XIX i XX w.

Z kamerą zetknęła się jeszcze przed wojną, statystując w filmach. Po wojnie zagrała w ponad pięćdziesięciu filmach. Najczęściej były to role epizodyczne, często jednak, jak chociażby rola masażystki Kowalskiej w Mężu swojej żony w reżyserii Stanisława Barei czy babcia Pawła w Wojnie domowej w reżyserii Jerzego Gruzy, pozostające w pamięci widzów na dłużej.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – urząd administracji rządowej, obsługujący Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, obecnie właściwego do spraw jednego działu administracji rządowej - kultura i dziedzictwo narodowe. Ministerstwo utworzone zostało w dniu 26 października 1999 roku, z mocą od dnia 10 listopada 1999 roku. W okresie od dnia 23 października 2001 roku do dnia 31 października 2005 roku funkcjonowało pod nazwą Ministerstwo Kultury.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Była żoną aktora i dyrektora teatrów warszawskich: Nowego, Dramatycznego i Narodowego – Mariana Mellera. Ich syn, Wiktor jest reżyserem telewizyjnym.

Pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera: K-5-88/89.

Wybrana filmografia

1953: Celuloza – jako Rozalia Stelmachowa

1958: Dezerter - jako Karolkowa, matka Elżbiety

1960: Mąż swojej żony – jako Kowalska, gosposia Karczów

1965: Wojna domowa – jako babcia Pawła

1966: Piekło i niebo – jako Wiktoria, gosposia scenarzysty Leona

1969: Do przerwy 0:1 – jako woźna Matulakowa

1970: Wakacje z duchami – jako Lichoniowa

1972: Kaprysy Łazarza – jako żona Jacentego

1973: Chłopi – jako Kłębowa

1973: Nagrody i odznaczenia – jako salowa Ciepluchowa

1974: Awans – jako Horpyna

1975: Dyrektorzy – jako żona Ignacego Gajdy

1977: Noce i dnie – jako Arkuszowa

1979: W słońcu i w deszczu – jako Małolepsza, matka Bolka

1985: Diabeł – jako Rapetowa

1986: Zmiennicy – jako Maria Oborniakowa, gospodyni w Skórcu

1988: Warszawskie gołębie – jako matka Kaczmarskiego

Nagrody i odznaczenia

1973 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji I stopnia za twórczość radiową i telewizyjną

1977 – Nagroda Złoty Ekran za kreacje aktorskie w spektaklach Mieszczanie i Decyzje'

1977 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

1980 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji I stopnia za wybitne kreacje aktorskie w PR i TV

1983 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt dokonań aktorskich w zakresie teatru

Bibliografia

Wanda Łuczycka w bazie filmweb.pl

Wanda Łuczycka w bazie filmpolski.pl