Wanda Tazbir - Polski Serwis Naukowy

Wanda Tazbir

Pomnik Wandy Tazbir na dziedzińcu Instytutu Głuchoniemych im. ks. Jakuba Falkowskiego w Warszawie

Wanda Tazbir, pseud. Dobrochna Suliborska, Dopływ (ur. 11 sierpnia 1920, zm. 3 lutego 2006) – polska instruktorka harcerska, harcmistrz, uczestniczka powstania warszawskiego.

Mińsk Mazowiecki – miasto we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, w aglomeracji warszawskiej, siedziba powiatu mińskiego, gminy miejskiej Mińsk Mazowiecki i gminy wiejskiej Mińsk Mazowiecki. Wg danych z 2008 Mińsk zamieszkiwało 38 181 mieszkańców. Pod względem gęstości zaludnienia zajmowało 11. miejsce w Polsce. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego.

Wydawnictwo Wiedza Powszechna w Warszawie - wydawca słowników dwujęzycznych i podręczników do nauki języków obcych, słowników i poradników języka polskiego, podręczników do nauki języka polskiego dla cudzoziemców oraz popularnych rozmówek, a także leksykonów i książek popularnonaukowych z różnych dziedzin.

Życiorys

Córka Stanisława (pedagoga, współtwórcy wydawnictwa Wiedza Powszechna), uczęszczała do Liceum im. Królowej Jadwigi w Warszawie. W 1931 wstąpiła do Związku Harcerstwa Polskiego i została drużynową w szczepie "Tęcza" przy Instytucie i Szkole Głuchoniemych w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej włączyła się w prace konspiracyjne. Studiowała polonistykę na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, należała do Pogotowia Harcerek, uczyła na tajnych kompletach historii i języka polskiego. Oficjalnie pracowała w charakterze sekretarki w szkole zawodowej. Pomagała także wraz z ojcem osobom narodowości żydowskiej - za uratowanie czterech osób oboje otrzymali w 1994 Medal "Sprawiedliwy wśród Narodów Świata", Wanda Tazbir otrzymała także tytuł honorowej obywatelki Izraela w 2002.

Medal Komisji Edukacji Narodowej (w skrócie: Medal KEN) - polskie odznaczenie resortowe nadawane za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania przez Ministra Edukacji Narodowej.

Izrael (. W populacji liczącej 7,59 miliona większość stanowią . Drugą co do wielkości grupę stanowią Arabowie (20%). Mniejszą grupą etniczną są Samarytanie. Pod względem wyznaniowym w Izraelu występuje duże zróżnicowanie – obok Żydów (judaizm) mieszkają Arabowie (głównie muzułmanie), chrześcijanie i druzowie, jak również inne mniejsze grupy religijne.

Od listopada 1942 do października 1944 była instruktorką sanitarną Armii Krajowej w powiecie Mińsk Mazowiecki. Jako sanitariuszka brała udział w powstaniu warszawskim; po powstaniu była więziona w obozach jenieckich Lamsdorf i Oberlangen. Po wyzwoleniu przez dwa lata przebywała w Anglii, pracując w kancelarii stacji lotniczej. W 1947 powróciła do Polski i podjęła ponownie studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała następnie w redakcji Państwowych Wydawnictw Naukowych. Brała m.in. udział w pracach nad Słownikiem Języka Polskiego pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego.

Polonia Mater Nostra Est (Polska naszą matką jest) - polskie odznaczenie cywilne przeznaczone dla Polaków i obcokrajowców za specjalne zasługi dla Narodu i Państwa Polskiego. Honorowanie zasłużonych tym medalem istnieje od 1995 r. Odznaczenie te, nadawane jest przez organizację społeczno-polityczną, Społeczna Fundacja Pamięci Narodu Polskiego, z siedzibą w Warszawie, (Krajowy Rejestr Sądowy Podmiot nr:0000208268), posiadającą także lokalne oddziały w większych miastach Polski. Pomysłodawcą i inicjatorem Fundacji i tego odznaczenia był mgr. Jerzy Myrcha.

Powstanie warszawskie () – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji "Burza", połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

Po wojnie kontynuowała działalność harcerską. Powróciła początkowo do drużyny w Instytucie Głuchoniemych, ale wkrótce przerwała działalność w związku z rozwiązaniem ZHP. W 1956 objęła na kilkadziesiąt lat funkcję komendantki szczepu "Tęcza". Wykształciła liczne grono instruktorów harcerskich, w tym instruktorów niesłyszących. Publikowała wiele artykułów o tematyce harcerskiej, m.in. o pracy z dzieckiem niesłyszącym (Oni też wędrują harcerskim szlakiem, 1993). Brała aktywny udział w pracach nad tworzeniem harcerskiego Nieprzetartego Szlaku. Działała w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Izraelskiej.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Podporucznik (ppor.) – najniższy stopień oficerski w Wojsku Polskim, z korpusu oficerów młodszych. Polski oficer w stopniu podporucznika na naramiennikach nosi dwie gwiazdki.

W 2000 została mianowana przez prezydenta RP podporucznikiem Wojska Polskiego.

21 października 2007 na dziedzińcu Instytutu Głuchoniemych im. ks. Jakuba Falkowskiego w Warszawie odsłonięto jej pomnik.

Odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Złoty Krzyż Zasługi

Srebrny Krzyż Zasługi

Brązowy Krzyż Zasługi

Medal Komisji Edukacji Narodowej

Złoty Krzyż "Za Zasługi dla ZHP"

Medal Polonia Mater Nostra Est (2001)

Order Uśmiechu (6 czerwca 2001)

Bibliografia

Wspomnienie o Wandzie Tazbir na stronie ZHP (z fotografią)

Nekrolog w "Gazecie Wyborczej" z 8 lutego 2006