|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Odkrycia archeologiczne dokonane podczas budowy linii metra w Sofii doprowadzą do powstania wielopoziomowego kompleksu archeologicznego w stolicy Bułgarii - donosi serwis internetowy Novinite.
Odnalezienie w Sofii - na terenie śródmiejskiej dzielnicy Serdika -... Naukowcy z Instytutu Problemów Jądrowych w Świerku (IPJ) pomogą w modernizacji kompleksu akceleratorów Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych CERN, w tym Wielkiego Zderzacza Hadronów (LHC) - poinformował rzecznik IPJ dr Marek Pawłowski. Porozumienie ram... Rozbudowany kompleks wież i czatowni umożliwiający obserwowanie rzadkich gatunków ptaków otwarto w piątek w Dolinie Baryczy na Dolnym Śląsku. Otwarcie systemu zainaugurowało wiosenny sezon obserwacji ptaków. Jak poinformowała PAP Dorota Chmielowiec-Tyszko z F... Naukowcy z Polski pomagają zwiększać wydajność Wielkiego Zderzacza Hadronów (LHC). Do Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych CERN pod Genewą z Instytutu Problemów Jądrowych w Świerku (IPJ) wyjechał właśnie buncher - urządzenie, które w przyszłości będzie odgrywało ist... Bakteriofagi wpływające na układ odpornościowy, badanie zakażenia wirusem opryszczki oraz tworzenie procedur zapewniających bezpieczeństwo w przeszczepach - to tematy prac badawczych przedstawionych drugiego dnia gdańskiego kongresu immunologii. W...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wargi sromoweCzy wiesz że...? Fałd – to ciągła deformacja tektoniczna polegająca na wygięciu plastycznym warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości, powstała na skutek fałdowania. Prosty, normalny, symetryczny fałd należy do rzadkości. Fałd składa się z dwu zasadniczych części: części wypukłej (antykliny) i części wklęsłej (synkliny, łęku). Części pośrednie pomiędzy łękiem a siodłem nazywają się skrzydłami fałdu. Kompleks ( łac. complexio - połączenie, wyrównanie ) - zbiór myśli, słów, wyobrażeń silnie skojarzonych z pewną inną ważną i silnie zabarwioną emocjonalnie myślą, która zwykle bywa wyparta ze świadomości, stłumiona (myśl taką zwie się niekiedy jądrem kompleksu). Powrót do świadomości tego jądra kompleksu wywołuje zwykle nieprzyjemne afekty, takie jak lęk, niepokój, wstyd. Z tego względu istnieje silna tendencja do unikania, zapominania jądra kompleksu a także wszystkich innych myśli i słów, które na drodze skojarzeń mogą przywieść do świadomości niechcianą, wypartą myśl (jądro kompleksu). Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa. 
 1 – napletek łechtaczki, 2 – łechtaczka, 3 – wargi sromowe mniejsze, 4 – wejście do pochwy, 5 – wargi sromowe większe  Zobacz hasło warga w Wikisłowniku
Wargi sromowe (łac. labia pudendi) – parzyste fałdy skórne otaczające szparę sromową (wargi sromowe większe) oraz przedsionek pochwy (wargi sromowe mniejsze). Gruczoły potowe (łac. glandulae sudoriferae) – gruczoły cewkowate ssaków. Uchodzą wprost na powierzchni ciała lub do mieszka włosowego. Ich wydzieliną jest pot, który jest bezbarwny lub zabarwiony (czerwony u hipopotamów i kangurów, niebieskawy u dujkerów). Gruczoły te są silnie zredukowane u ssaków drapieżnych. Gruczoły potowe wydzielają pot, który poza wodą zawiera zbędne związki powstałe w procesie przemian metabolicznych. Pot jest płynem o odczynie kwaśnym, złożonym głównie z wody (98%); ponadto zawiera on ok. 0,8% roztworu fizjologicznego NaCl oraz niewielką ilość mocznika, kwasu moczowego i amoniaku.
Moszna, worek mosznowy (łac. scrotum) – u samców wielu ssaków lądowych, w tym u człowieka, uwypuklenie ściany jamy brzusznej w kształcie skórno-mięśniowego worka, w którym znajdują się jądra. Znajduje się pomiędzy prąciem i odbytem. Wargi sromowe większeWargi sromowe większe (łac. labia pudendi majora) to dwa duże parzyste fałdy skóry owłosionej, zawierające dodatkowo dużą ilość tkanki tłuszczowej. U góry łączą się, tworząc tzw. spoidło warg przednie (łac. commisura labiorum anterior), poniżej którego leży łechtaczka. Od tyłu łączą się w miejscu zwanym spoidłem tylnym (łac. commisura labiorum posterior). Rozwojowo odpowiadają mosznie u mężczyzn. Melanina – pigment występujący głównie w skórze właściwej i naskórku, a także w tęczówce nadając jej zależnie od rozmieszczenia barwnika charakterystyczny kolor. Powstaje pod wpływem enzymu tyrozynazy w procesie enzymatycznym melanogenezy, do której silnie pobudza promieniowanie UV. Melanina pełni funkcje ochronne. Chroni głębsze warstwy skóry przed szkodliwym działaniem promieni ultrafioletowych, które wchodzą w skład promieniowania słonecznego. Pod wpływem tych promieni ilość melaniny się zwiększa, powodując przejściową zmianę zabarwienia skóry (opaleniznę).
Pochwa (łac. vagina) – odcinek żeńskich dróg rodnych. Jest przewodem mięśniowo-błoniastym, silnie rozciągliwym i elastycznym, długości 5 cm do 14 cm (zazwyczaj 6 cm do 8 cm), stanowiącym połączenie między macicą a przedsionkiem pochwy, będącym częścią sromu (pudendum feminum). Najwęższa w swojej dolnej części stopniowo się rozszerza. W części środkowej ma około 2 cm do 3 cm szerokości. Pochwa stanowi miejsce wprowadzenia nasienia, obejmując prącie w czasie kopulacji oraz drogę, którą wydostaje się płód podczas porodu, a także drogę odpływu krwi menstruacyjnej. W czasie rozwoju płodowego powstaje z połączenia części dystalnych przewodów przyśródnerczowych (przewodów Müllera). Wargi sromowe mniejszeWargi sromowe mniejsze (łac. labia pudendi minora) są utworzone z cienkiej nieowłosionej skóry o zwiększonej ilości melaniny, pozbawione natomiast są gruczołów potowych. Rozwojowo odpowiadają skórze prącia u mężczyzn. Współcześnie część środowisk medycznych i seksuologicznych opowiada się za zmianą tradycyjnego podziału na wargi sromowe mniejsze i większe i zastąpieniu go podziałem na wargi sromowe wewnętrzne i zewnętrzne, uzasadniając to między innymi problemami klasyfikacyjnymi w nierzadkich przypadkach, gdy wargi sromowe wewnętrzne są większe od zewnętrznych. Z tego też powodu tradycyjny podział może być mylący dla dojrzewających kobiet i bywa przyczyną powstania u nich kompleksów związanych z budową własnych narządów płciowych. Prącie, członek męski, (łac. penis) – narząd kopulacyjny u samców ssaków. Penisa posiadają także inne kręgowce, np. wiele gadów oraz niektóre ptaki (kazuary, strusie).
Łechtaczka (łac. clitoris) – nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków. Znajduje się w pobliżu przedniego połączenia warg sromowych mniejszych (labia minora pudendis). Część widoczna znajduje się powyżej pochwy. Odgrywa podstawową rolę w pobudzeniu seksualnym i orgazmie. Bibliografia Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Tkanka tłuszczowa (łac.) textus adiposus – tkanka zwierzęca, zaliczana do tkanki łącznej, która zlokalizowana jest głównie w warstwie podskórnej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
