Warus - Polski Serwis Naukowy

Publiusz Kwinktyliusz Warus (Publius Quinctilius Varus; ur. ok. 46 p.n.e., zm. 9 n.e.) – rzymski polityk i dowódca, dowodził trzema legionami rzymskimi zniszczonymi w Lesie Teutoburskim przez Germanów pod wodzą Arminiusza.

Pochodził ze zubożałej rodziny patrycjuszowskiej. Jego ojciec, Sekstus Kwinktyliusz Warus był senatorem związanym z konserwatywno-republikańskim skrzydłem senatu. Wziął udział w wojnie domowej przeciwko Cezarowi. Przeżył klęskę republikanów, by po zabójstwie Cezara w 44 p.n.e. znów stanąć po ich stronie. Po przegranej republikanów w bitwie pod Filippi popełnił samobójstwo.

Vipsania Agrippina (ur. około 33 p.n.e.; zm. w czerwcu 20 roku n.e.) córka Marka Agrypy, przyjaciela cesarza Augusta. Jako małe dziecko została zaręczona z Tyberiuszem. Małżeństwo doszło do skutku w 16 roku p.n.e. W 13 p.n.e. małżonkom urodził się syn Druzus Kastor. W następnym roku August, chcąc wydać Tyberiusza za swoją córkę Julię, wymusił rozwód Wipsanii i Tyberiusza. Wipsania, która w momencie rozwodu była w ciąży, została zmuszona do usunięcia płodu. Wyszła potem za mąż za Azyniusza Gallusa (syna Azyniusza Polliona) i miała z nim pięciu synów.

Bitwa pod Filippi - bitwa rozegrana w okolicach miasta Filippi w 42 p.n.e. we wschodniej Macedonii, w której triumwirowie - Antoniusz i Oktawian zwyciężyli armię republikańską na czele z przywódcami spisku przeciw Cezarowi - Brutusem i Kasjuszem. Gdy klęska była oczywista, Brutus przebił się mieczem, Kasjusz polecił się zabić niewolnikowi.

Syn zajął odmienne stanowisko wobec przemian politycznych. Stał się poplecznikiem sukcesora Cezara, Oktawiana Augusta. Poślubił Wipsanię Marcelę Agrypinę – córkę Marka Agrypy, przyjaciela i współpracownika Augusta. Przez to stał się szwagrem przyszłego cesarza Tyberiusza, żonatego z Wipsanią Agrypiną. W 23 lub 21 p.n.e. był kwestorem, towarzyszył Oktawianowi w podróży do wschodnich prowincji.

Afryka Prokonsularna, Africa – jedna z prowincji Imperium rzymskiego. Terytorialnie odpowiada mniej więcej obecnej Tunezji. Nazwę wywodzącą się od Afra, herosa będącego synem Heraklesa prowincji nadali Rzymianie.

Marcela Młodsza (Claudia Marcella Minor) - córka Gajusza Klaudiusza Marcellusa (Gaius Claudius Marcellus) i Oktawii Młodszej, siostry cesarza Augusta. Urodzona w 40 p.n.e. już po śmierci ojca. Siostra Marka Klaudiusza Marcellusa i Marceli Starszej. Blisko spokrewniona z przedstawicielami dynastii julijsko-klaudyjskiej. Około 25 p.n.e. poślubiła Appiusza Klaudiusza Pulchra, który później został adoptowany do rodu Waleriuszów Messalów. Ich dziećmi byli Klaudia Pulchra i Marek Waleriusz Messala Barbatus. Około 12 p.n.e. po śmierci pierwszego męża poślubiła Lucjusza Emiliusza Lepidusa Paullusa.

W 13 p.n.e. został wraz z Tyberiuszem konsulem. Pomiędzy 8 i 7 p.n.e. był namiestnikiem prowincji Afryka, a potem namiestnikiem Syrii, gdzie pod jego komendą znajdowały się 3 legiony. Jego zadaniem było między innymi utrzymanie pokoju w wasalnych królestwach. Wielu interwencji wymagała sytuacja w Judei rządzonej przez króla Heroda i jego następców. Doszło nawet do tak zwanej wojny Warusa.

Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) - syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 39 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu.

Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.

Po powrocie z Syrii pozostawał przez kilka lat w Rzymie. Jako powiązany blisko z Tyberiuszem został odsunięty przez Augusta na boczny tor. W tym czasie poślubił Klaudię Pulchrę – wnuczkę Oktawii, siostry Augusta. W pierwszych latach I wieku najważniejszym teatrem działań militarnych i politycznych stała się Germania. Długie kampanie wojskowe, zakończone pacyfikacją kilku plemion germańskich prowadzili w tym rejonie Tyberiusz, jego brat Druzus i bratanek Germanik.

Starożytna Syria zajmowała obszar między Morzem Śródziemnym, a rzeką Eufrat oraz między Azją Mniejszą (konkretnie górami Taurus) i Palestyną. Takie ramy terytorialnie przyjmuje się najczęściej w literaturze, z punktu widzenia geograficznego dla tego regionu. Nie są one tożsame z obecnymi granicami państwa syryjskiego.

Germanie, inaczej Germanowie - odłam Indoeuropejczyków żyjący w północnej i środkowo-północnej Europie, na północ od ludów celtyckich, posługujący się językami germańskimi. W epoce brązu zamieszkiwali tereny Skandynawii, Jutlandii i części Niemiec. Wg Tacyta (I w. n.e.) Germanie dzielili się na Ingewonów, Hermionów i Istewonów, wymienia też Swebów (Swewów), Wandalów, Chattów, Fryzów, Chauków i Cherusków, Semnonów (prawdopodobnie należących do Swebów) i Longobardów (również należących do Swebów), Anglów, Hermundurów, Markomanów, Kwadów, Bastarnów, Gotów, Gepidów, Swinonów i Sytonów.

W 7 roku n.e. namiestnikiem Germanii został Warus. W 9 roku stacjonował w obozie nad Wezerą z trzema legionami (XVII, XVIII i XIX), gdy nadeszły wieści o rozszerzającej się rewolcie nad Renem. Warus zaufał Arminiuszowi, zromanizowanemu germańskiemu księciu, dowódcy pomocniczych oddziałów jazdy i dał się wciągnąć w zasadzkę. 9 września w bitwie w Lesie Teutoburskim Rzymianie ponieśli klęskę. Trzy legiony zostały wybite do nogi. Utracono też orły legionowe, co było dodatkową ujmą dla honoru Rzymian. Sam Warus popełnił samobójstwo, a jego uciętą głowę zwycięzcy odesłali do Rzymu. Oktawian pochował ją w rodzinnym mauzoleum. Klęska w Lesie Teutoburskim była jedną z największych w historii Rzymu i powstrzymała dalszy podbój Germanii. Antyczne źródła podają, że w bezsenne noce Oktawian August chodził po korytarzach swojego pałacu wołając "Quinctili Vare, legiones redde – Warusie, zwróć mi moje legiony" (wg Swetoniusza "Żywoty Cezarów" Boski August 23).

Octavia Minor (ur. ok. 69 p.n.e., zm. 11 p.n.e.) – jedyna córka Gajusza Oktawiusza (Gaius Octavius) i jego drugiej żony Atii Starszej (Atia Balba Caesonia Maior). Siostra Gajusza Oktawiusza, po adopcji noszącego nazwisko Gajusza Juliusza Cezara Oktawiana (Gaius Iulius Caesar Octavianus), czyli późniejszego cesarza Augusta. August darzył ją zawsze miłością i szacunkiem i Oktawia miała na niego duży wpływ. Urodziła się w Noli w Italii około 69 p.n.e..

Wezera (niem. Weser) jest to rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy. Ma długość 733 km (od źródeł Werry), a powierzchnia dorzecza wynosi 45,5 tys. km².

Małżeństwa i dzieci:

1x: Wipsania Marcela Agrypina c. Marka Agrypy

Sekstus Noniusz Kwinktylianus (Sextus Nonius Quinctilianus adoptowany przez Lucjusza Noniusza Asprenasa – męża Kwinktylii siostry Warusa), konsul w 8 r. n.e.

2x: Klaudia Pulchra c. Marceli Młodszej

Kwinktyliusz Warus (Quinctilius Varus)

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Warus