Wawrzyniec Dayczak, także Wawrzyniec Dajczak (1882 –1968 ) polski architekt, inżynier. Urodził się 27 sierpnia 1882 roku na Podolu we wsi Reniów w pobliżu miasteczka Załoźce, w dawnym województwie tarnopolskim. Był najstarszy w rodzeństwie synem chłopa Macieja. Po ukończeniu klasycznego gimnazjum w Brodach, studiował na Politechnice Lwowskiej na wydziale architektury, zdając egzamin dyplomowy w 1915 roku. W latach gimnazjalnych w Brodach nawiązał kontakt z tajną międzyzaborową organizacją o nazwie ,,ZET’’. Działalność tę kontynuował w okresie studiów od roku 1904 , należy już w następnym roku do wyższych szczebli tej organizacji- do Koła Brackiego ,,Zetu’’. Był w 1905 kurierem do Warszawy , uczestnicząc w ten sposób w pracach przygotowawczych do pamiętnego strajku szkolnego. Równolegle pracował jako działacz ramach sekcji wschodniej trójzaborowej zasłużonej organizacji społeczno-oświatowej pod nazwą Towarzystwo Szkoły Ludowej (TSL). W 1908 roku założył Drużyny Bartoszowe-pierwszą w Polsce okresu zaborów organizację niepodległościową młodzieży wiejskiej. Był do 1912 roku i Naczelnikiem Komendy Głównej Drużyn Bartoszowych. Po ukończeniu studiów w 1915 roku został powołany do wojska austriackiego. Był członkiem Komendy Głównej Obrony Lwowa. W początkach 1919 roku został oddelegowany do Warszawy w związku z formułowaniem odsieczy. W 1920 roku był w armii ochotniczej we Lwowie. Zaprojektował i zbudował około 100 kościołów. Kościoły jego to w większości kościoły wiejskie. W latach 1945-1964 kontynuował pracę pedagogiczną w zakresie architektury i budownictwa w Państwowej Szkole Budowlanej w Jarosławiu. Zmarł 28 kwietnia 1968 w Jarosławiu i został pochowany na cmentarz powązkowski w Warszawie.

Bibliografia

Linki zewnętrzne