Papa (niem. Pappe) - materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji przeciwwilgociowych i przeciwwodnych elementów budynku lub budowli (izolacje fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych). Otrzymywany przez nasączenie masą asfaltową lub smołową osnowy z tektury (tzw. papy tradycyjne) lub welonu z włókna szklanego lub poliestrowego. W Polsce w obrocie handlowym papy z osnową z welonu szklanego mają w symbolu oznaczenie V oraz liczbę oznaczającą gramaturę welonu, np. "W-V60 S42" oznacza papę z osnową z welonu szklanego o gramaturze 60g/m2. Papy na osnowie z tkaniny poliestrowej mają w symbolu oznaczenie PY lub PYE oraz gramaturę osnowy, np. "W-PYE250 S52" oznacza papę na osnowie z tkaniny poliestrowej o gramaturze 250g/m2. Papę na osnowie z welonu szklanego od papy na osnowie z tkaniny poliestrowej można bardzo łatwo odróżnić doświadczalnie - tę pierwszą można bez problemu przerwać w rękach, gdy tymczasem papy na tkaninie poliestrowej praktycznie nie da się ręcznie rozerwać.

Wełna mineralna (wełna kamienna) – materiał izolacyjny pochodzenia mineralnego. Używany w budownictwie do izolacji termicznych i akustycznych ścian zewnętrznych i wewnętrznych, stropów i podłóg, dachów i stropodachów oraz ciągów instalacyjnych. Także jako rdzeń izolacyjno – konstrukcyjny budowlanych płyt warstwowych. Obecnie wełnę mineralną produkuje się zazwyczaj z kamienia bazaltowego, który topi się w temperaturze + 1400 °C, po stopieniu poddaje się go procesowi rozwłóknienia. Do tak powstałych włókien kamiennych dodawane jest lepiszcze. Włókna poddaje się również procesowi hydrofobizacji, w wyniku tego procesu produkty z wełny mineralnej nie chłoną wody. Otrzymany materiał, jako wyrób stosowany jest w postaci płyt, filcy, mat, otulin lub luzem. Ciężar objętościowy w zależności od wyrobu waha się od 20 kg/m3 dla wełny mineralnej w postaci granulatu (luzem) do 180 kg/m3 dla najtwardszych płyt.