|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo... W dniach 6 - 7 lutego 2012 r. w Saint-Ursanne, Szwajcaria, odbędą się warsztaty w ramach projektu TIMODAZ (Oddziaływanie termalne na strefę zniszczenia wokół składowiska odpadów radioaktywnych w utworach ilastych skał macierzystych).
W ciągu ostatnich kilku la... Jeżeli szkolisz się na odnoszącą sukcesy i wydajną pszczołę miodną, to musisz nauczyć się wywąchiwania obiecujących kwiatków na odległość. Rozwój kariery wymaga zbyt dużo pracy, by tracić cenny czas przelotu na niewypały. Czas to nektar - na szczęście ja... Jak promować naukę i czy naukowiec powinien mieć w sobie coś z akwizytora - m.in. na te pytania postara się odpowiedzieć 25 marca w Krakowie Wiktor Niedzicki - dziennikarz telewizyjny i radiowy, twórca słynnego "Laboratorium". Spotkanie odbędzie si... XII-wieczną staurotekę - relikwiarz Drzewa Krzyża Świętego - podarował 20 grudnia Zamkowi Królewskiemu na Wawelu książę Adam Karol Czartoryski. Relikwiarz ma ogromną wartość historyczną, gdyż jest jednym z kilkunastu przedmiotów ocalałych ze Skarbca Koronnego....
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Werena z ZurzachCzy wiesz że...? Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, . Górny Egipt (egip. Ta Shemau) - kraina starożytnego Egiptu nazwana tak dla odróżnienia od Dolnego Egiptu. Za panowania faraonów zwana była ,,ziemią jęczmienia". Wydawnictwo WAM, znane jako: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy (WAM) (1872-1918, 1935-1994), Wydawnictwo Księży Jezuitów (1918-1935), Wydawnictwo WAM (od 1994) – najstarsze polskie wydawnictwo katolickie, założone w 1872 przez ks. Stanisława Stojałowskiego SJ w Krakowie. Werena z Zurzach, łac. Verena, kop. Virina, 'z miasta' (ur. przed 250 w Tebach w Górnym Egipcie, zm. ok. 320 w Tenedo w Argowii) - dziewica, zakonnica, święta Kościoła katolickiego. ŻycieWedług tradycji do Italii przybyła wraz z Legią Tebańską. Była w Koblencji i Tenedo (późniejsze Zurzach, obecnie Bad Zurzach nad Renem w Szwajcarii), gdzie działała na rzecz ubogich. Uznawana za dobrodziejkę i uzdrowicielkę. Po decymacji legionu ok. 286 roku w Agaunum (dzisiejsze Saint-Maurice d'Agaune na terytorium Szwajcarii) miała zająć się pochówkiem żołnierzy, a następnie udała się do Solothurn, gdzie w międzyczasie śmierć męczeńską ponieśli legioniści Ursus i Wiktor. Stamtąd przeniosła się do pustelni w wąwozie pod miastem, nazwanym później jej imieniem (niem. Verenaschlucht, fr. Verena Gorge). Kult Świętych - w katolicyzmie i prawosławiu szczególny szacunek do osób zbawionych oraz do świętych aniołów, którzy stawiani są za wzór dla wszystkich żyjących. Do świętych można zwracać się z prośbą o wstawiennictwo do Boga.
Eremita lub pustelnik (gr. ἐρημίτης eremites, żyjący na pustkowiu), osoba, która z pobudek religijnych wycofuje się z życia w społeczeństwie i decyduje się na życie w izolacji i celibacie. Poświęca się przede wszystkim modlitwie i życiu w ascezie. Utrzymuje się, jak to miało np. miejsce u zarania życia pustelniczego w Egipcie i Palestynie, z jałmużny i/lub rzemiosła. 
 Ze względu na swoje właściwości lecznicze do jej pustelni trafiali ludzie chorzy, którzy w wyniku jej działań (cudów) odzyskiwali zdrowie. Uznawana była przez nich już za życia osobą świętą. Wkrótce dołączyły do niej inne kobiety tworząc wspólnotę. Werena utrzymywała się ze sprzedaży rękodzieł i nawracała Alamanów na chrześcijaństwo. Za swoje działania została uwięziona przez gubernatora, jednak gdy zachorował a Werena przywróciła go do zdrowia zwrócił jej wolność. Udała się w dół ujścia rzeki Aare w Koblencji i na małej wyspie na Renie ponownie została pielęgniarką. Kolejnym celem jej podróży okazało się Tonedo. Tu została służącą księdza. Codziennie z dzbanem i grzebieniem udawała się za mury miasta myć trędowatych. Została oskarżona, że wynosi chleb i wino ubogim. Wówczas stał się cud i wino zamieniło się w wodę. Innym razem zaginął pierścień kapłana (krótko przed wielkim postem). Ukradł go sługa i ze strachu, aby rzecz nie wydała się, wrzucił go do Renu. Wkrótce rybak przyniósł rybę w darze, a Werena rozciąwszy ją odnalazła pierścień. Po tym wydarzeniu ksiądz przydzielił jej osobne pomieszczenie w miejskim budynku w której spędziła resztę życia pomagając chorym korzystając z wody leczniczej, dalej zajmując się pielęgniarstwem, myciem i czesaniem chorych, uzdrawianiem i namaszczaniem. Zbiór jej cudów został spisany w 1000 roku. Diecezja Bazylei - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w Szwajcarii. Podobnie jak wszystkie katolickie diecezje w tym kraju, podlega bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. Powstała w 740 roku. W latach 1888-1971 nosiła nazwę Diecezji Bazylei i Lugano. W 1971 powołano odrębną Diecezję Lugano, a diecezja Bazylei powróciła do swej pierwotnej nazwy. Od 1828 faktyczną stolicą diecezji jest Solura, a nie Bazylea.
Krypta — podziemna część budynku kościoła. Spełnia funkcje pochówkowe, a w kościołach wczesnośredniowiecznych była również miejscem przechowywania i eksponowania relikwii świętych. KultPrawdopodobnie w V wieku na grobie świętej, na cmentarzu rzymskim, został zbudowany kościół nazwany jej imieniem, następnie m.in. był to kościół klasztorny (745) przekształcony później w klasztor w XIII wieku. Od 1876 (po przebudowach) jest kościołem parafialnym św. Wereny (niem. Verenamünster), w którym znajduje się jej krypta. Od X wieku, św. Werena była jedną z najbardziej czczonych świętych Szwajcarii, a do Zurzach odbywały się i odbywają nadal pielgrzymki korzystając z leczniczych właściwości wód. Modlitwa za wstawiennictwem świętego (czasem błędnie rozumiana jako modlitwa do świętego) – rodzaj modlitw katolickich, prawosławnych a także części innych wyznań chrześcijańskich, zanoszonych do Boga za pośrednictwem (przyczyną, wstawiennictwem) świętego, często patronów osób modlących się lub uchodzących za szczególnie skutecznych w danych problemach. Występują w wielu wyznaniach.
Chrześcijaństwo, chrystianizm ( ludzi (1/3 ludności świata), biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) "W Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami" (gr. Χριστιανός). Jest patronką diecezji Bazylea obok świętych Ursusa i Wiktora, żołnierzy z Legii. Patronuje biednym i potrzebującym, młynarzom, rybakom, marynarzom, gospodyniom i parafianom. Jest orędowniczką przeciw chorobom oczu i na rzecz męskiego potomka. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest za Martyrologium Rzymskim 1 września. Relikwie (ramię) znajdują się w bogato złoconym relikwiarzu wykonanym przez złotników w XIV wieku. Decymacja – (łac. dziesiątkowanie) kara stosowana w armiach starożytnych oraz w niektórych wojskach nowożytnych państw autorytarnych polegająca na zabiciu (ścięciu lub rozstrzelaniu) co dziesiątego żołnierza ukaranego oddziału.
Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich. Zobacz też Portal:
Święci  Portal:
Chrześcijaństwo BibliografiaPatron – symboliczny religijny opiekun kraju, miasta, diecezji, przedsięwzięcia, profesji, obiektu budowlanego, zawodów sportowych, ludzi itp. W Kościele katolickim i innych kościołach chrześcijańskich takimi osobami są święci, którzy najczęściej stają się opiekunami świątyń i poszczególnych ludzi noszących ich imię (wezwanie).
Język koptyjski – potomek języka staroegipskiego, ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, należy do rodziny języków afroazjatyckich. Od XIX wieku jest językiem martwym. Do jego zapisu używano pisma alfabetycznego zapożyczonego od Greków. Ponieważ jednak w języku koptyjskim istniały głoski nie istniejące w grece, twórcy alfabetu koptyjskiego zapożyczyli z demotyki siedem znaków (lub sześć w zależności od dialektu), wystylizowali je i przy ich pomocy przekazywali dźwięki. Są to: Ϣ, Ϥ, Ϧ, Ϩ, Ϫ, Ϭ, Ϯ.
Czy wiesz że...? beta Ursus i Wiktor (zm. po 286 w ret. Soloturn /Solothurn/ w dzisiejszej Szwajcarii) - rzymscy żołnierze legendarnej Legii Tebańskiej, męczennicy chrześcijańscy, święci Kościoła katolickiego.
Trąd, z łac. również lepra - jedna z najdłużej towarzyszących człowiekowi zakaźnych chorób skóry i nerwów. Wywoływana jest przez prątki Mycobacterium leprae, bakterię odkrytą w 1873 roku przez norweskiego naukowca Armauera Hansena. Występuje w dwóch postaciach: lepromatycznej (lepra lepromatose tuberosa) i tuberkuloidowej (lepra tuberculoides). Odmiana lepromatyczna jest zaraźliwa, a jej objawy to guzowate krosty podobne do występujących w innych infekcjach i alergiach. Postać tuberkuloidowa jest mniej zaraźliwa, ale bardziej groźna dla samego zarażonego, początkowo pojawiają się plamy na skórze, stopniowo utrata czucia, szczególnie w palcach nóg i rąk, nieleczona prowadzi do zwyrodnień i utraty tkanki.
Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Legia Tebańska lub Legion Tebański – legendarny pierwszy chrześcijański legion rzymskiej armii, utworzony pierwotnie w Tebaidzie w Górnym Egipcie w III wieku, stamtąd przeniesiony do Europy w celu walki z barbarzyńcami. Rekrutację do legionu miał przeprowadzać sam cesarz Maksymian.
Parafia (z łac. parochia), probostwo – podstawowa jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego i wielu innych wyznań chrześcijańskich. Według koncepcji teologicznych to przede wszystkim określona wspólnota wiernych. Zwierzchnikiem parafii jest proboszcz, któremu mogą pomagać inni księża wikariusze, oraz kapelani czy rezydenci. Centralnym ośrodkiem życia parafii jest kościół parafialny (farny).
Zakonnica - wg kan. 207 § 2. spośród duchownych i świeckich osób wywodzą się wierni, którzy profesją rad ewangelicznych, przez śluby lub inne święte więzy, przez Kościół uznane i zatwierdzone, w sposób szczególny poświęcają się Bogu a także pomagają w zbawczej misji Kościoła. Ich stan, choć nie odnosi się do hierarchicznej struktury Kościoła, jednak należy do jego życia i świętości.
Wielki Post – czas pokuty, przygotowujący do przeżycia najważniejszych dla chrześcijan, Świąt Wielkanocnych. Obejmuje on okres liczony od Środy Popielcowej do Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek. Tradycyjnie Wielki Post określany bywa jako czterdziestodniowy (łac. Quadragesima). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
