Więcesław - Polski Serwis Naukowy

Więcesław, Więcsław, Więcław, Więsław – starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów Więce- ("więcej") i -sław ("sława"). Znaczenie imienia: "ten, który ma więcej sławy". W księgach przyjęć do prawa miejskiego w Krakowie pod rokiem 1393 zanotowano to imię z pisownią Wenczeslaus. Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób w formie Więcesław i 300 osób w formie Więc(s)ław, a więc popularność Więcesława w średniowieczu była większa od popularności imienia Stanisław.

Wiaczesław Iwanow (Вячеслав Николаевич Иванов, ur. 30 lipca 1938 w Moskwie) - radziecki wioślarz (Rosjanin). Trzykrotny złoty medalista olimpijski.

Wiaczesław Iwanowicz Iwanow (ros. Вячеслав Иванович Иванов) (ur. 16 lutego 1866 w Moskwie zm. 16 lipca 1949 w Rzymie) – rosyjski poeta i dramatopisarz powiązany z symbolizmem rosyjskim. Iwanow był też filozofem, tłumaczem, i krytykiem literackim.

Pod wpływem języka czeskiego przyjęła się jego forma Wacław. Rosyjskim odpowiednikiem tego imienia jest Вячеслав (Wiaczesław). Z kolei imię Wieńczysław mogło powstać w wyniku specyficznego odczytania imienia Więcesław. Żeńskim odpowiednikiem jest Więcesława (Więcsława, Więcława).

Wiaczesław Aleksandrowicz Fietisow (ros. Вячеслав Александрович Фетисов; ur. 20 kwietnia 1958 w Moskwie) – rosyjski hokeista.

Č – litera alfabetu łacińskiego z diakrytycznym znakiem háček. Jest to litera w alfabecie husyckim, służąca do zapisu głoski zapisywanej w języku polskim dwuznakiem "cz". Litera ta jest stosowana w pisowni wszystkich języków zachodniosłowiańskich z wyjątkiem polskiego i kaszubskiego oraz w pisowni tych języków południowosłowiańskich, które stosują alfabet łaciński. Włączono ją też do alfabetu białoruskiego w krótkim okresie, kiedy teksty białoruskie zapisywano łacinką.

Prasłowiańskie brzmienie: *vęťeslavъ (*vęťe "więcej" i *slava "sława")

Więcesław imieniny obchodzi 28 września.

Niektóre znane osoby noszące to imię

Wiaczesław Artiemiew

Wiaczesław Bogdanowicz

Wiaczesłau Bortnik

Wiaczesław Burawczikow

Wiaczesław Iwanow (wioślarz)

Wiaczesław Iwanow

Wiaczesław Jarosławowic

Wiaczesław Jekimow

Wiaczasłau Kiebicz

Wiaczesław Kotionoczkin

Wiaczesław Kozłow

Wjaczesław Kyryłenko

Wiaczesław Małafiejew

Wiaczesław Mienżynski

Wiaczesław Mierkułow

Wiaczesław Mitrofanow

Wjaczesław Prokopowycz

Wiaczesław Włodzimierzowic

Wiaczesław Woronin

Wiaczesław Zudow

Ciekawostka

Dzięki św. Wacławowi imię to, w pisowni Venceslau/Wenceslau(-s), upowszechniło się również na zachodzie Europy a później i w nowym świecie:

Wjaczesław Ragozin, ros. Вячеслав Васильевич Рагозин (ur. 8 października 1908 w Sankt Petersburgu, zm. 11 marca 1962 w Moskwie) – rosyjski szachista, dziennikarz i sędzia szachowy, arcymistrz od 1950 roku, drugi mistrz świata w szachach korespondencyjnych.

Wiaczesław Burawczikow (ros. Вячеслав Буравчиков; ur. 22 maja 1987 w Moskwie) – rosyjski hokeista występujący w klubie Ak Bars Kazań. W 2005 roku był draftowany do NHL przez Buffalo Sabres.

Venceslau Brás (1868-1966) – brazylijski prezydent (1914-1918)

Wenceslau de Moraes (1854-1929) – pisarz portugalski, tłumacz haiku

Venceslau Fernandes (ur. 1945) – portugalski kolarz

Venceslau de Oliveira Belo (1787-1852) – polityk i wojskowy brazylijski

Venceslaus Ulricus Hammershaimb (1819-1909) – luterański proboszcz z Wysp Owczych, twórca współczesnej ortografii języka farerskiego

Wenzeslaus Liechtenstein (ur. 1974) – członek rodziny panującej w Liechtensteinie

W Brazylii, w stanie Mato Grosso jest rzeka nosząca imię São Venceslau oraz kilka miast, m.in. Wenceslau Braz (Minas Gerais), Wenceslau Braz (Paraná).

Wacław (czes. Václav, niem. Wenzel) - ten, który zdobędzie więcej sławy, por. Bolesław; imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Obecna forma w języku polskim jest czechizmem - po staropolsku brzmiałoby ono Więcesław.

Wiaczesław Wasiljewicz Tichonow, ros. Вячеслав Васильевич Тихонов (ur. 8 lutego 1928 w Pawłowskim Posadzie koło Moskwy - zm. 4 grudnia 2009 w Moskwie) – aktor rosyjski.

Przypisy

171. Wenczeslaus Tendler h.i., debet portare litteram post Pascha, fideiussor eius Barthus Chlebiczicz ("en" jest prawdopodobnie protezą nosowego "ę", natomiast "cz" wymiawiano wtedy bardziej miękko; pomiędzy dzisiejszym "ć" a "cz", podobnie do czeskiego "Č") – Księgi przyjęć do prawa miejskiego w Krakowie 1392 – 1506, LIBRI IURIS CIVLIS CRACOVIENSIS 1392 – 1506, wydał dr Kazimierz Kaczmarczyk, Kraków 1913, s.5 (format DjVu)
Por. średniowieczna frekwencja imion Stanisław, Świętosław, Jarosław, Władzisław, Bogusław, Sędziwuj, Zbygniew, B. Raszewska-Żurek, Najstarsze ślady asymilacji osadników niemieckich do kultury polskiej zachowane w ich imionach, [w:] Z. Kaleta [red.], Nazwy własne a kultura. Polska i inne kraje słowiańskie, Warszawa 2003, ISBN 83-89191-14-8