Więzadło Treitza - Polski Serwis Naukowy

Zagłębienie dwunastniczo-czcze; zaznaczono mięsień Treitza (wg Graya)

Więzadło Treitza, mięsień Treitza, mięsień wieszadłowy dwunastnicy (łac. musculus suspensorius duodeni) – mięsień dochodzący do zgięcia dwunastniczo-czczego (flexura duodenojejunalis). Włókna mięśniowe biegną od lewej odnogi przepony, dochodzą do górnego obwodu zgięcia, rozbieżnie do tyłu od trzustki, i przechodzą w mięśniówkę dwunastnicy.

Przepona (łac. diaphragma) - główny mięsień oddechowy występujący u ssaków, należy do mięśni poprzecznie prążkowanych płaskich. Oddziela jamę brzuszną od jamy klatki piersiowej i stanowi jej ścianę dolną. Przepona jest uwypuklona w stronę klatki piersiowej w formie dwóch kopuł - prawej i lewej, przy czym prawa jest ustawiona o jedno międzyżebrze wyżej. Ruchy przepony są niezależne od woli, jednak mogą być przez człowieka modyfikowane (na przykład podczas śpiewu czy wstrzymywania oddechu).

Dwunastnica (łac. duodenum) – u człowieka rurowaty narząd długości 25-30 cm, wychodzący z żołądka i stanowiący początkowy odcinek jelita cienkiego. Początkowy odcinek dwunastnicy łączy się z odźwiernikiem żołądka, końcowy przechodzi w jelito czcze. Dwunastnica leży na wysokości pierwszego kręgu lędźwiowego. W kształcie przypomina literę C, a raczej podkowę zwróconą wypukłą częścią ku stronie prawej, wklęsły obwód obejmuje głowę trzustki. Do zstępującego odcinka dwunastnicy uchodzą wspólnie przewód żółciowy i przewód trzustkowy.

Więzadło Treitza jest ważnym w chirurgii jamy brzusznej punktem orientacyjnym, stanowiącym umowną granicę między górnym a dolnym odcinkiem przewodu pokarmowego. Np. w przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego powyżej więzadła Treitza mówi się o wymiotach z domieszką krwi, a poniżej – o stolcu z domieszką krwi.

Václav Treitz (Wenzel / Venzlav/ Wacław Treitz, ur. 9 kwietnia 1819 w Hostomice, zm. 27 sierpnia 1872 w Pradze) – czeski lekarz, patolog, profesor anatomii patologicznej w Krakowie i w Pradze.

Michał Reicher, Michał Reicher-Sosnowski (ur. 17 listopada 1888 w Sosnowcu, zm. 31 sierpnia 1973 w Gdańsku), polski anatom i antropolog pochodzenia żydowskiego; profesor zwyczajny dr nauk biologicznych. Współautor i kontynuator prac nad kompleksowym podręcznikiem Anatomia Człowieka, rozpoczętych przez prof. dra Adama Bochenka. Twórca działającego do dziś wileńskiego Collegium Anatomicum oraz jeden ze współtwórców Akademii Lekarskiej w Gdańsku.

Nazwa mięśnia honoruje czeskiego lekarza Václava Treitza.

Przypisy

Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka, tom II, Trzewa. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998. ISBN 83-200-2290-8.
Danuta Sońta-Jakimczyk: Wybrane zagadnienia z pediatrii dla studentów stomatologii. Katowice: Śląski Uniwersytet Medyczny, 2008, s. 36. ISBN 9788375090703.
Fox RS, Fox CG, Graham WP. Václav Treitz (1819-1872): Czechoslovakian pathoanatomist and patriot. „World Journal of Surgery”. 9. 2, s. 361-6, 1985. doi:10.1007/BF01656334. PMID 3887773.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).