|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Udało się wyjaśnić, w jaki sposób naturalny aminokwas - tauryna - chroni wątrobę przed zwłóknieniem - informuje "World Journal of Gastroenterology".Wątroba ma naturalną zdolność do regeneracji, jednak w ograniczonym stopniu. Zarówn... Mikroskopijne kuleczki zawierające izotop itru mogą pomóc chorym na zawansowane, nieoperacyjne nowotwory wątroby. Choć metoda jest dostępna w Polsce od ponad roku, wciąż wie o niej niewielu pacjentów, a nawet lekarzy - powiedział dr n. med. Jarosł... Stan sześciolatka, któremu we wtorek przeszczepiono wątrobę, jest na tyle dobry, że dziś lekarze podejmą próbę wybudzenia go ze śpiączki farmakologicznej - poinformowała w czwartek dr Elżbieta Pietraszek-Jezierska, kierownik oddziału pooperacyjnego Centrum Zd... Poprawia się stan sześciolatka po przeszczepie wątroby, być może niedługo będzie mógł zostać odłączony od respiratora - poinformowali w niedzielę lekarze z Centrum Zdrowia Dziecka."Chłopiec samodzielnie otwiera oczy, zaczyna wodzić wzrokiem, ten wzr... Sześcioletni Tomek po drugim przeszczepie wątroby czuje się coraz lepiej; w ciągu kilku dni zostanie przeniesiony z oddziału intensywnej terapii na oddział chirurgiczny - poinformował PAP rzecznik Centrum Zdrowia Dziecka Paweł Trzciński."Tomek pomału dochodz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Więzadło wątrobowo-dwunastniczeCzy wiesz że...? Dwunastnica (łac. duodenum) – u człowieka rurowaty narząd długości 25-30 cm, wychodzący z żołądka i stanowiący początkowy odcinek jelita cienkiego. Początkowy odcinek dwunastnicy łączy się z odźwiernikiem żołądka, końcowy przechodzi w jelito czcze. Dwunastnica leży na wysokości pierwszego kręgu lędźwiowego. W kształcie przypomina literę C, a raczej podkowę zwróconą wypukłą częścią ku stronie prawej, wklęsły obwód obejmuje głowę trzustki. Do zstępującego odcinka dwunastnicy uchodzą wspólnie przewód żółciowy i przewód trzustkowy. Opuszka dwunastnicy (łac. bulbus duodeni) – rozszerzenie początkowej, najwyżej położonej części dwunastnicy mające charakter czynnościowy. Jako jedyny fragment dwunastnicy ma krezkę, dzięki której żołądek posiada większą swobodę zakresu swoich ruchów. Więzadło wątrobowo-dwunastnicze (łac. ligamentum hepatoduodenale) – więzadło które rozciąga się pomiędzy powierzchnią trzewną wątroby a części górną dwunastnicy (opuszka). Tworzy dolną (prawą) część sieci mniejszej. Obejmuje: Tętnica wątrobowa właściwa (łac. arteria hepatica propria) – krótkie (2–2,5 cm) naczynie tętnicze powstające z tętnicy wątrobowej wspólnej. Biegnie w więzadle wątrobowo-dwunastniczym do wątroby po lewej od przewodu żółciowego wspólnego, do przodu od żyły wrotnej.
Układ wrotny - powstaje w okolicy głowy trzustki (łac. caput pancreatis) z połączenia dwóch głównych pni żylnych: krezkowej górnej (vena mesenterica superior) oraz śledzionowej (vena lienalis). Do żyły śledzionowej wpada zaś żyła krezkowa dolna (vena mesenterica inferior). Do tych pni żylnych oraz bezpośrednio do żyły wrotnej uchodzą żyły żołądka, dwunastnicy i trzustki. Żyła wrotna swymi dopływami prowadzi krew do wątroby. We wnęce wątroby dzieli się ona na gałąź prawą i lewą. Krew żyły wrotnej po przejściu przez układ żył międzyzrazikowych i śródzrazikowych dostaje się do żył wątrobowych.
 Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Przewód żółciowy wspólny (łac. ductus choledochus communis) – jest to droga przepływu żółci z pęcherzyka żółciowego i wątroby. Powstaje z przewodu wątrobowego wspólnego, który oddawszy przewód pęcherzykowy, staje się przewodem żółciowym wspólnym. Biegnie w obrębie więzadła wątrobowo-dwunastniczego na prawo od tętnicy wątrobowej właściwej i do przodu od żyły wrotnej. Ma średnicę ok. 5 mm oraz długość ok. 7 cm. W jego przebiegu wyróżnia się części: naddwunastniczą, zadwunastniczą i śródścienną, która uchodzi wraz z przewodem trzustkowym głównym (Wirsunga) na brodawce większej na ścianie tylno-przyśrodkowej części zstepującej dwunastnicy. U końca zwykle rozszerza się tworząc bańkę wątrobowo-trzustkową.
Wątroba (grec. ήπαρ hepar, łac. iecur) – wielofunkcyjny gruczoł obecny u wszystkich kręgowców, a także o u niektórych innych zwierząt. Stanowi część układu pokarmowego położony wewnątrzotrzewnowo. U większości zwierząt dzieli się na dwa płaty. U człowieka jej masa wynosi ok. 1500–1700 g u dorosłego mężczyzny, a u kobiety 1300–1500 g. Masa przyżyciowa jest o 500–800 g wyższa, ze względu na zawartą w niej krew. Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
