Wicewo - Polski Serwis Naukowy

Wicewo (niem. Vietzow) – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975-1998 osada należała do woj. koszalińskiego. Według danych Urzędu Miejskiego, 31 grudnia 2011 roku wieś liczyła 177 mieszkańców.

Sołectwo – współcześnie w Polsce jest to jednostka pomocnicza gminy, charakterystyczna dla obszarów wiejskich. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.

Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).

Wieś wchodząca w skład sołectwa:

Osówko

Osady wchodzące w skład sołectwa:

Sławomierz

Trzebiec

Geografia

Osada leży w odległości ok. 10 km na południowy zachód od Tychowa, między Osówkiem a miejscowością Trzebiec.

Historia

Dawny majątek rycerski i stare lenno rodu von Kleist (Kleszczów), wzmiankowane w źródłach z 1623 r. W latach 1754 - 1755 majątek trafił w ręce hrabiego von Rittberg. W 1804 r. majątek wicewski zakupił prezydent szczecińskiej Kamery Wojny i Domen von Igersleben. Pomiędzy rokiem 1845 a 1864 majątek kilkakrotnie zmieniał właścicieli. Jako ostatni nabył Oskar von Rhoeden. Był to jeden z trzech największych majątków w okręgu białogardzkim obok Tychowa i Smęcina. Rodzina von Rhoeden była w posiadaniu Wicewa do końca II wojny światowej, po czym majątek upaństwowiono. Do 1990 roku w majątku istniało Państwowe Gospodarstwo Rolne.

Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe) – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.

Prezbiterium (w architekturze nazywane także "chórem kapłańskim") – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balustradą lub łukiem tęczowym i wyodrębniające się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter - ksiądz.

Zabytki i ciekawe miejsca

Zabytki chronione prawem:

Kościół filialny w Wicewie - Parafia Byszyno

kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej neogotycki z 1860 r. nr rej. 369 z dnia 12 września 2008 r. Kościół filialny należący do parafii pw. Matki Bożej Częstochowskiej w Byszynie, dekanatu Białogard, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Nad bocznym wejściem do kościoła widoczny jest herb rodziny von Rhoeden - jego założycieli.

Kościół zbudowany z cegły, z wyodrębnionym prezbiterium, zakończonym półokrągło. Po stronie zachodniej murowana wieża, pokryta dachówką. Okna zakończone ostrym łukiem. W prezbiterium okna ozdobione witrażami. Sufit sklepiony. Dwuspadowy dach kryty dachówką. Chór organowy, bez organów, wsparty jest na dwóch drewnianych słupach. Pod kościołem znajduje się sklepiona krypta, wsparta na 2 kolumnach, z osobnym wejściem. W krypcie 4 okna zakończone półokrągło. Wewnątrz kościoła zachował się pełni XIX-wieczny, neogotycki wystrój..

Ewald Jürgen Georg von Kleist (ur. 10 czerwca 1700 w Wicewie koło Białogardu, zm. 10 grudnia 1748 w Koszalinie) – niemiecki prawnik i uczony, jeden z dwóch niezależnych wynalazców butelki lejdejskiej (drugim był Pieter van Musschenbroek). Studiował nauki prawne w Lipsku i w Lejdzie.

Diecezja koszalińsko–kołobrzeska (łac. Dioecesis Coslinensis-Colubreganus, niem. Bistum Köslin-Kolberg) - jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii szczecińsko-kamieńskiej ustanowiona 28 czerwca 1972 (następczyni biskupstwa kołobrzeskiego istniejącego w latach 1000-ok. 1007), położona na terenie województw: lubuskiego, wielkopolskiego, pomorskiego i zachodniopomorskiego.

park dworski z 2. poł. XIX wieku, nr rej. 1062 z dnia 29 czerwca 1978 r. Park w stylu krajobrazowym, zajmujący przestrzeń nieregularnego wieloboku o pow. ok. 8 ha. Na kompozycję parku składa się drzewostan mieszany w wieku 70 - 150 lat, swobodne skomponowane ciągi spacerowe, ciek wodny z trzema stawami oraz aleja bukowo - świerkowa.

Występuje tu również cmentarz z 2. poł. XIX wieku, gdzie zachowały się stare nagrobki z mało czytelnymi napisami oraz okazałe drzewa oplecione dzikim powojem.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Osówko (przed 1945 r. niem. Wutzow) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975-1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. Według danych na dzień 31 grudnia 2009 roku wieś miała 112 mieszkańców. Wieś wchodzi w skład sołectwa Wicewo. Jest najbardziej na zachód położoną miejscowością gminy.

Osoby urodzone w Wicewie

Ewald Jürgen Georg von Kleist (ur. 1700, zm. 1748) - pruski prawnik i uczony, fizyk

Komunikacja

W miejscowości nie ma przystanku komunikacji autobusowej.

Przypisy

UM w Tychowie: Wykaz liczb mieszkańców miejscowości w gminie Tychowo (stan na 31 grudnia 2011 roku)
„Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.
Andrzej Świrko, Elżbieta Mitura, Szlakami otwartych kościołów dorzecza Parsęty, str. 92, ISBN 978-83-751802-1-3