|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Przyszłość Ziemi może polegać na niesprawdzonych i prawdopodobnie niebezpiecznych technikach geoinżynieryjnych, jeżeli nie uda nam się zapobiec zmianom klimatu drastyczne obniżając emisje CO2 - przestrzega nowy raport Royal Society z Wlk. Brytanii.
Raport pt. "Geoinżynieria ... Po raz pierwszy w historii polskich badań nad meteorami udało się zarejestrować widmo bardzo jasnego meteoru - poinformował Przemysław Żołądek Prezes Pracowni Komet i Meteorów (PKiM). W nocy z 2 na 3 sierpnia 2010 roku, ... W jaki sposób osoby nierozróżniające barw odróżnią paprykę żółtą od czerwonej? Jak poznają, czy pomidor, którego chcą kupić jest już czerwony? Czy prawidłowo odczytają kolorową legendę tabeli umieszczonej w encyklopedii? Sposób na rozwiąz... Grzegorz Mendel, XIX-wieczny augustiański zakonnik i badacz, uznawany za ojca współczesnej genetyki, wykorzystał gen, odpowiadający za barwę kwiatu grochu, do badania zasady dziedziczenia poszczególnych cech u tej rośliny. Od tamtej pory naukowcy... Niebieskie Karty to procedura interwencji wobec przemocy w rodzinie, składająca się odpowiedniej dokumentacji i sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia występowania przemocy. Obowiązuje ona w policji od 1998 roku, a w pomocy społecznej od 2004 ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Widmo optyczneCzy wiesz że...? Spektroskopia – nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm. Gaz – stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu. Wszystkie one cały czas przemieszczają się w przestrzeni zajmowanej przez gaz i nigdy nie zatrzymują się w jednym miejscu. Między cząsteczkami nie występują żadne oddziaływania dalekozasięgowe, a jeśli, to bardzo słabe. Jedyny sposób, w jaki cząsteczki na siebie oddziałują, to zderzenia. Oprócz tego, jeśli gaz jest zamknięty w naczyniu, to jego cząsteczki stale zderzają się ze ściankami tego naczynia, wywierając na nie określone i stałe ciśnienie. Atom (z gr. ἄτομος atomos: "niepodzielny") – najmniejszy składnik materii, któremu można przypisać właściwości chemiczne. Atomistyczną teorię budowy materii sformułował w roku 1808 John Dalton. Widmo optyczne (spektrum) – obraz uzyskany w wyniku rozłożenia światła niemonochromatycznego na składowe o różnych długościach fal (różnych barwach), np. za pomocą pryzmatu lub siatki dyfrakcyjnej. Widmo optyczne może być: Widmo optyczne liniowe ma postać jasnych, barwnych prążków na ciemnym tle lub ciemnych prążków na tle widma ciągłego. Na podstawie analizy widma optycznego można prowadzić detekcję występowania pierwiastków chemicznych, a także wielu związków chemicznych, gdyż posiadają one charakterystyczne linie lub obszary absorpcji w widmach optycznych. Analizowaniem tego rodzaju widm zajmuje się nauka zwana spektroskopią. Długość fali — najmniejsza odległość pomiędzy dwoma punktami o tej samej fazie drgań (czyli pomiędzy dwoma powtarzającymi się fragmentami fali — zob. rysunek). Dwa punkty fali są w tej samej fazie, jeżeli wychylenie w obu punktach jest takie samo i oba znajdują się na etapie wzrostu (lub zmniejszania się). Jeżeli w jednym punkcie wychylenie zwiększa się a w drugim maleje, to punkty te znajdują się w fazach przeciwnych.
Fotodysocjacja, fotoliza – reakcja chemiczna polegająca na rozpadzie na jony cząsteczek dowolnego związku chemicznego pod wpływem bombardowania go strumieniem fotonów. Inaczej - jest to dysocjacja elektrolityczna inicjowana promieniowaniem elektromagnetycznym, np. światłem. Widmo optyczne ciągłe emitują pobudzone do świecenia ciała stałe i gazy pod dużym ciśnieniem oraz swobodne atomy i cząsteczki, gdy zachodzą np. procesy fotojonizacji lub fotodysocjacji. Nazwy barw czystychWyliczenie barw czystych: najdłuższym falom odpowiada barwa czerwona, następnie pomarańczowa, zółtawopomarańczowa (barwa żółta odpowiada niemal ściśle określonej częstotliwości), zielonożółta, żółtozielona, żółtawozielona, zielona, niebieskozielona, zielonkawoniebieska, niebieska, fioletowa, a najkrótszym falom barwa purpurowoniebieska. Mieszaninie fal najdłuższych i najkrótszych odpowiadają (wg malejącego udziału fal krótkich): barwa purpurowa, czerwonawopurpurowa, czerwonopurpurowa, purpurowoczerwona, i wreszcie dla dosyć dużego udziału fal długich barwa czerwona. Poza tym barwa różowa to rozjaśniona czerwona i purpurowoczerwona, a purpuroworóżowa to rozjaśniona czerwonopurpurowa. Linia spektralna — ciemna lub jasna linia w jednolitym, ciągłym widmie, powstającą wskutek nadmiaru lub deficytu fotonów (w porównaniu z pobliskimi częstotliwościami) w wąskim zakresie częstotliwości.
Barwa zielona jest jedną z addytywnych barw podstawowych, w kole barw dopełnia kolor karmazynowy, jest barwą powszechnie spotykaną w naturze. Rośliny są zielone, ponieważ zawierają chlorofil. Ten kolor uzyskuje się z żółtego i niebieskiego. Zobacz teżLinki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Pryzmat – bryła z materiału przezroczystego o co najmniej dwóch ścianach płaskich nachylonych do siebie pod kątem (tzn. kątem łamiącym pryzmatu).
Barwa pomarańczowa (czasem używana błędna nazwa pomarańcz) - kolor zaliczany do rodziny kolorów jaskrawych z palety barw podrzędnych. Powstaje po zmieszaniu dwóch podstawowych barw: czerwonej i żółtej. Nazwa koloru pomarańczowego wzięła się od nazwy owocu pomarańczy (franc. pomme orange - pomme - owoc, a orange - z arab. narandj). Niekiedy kolor pomarańczowy nazywa się - zapożyczając wprost z francuskiego - po polsku "oranż".
Barwa niebieska jest jedną z addytywnych barw podstawowych, na kole barw dopełnia barwę żółtą. Zakres światła niebieskiego ma długość fali od ok. 420 do ok. 490 nm. W wielu językach nie ma osobnych słów na odróżnienie barwy niebieskiej i zielonej, a w języku szwedzkim aż do początku XX wieku używano tego samego słowa na określenie koloru czarnego i niebieskiego.
W optyce geometrycznej obraz to reprezentacja rzeczywistego przedmiotu (źródła promieni świetlnych). Obraz danego punktu powstaje w miejscu, gdzie promienie świetlne, które wychodzą z tego punktu i przechodzą przez soczewkę, przecinają się (obraz rzeczywisty). Jeżeli promienie te po przejściu przez soczewkę tworzą wiązkę rozbieżną, wówczas w miejscu przecięcia się przedłużeń tych promieni powstaje obraz pozorny).
Barwa żółta to subtraktywna barwa podstawowa, na kole barw dopełnia barwę niebieską. Zakres światła żółtego ma długość fali od 565 do 590 nm. Światło pochodzące z dwóch różnokolorowych źródeł jak na przykład światło czerwone i zielone także jest postrzegane przez ludzkie oko jako kolor żółty.
Ciśnienie to wielkość skalarna określona jako wartość siły działającej prostopadle do powierzchni podzielona przez powierzchnię na jaką ona działa, co przedstawia zależność:
Siatka dyfrakcyjna – przyrząd do przeprowadzania analizy widmowej światła. Tworzy ją układ równych, równoległych i jednakowo rozmieszczonych szczelin. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
