Pomnik Widukinda w Herford

Grób Widukinda w kościele w Enger

Widukind – wódz Sasów w drugiej połowie VIII wieku, ich przywódca w walkach przeciwko Karolowi Wielkiemu.

Życie

Widukind należał do najznaczniejszych postaci pogańskich Sasów. Po raz pierwszy wzmiankowany jest w źródłach (jako jeden z najważniejszych wśród Sasów), gdy w 777 roku po podboju Sasów przez Karola Wielkiego w przeciwieństwie do wielu swych rodaków, którzy składali hołd Karolowi w Paderborn, uszedł do Danii. Powrócił jednak w roku kolejnym i zorganizował walki Sasów przeciwko nowej władzy i narzucanej przezeń religii. Sasi plądrowali cały region środkowego Renu, zagrozili nawet Fuldzie, zostali jednak pokonani przez Franków. W 782 roku Widukind ponownie był w Danii, podczas gdy wielu wielmożów saskich brało udział w spotkaniu z Karolem w Paderborn, ale znowu – gdy tylko Karol Wielki opuścił kraj Sasów, Widukind powrócił i wzniecił wielkie powstanie Sasów przeciwko Karolowi. Chrześcijańscy misjonarze zostali zabici lub uciekli, kraj wracał do pogaństwa. Nie znamy szczegółów działań Widukinda w tym czasie (nie wiemy, kto dowodził wojskami Sasów w bitwach 783). W 784 zawarł sojusz z Fryzami. Ostatecznie to Frankowie zdobyli przewagę nad Sasami, a Karol Wielki zmusił Widukinda do uznania swej władzy: w 785 Widukind poddał się Karolowi i został ochrzczony w Attigny (Karol był jego ojcem chrzestnym). Odtąd brak jest w źródłach informacji o nim, m.in. nie ma śladów, by brał udział w późniejszych starciach. Niektórzy badacze przypuszczali, że został mnichem w opactwie Reichenau. Potomkinią Widukinda była Matylda, druga żona króla Niemiec Henryka I Ptasznika.

Legenda

Widukind dość szybko stał się legendarnym bohaterem, nawet królem Sasów, pojawiał się w opowieściach także jako budowniczy kościołów i nawet święty. Na pochodzenie od niego powoływali się Billungowie i Oldenburgowie, a nawet Kapetyngowie (wspomniana wyżej Matylda była babką Hugona Kapeta). Za miejsce jego pochówku uważano Enger, gdzie znajdują się pochodzące ze średniowiecza nagrobek oraz relikwiarz Widukinda.

Przypisy

Bibliografia

1. Bernhard von Simson: Widukind. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 42. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1897, s. 364–369. [dostęp 2011-01-21].  (niem.)
2. Franz Kampers: Widukind. W: The Catholic Encyclopedia. T. 15. New York: Robert Appleton Company, 1912. [dostęp 2011-01-21].  (ang.)
3. Widukind, Herzog von Engern (niem.). W: Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2011-01-21].
4. Patrick Corbet: Widukind. W: Encyclopedia of the Middle Ages. André Vauchez (red.). T. K–Z. Cambridge: James Clarke & Co, 2000, s. 1545. ISBN 1-57958-282-6. [dostęp 2011-01-21].  (ang.)
5. Widukind (d. c. 807). W: Michael Frassetto: Encyclopedia of Barbarian Europe: Society in Transformation. ABC-Clio, 2003, s. 368. ISBN 1-57607-263-0. [dostęp 2011-01-21].  (ang.)
6. Sean Gilsdorf: Introduction. W: Queenship and Sanctity: The Lives of Mathilda and the Epitaph of Adelheid. Sean Gilsdorf (red.). The Catholic University of America Press, 2004, s. 3–4, 44. ISBN 0-8132-1374-6. [dostęp 2011-01-21].  (ang.)

Linki zewnętrzne

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Widukind (wódz saski)