Wielka Rada Faszystowska - Polski Serwis Naukowy

Wielka Rada Faszystowska (wł. Gran Consiglio del Fascismo) była głównym organem faszystowskiego rządu Benito Mussoliniego we Włoszech. Ciało to, posiadające niezwykle szeroki zakres władzy, zostało utworzone za pomocą aktu rządowego 12 stycznia 1923 roku.

Jej członkami byli:

III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945 – oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).

Marsz na Rzym (wł. Marcia su Roma) - określenie faszystowskiego zamachu stanu w 1922 roku, w wyniku którego we Włoszech zdobył władzę Benito Mussolini. "Marsz na Rzym" polegał na koncentracji członków faszystowskich bojówek w stolicy Królestwa Włoch. Zamach miał miejsce w dniach 27 - 29 października 1922 r.

Premier:

Benito Mussolini (od 12 stycznia 1923 do 25 lipca 1943)

Pietro Badoglio (od 25 lipca 1943 do 4 czerwca 1944)

tzw. Quadrumwirowie, czyli osoby, które poprowadziły słynny marsz na Rzym, w wyniku którego faszyści przejęli władzę we Włoszech: Benito Mussolini, Michele Bianchi, Emilio De Bono, Cesare Maria de Vecchi i Italo Balbo

przewodniczący: włoskiego Senatu, Izby Deputowanych, Fasci i korporacji,

ministrowie: sprawiedliwości, spraw zagranicznych, rolnictwa i leśnictwa, edukacji, korporacji i kultury powszechnej,

przewodniczący Królewskiej Akademii Włoch (był nim m.in. Guglielmo Marconi), przewodniczący sądów specjalnych, korporacyjnych, rolniczych, pracowniczych i in.

dowódca MVSN,

sekretarz Narodowej Partii Faszystowskiej (będący równocześnie sekretarzem Rady),

różne osoby mianowane osobiście przez Mussoliniego na 3-letnią kadencję.

Rada posiadała bardzo rozbudowane uprawnienia. Mogła m.in.:

Następca tronu, ang. Heir presumptive, hiszp. Heredero presunto – tytuł przysługujący zazwyczaj najstarszemu dziecku monarchy lub innemu najbliższemu krewnemu (może to być osoba wyznaczona przez monarchę). Zastąpi aktualnego władcę na tronie po jego śmierci.

4 czerwca jest 155. (w latach przestępnych 156.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 210 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt.

Wybierać deputowanych Partii Faszystowskiej, nominować sekretarzy Partii i innych wysokich urzędników partyjnych.

Przyjmować statuty partyjne i decydować o bieżących sprawach wchodzących w skład polityki partyjnej.

Decydować o kształcie linii sukcesyjnej włoskiej monarchii (wybierać następcę tronu), o możliwym następcy na stanowisku premiera Włoch, o funkcjach i uprawnieniach oraz członkostwie w Radzie, Senacie i Izbie Deputowanych, o prawach i uprawnieniach premiera.

Zatwierdzać międzynarodowe traktaty i decydować o kształcie polityki zagranicznej państwa.

Posiedzenia Wielkiej Rady Faszystowskiej odbywały się pod przewodnictwem premiera, a wszystkie akty prawne przez nią wydane musiały uzyskać jego akceptację. W przeciwieństwie do sytuacji w nazistowskich Niemczech, Wielka Rada ostatecznie obaliła Mussoliniego. Stało się to niedługo po lądowaniu aliantów na Sycylii.

Faszyzm (wł. fascismo, od łac. fasces – wiązki, rózgi liktorskie i wł. fascio – wiązka, związek) – doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa (statolatrię, totalitarne silne przywództwo, terror państwowy i solidaryzm społeczny). Faszyzm podkreślał wrogość wobec zarówno liberalizmu, jak i komunizmu. Początkowo nazwa odnosiła się tylko do włoskiego pierwowzoru, później była stosowana wobec pokrewnych ruchów w latach 20. i 30. XX wieku, zwłaszcza narodowego socjalizmu w Niemczech, oraz współczesnych ruchów wywodzących się z partii faszystowskich (neofaszyzm).

Narodowa Partia Faszystowska (wł. Partito Nazionale Fascista, PNF) - utworzona w listopadzie 1921 roku przez Benito Mussoliniego włoska partia faszystowska. Partia zaprzestała działalności wraz ze śmiercią Mussoliniego i upadkiem Włoskiej Republiki Socjalnej