Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Starożytna Grecja tematem 17. Festynu Archeologicznego w Biskupinie
Pod hasłem "Grecja - narodziny Europy" rozpocznie się w sobotę 17. Festyn Archeologiczny w Biskupinie (woj. kujawsko-pomorskie). W tym roku przez dziewięć dni można będzie oglądać pokazy i zwiedzać ekspozycje dotyczące kultury i historii starożytnych Grekó...
 
Wiek diamentów
W Australii Zachodniej odkryto diamenty sprzed czterech miliardów lat. Dzięki Temu odkryciu poszerzy się wiedza współczesnej nauki na temat wczesnego kształtowania się skorupy ziemskiej. Diamenty z tak odległej...
 
Dom, migracja i miasto - nowe relacje, nowe metodologie, Linköping, Szwecja
W dniach 6-10 sierpnia 2010 r. w Linköping, Szwecja, odbędzie się konferencja pt. "Dom, migracja i miasto - nowe relacje, nowe metodologie". Wraz ze wzrostem liczby badań skupiających się na migracji jako społecznym, politycznym, kulturowym i materialnym procesie pojawiła ...
 
Babyboom: najlepszy wiek na pierwsze dziecko zdaniem kobiet
W latach 90. średni wiek, w którym kobiety rodziły pierwsze dziecko wynosił 20-24 lata. Ostatnie dane GUS (Rocznika Demograficznego 2009 GUS) pokazują, że najwięcej urodzeń w 2008 r. było wśród kobiet w wieku 25-29 lat - 151 894 żywe urodzenia. Znacznie więce...
 
Widowisko ,,Światło i Dźwięk" na malborskim zamku obchodzi 30-lecie istnienia
Pierwszy spektakl ,,Światło i Dźwięk" w Muzeum Zamkowym w Malborku odbył się 1 lipca 1980 roku. Początkowo widowiska odbywały się tylko podczas dwóch letnich miesięcy, ale ze względu na wielkie zainteresowanie przedłużono sezon, który trwa obecnie od połowy kwietnia do połowy ...

Reklama:


Wielka kolonizacja

To hasło encyklopedii posiada podstrony: [1][2] 3

Czy wiesz że...?
Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικος (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κεραμος (keramos – ziemia, glina).

Stępka – główny wzdłużny element konstrukcyjny szkieletu statku wodnego. Stępka występuje w postaci belkowej i płaskiej. Na stępce opierają się wręgi, a na żaglowcach w nadstępkach także pionowe maszty.
Kolonie greckie założone od VIII do VI w. p.n.e.

Tabela nie obejmuje wszystkich założonych w tym okresie kolonii greckich.

Morze Czarne i tereny przyległe

Północna część Morza Egejskiego

Północno-zachodnia Grecja i Iliria

Italia, Sycylia i zachodnie wybrzeża Morza Śródziemnego

Kolonie i emporia w południowo-wschodniej części Morza Śródziemnego

Zobacz też

  • Kolonia (starożytna Grecja)
  • Wielka Grecja

    • Przypisy

    1. Mowa tu o zasiedleniu Jonii oraz innych nadbrzeżnych krain Azji Mniejszej, a także późniejszej kolonizacji w epoce klasycznej i hellenistycznej
    2. Mieli to być synowie z nielegalnych związków, urodzeni w czasie przedłużającej się wojowników zajętych konfliktem z Meseńczykami. Autorzy antyczni nie byli zgodni, kim byli ojcowie tych młodych ludzi
    3. Poprzecinana pasmami górskimi Grecja nie posiadała wiele ziemi uprawnej.
    4. Inne warunki klimatyczne występowały nad Morzem Czarnym, dokąd jednak przyciągały Greków urodzajne ziemie i bogate tereny połowów
    5. Okręty pirackie wymagały baz zaopatrzenia.
    6. Około 705 roku zbudował cztery okręty tego typu dla Samos.
    7. Np. Tarent, kolonia Sparty, był początkowo rządzony przez króla tak jak jego metropolia.
    8. Przykładem jest losowanie przyszłych kolonistów spośród obywateli na Therze.
    9. W tym przypadku kolonia miała dwie metropolie.
    10. Informacje dotyczące najlepszych miejsc i czasu wyprawy czerpali od przybywających z całej Grecji poselstw pragnących uzyskać boską aprobatę dla własnych wypraw, a także pojedynczych pielgrzymów.
    11. Przybyłych później nazywano epoikoi.
    12. Spełnienie tych wszystkich warunków nie było konieczne, znane są osady posiadające żyzną ziemię, jednak bez dogodnej przystani.
    13. Syrakuzy na przykład usytuowane były na wysepce blisko lądu, łatwej do obrony przez napaścią. Ziemie uprawne leżały na lądzie.
    14. Przykładem takiego działania było zasiedlenie wyspy Ischia, a za jej pośrednictwem założenie miasta Kyme na wybrzeżu italskim, lub też wyspę Plateę, a następnie Cyrenę na wybrzeżu libijskim.
    15. Mowa tu głównie o zadłużaniu się chłopów.
    16. Z opowiadania Herodota o założeniu Kyrene przez kolonistów z Thery (IV, 161) wynika, że przybywający z wyspy gdzie większość mieszkańców stanowili ludzie niewolni, zabrali ze sobą pewną liczbę chłopów zależnych (gr. perioikoi), możliwe jest więc że w innych koloniach obywatele – jeśli mieli wystarczające środki – postępowali w podobny sposób.
    17. W greckich źródłach słowo to bywało stosowane również w odniesieniu do polis, jeśli autor chciał podkreślić jego handlowy charakter.
    18. Przykładem takiej osady był założony przez mieszkańców Miletu w Egipcie ok. 620 p.n.e. emporion o nazwie Naukratis. Miało w nim swoje przedstawicielstwa handlowe wiele poleis greckich, ale jego terytorium należało nadal do faraona egipskiego.
    19. Przykładem może być Emporion, kolonia Massali, założony obok miasta iberyjskiego jako faktoria handlowa, który rozrósł się tak bardzo, że przekształcił się w polis.
    20. Produkty rzemiosła, wino, oliwa.
    21. Silne północne wiatry spychały statki na południe.
    22. W Zatoce Neapolitańskiej.
    23. W starożytności wyspa nosiła nazwę Pithekussai, obecnie nazywa się Ischia.
    24. Wskazują na to odnalezione przedmioty sprowadzane z Grecji oraz Egiptu.
    25. Na wyspie odnaleziono ślady jego wytopu. Ruda pochodziła z wyspy Elby.
    26. Byli to uciekinierzy z wojny meseńskiej.
    27. Gdy pod koniec VI w. Kroton zniszczył miasto Sybaris, wykorzystując jego wewnętrzne konflikty. Odpowiedzialnością za to obarczono samych mieszkańców zburzonego miasta, zepsutych ponoć przez zbytek i zniewieściałość.
    28. Grecy mieli w szczególności do czynienia z ich najbardziej wysunięta na południe częścią – Lukanami.
    29. Być może były to osady zależne, lokowane na terenach wiejskich (gr. chora) należących do miasta.
    30. Termin "Daleki Zachód" odnosi się do zachodnich wybrzeży Morza Śródziemnego – obecnie ziemie te wchodzą w skład Francji i Hiszpanii. Dla Greków były to ziemie leżące za Wielką Grecją
    31. Czasami uzyskiwali również przywileje fiskalne.
    32. Al-Mina jest nazwą współczesną, nazwa grecka nie jest znana.
    33. Nie znaleziono żadnych pozostałości greckich osiedli ani budownictwa.
    34. III, 91.
    35. Podczas wojny domowej w Egipcie, u schyłku VII w.
    36. Nie jest wiadome, kiedy osada ta stała się polis. W epoce klasycznej już nim była.
    37. Handlowano także przedmiotami z żelaza. Dopiero w epoce Aleksandra Wielkiego Egipcjanie zaczęli sami je wytwarzać.
    38. Grecka nazwa półwyspu – Chalkidyka – wskazuje na rolę, jaką odegrało to miasto w kolonizacji regionu.
    39. Przeprawa z Europy do Azji była w tym miejscu najkrótsza.
    40. Być może było wcześniej faktorią handlową, z której powstało dopiero miasto.
    41. Daty założenia są w większości przypadków przybliżone.
    42. Daty w nawiasach odnoszą się do drugiego założenia kolonii.
    43. W książce "Dzieje Grecji", N.G.L. Hammonda podane są dwie sprzeczne wersje założenia Kardii. Pierwsza (str. 156) podaje jako założyciela miasta Kolofon, druga (tabela; str. 762) Milet i Klazomenaj. Z powodu niemożności zweryfikowania poprawnej wersji podane są obie.

    Bibliografia

  • Benedetto Bravo, Ewa Wipszycka, Historia starożytnych Greków, tom I, Warszawa, PWN 1988 ISBN 83-01-06653-9.
  • Włodzimierz Lengauer, Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego, Warszawa, 1999 ISBN 83-7181-083-0.
  • N.G.L. Hammond, Dzieje Grecji, Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy 1994 ISBN 83-06-02383-8.
  • N.G.L. Hammond, Filip Macedoński, Poznań, AXIS 2002 ISBN 83-912572-5-8.
  • Guy Rachet, Słownik cywilizacji greckiej, Książnica, Katowice, 2006 ISBN 83-7132-919-9.

    • Linki zewnętrzne

    Mapa – greckie kolonie IX – VI w. p.n.e.

    Półwysep Chalcydycki albo Chalkidiki (gr. Χαλκιδική, łac. Chalcidice) - półwysep w Grecji, u północnych wybrzeży Morza Egejskiego, na południowy wschód od miasta Saloniki, historyczna kraina Chalkidyka. Powierzchnia półwyspu wynosi 2945 km².
    Okres archaiczny w historii cywilizacji greckiej mieści się między tzw. "wiekami ciemnymi" cywilizacji greckiej a jej okresem klasycznym, obejmując przedział czasu od VIII w. p.n.e. do wojen perskich. W okresie archaicznym Grecy nawiązują szerszy kontakt z innymi cywilizacjami, tworzą zręby nowych ustrojów politycznych, poznają alfabet, kolonizują znaczną część wybrzeża Morza Śródziemnego. W okresie tym powstaje w Grecji zachodnia nauka, filozofia i historia. Jest to także okres wielkiego rozkwitu greckiej sztuki i literatury (szczególnie epiki Homera i Hezjoda oraz liryki).


    przejdź do podstrony: [1][2] 3




    Czy wiesz że...? beta

    Taran (dziób okrętu) - element konstrukcji dawnych okrętów, służący do topienia okrętów wroga przez taranowanie - uderzanie własnym okrętem w okręt wroga. Taran stosowany był pierwotnie w starożytności na okrętach wiosłowych, m.in. greckich, fenickich, asyryjskich i rzymskich. Miał on formę wydłużonego pod wodą i zaostrzonego dziobu okrętu lub zaostrzonej belki wystającej z dziobu. Taran umieszczony był na linii wodnej lub pod wodą i jego zadaniem było przebicie burty atakowanego okrętu pod wodą, co powodowało jego zatonięcie. W epoce okrętów żaglowych statki nie miały taranu z uwagi na małą przydatność tego sposobu walki na żaglowcach.
    Klazomenaj (gr. Κλαζομεναί) - jedno z jońskich miast dodekapolis, położone między Smyrną a Erythraj nad Zatoką Smyrneńską w Azji Mniejszej.
    Synopa (tur. Sinop, gr. Σινώπη, łac. Sinope) - miasto w północnej Turcji, nad Morzem Czarnym, ośrodek administracyjny ilu Sinop. Port handlowy i rybacki a także kąpielisko morskie. Około 47 tys. mieszkańców. Miasto leży na pograniczu historycznych krain Paflagonii i Pontu, w prowincji Hellespont.
    Sycylia (wł. Sicilia) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Wyspę zamieszkuje około 5 milionów mieszkańców.
    Sykanowie (gr.Sikanoi) – jedno z najstarszych plemion zamieszkujących na Sycylii od ok. 1600 p.n.e., a nawet od 2000 p.n.e. jak podają inni badacze. Ich pochodzenie do dziś pozostaje sporne. Prawdopodobnie nie byli ludem indoeuropejskim. Według Tukidydesa przybyli na Sycylię z Półwyspu Iberyjskiego znad rzeki Sikanos (współczesna Jucar?) wyparci stamtąd przez Ligurów, z którymi byli językowo spokrewnieni. Niektórzy współcześni badacze umieszczają ich rdzenne ziemie nad Sekwaną, skąd mieli dotrzeć najpierw do południowej Italii (Kalabria, Apulia), a potem na Sycylię (Trinacria). Po migracji Elymian i Sykulów zajmowali środkową Sycylię. Ich głównymi miastami były: Herbita, Camicus, Agyrium, Adranum, Enna i Omphaces.
    Purpura (z łac purpura, z gr. πορφύρα (porphura)) – naturalny barwnik o zakresie barw od intensywnie czerwonego do fioletu, także w głębokich odcieniach zbliżonych do barwy śliwki czy do koloru granatowego. Uzyskiwany był z żyjących w Morzu Śródziemnym mięczaków z gatunków (łac.) Purpura haemastoma oraz Murex trunculus (szkarłatniki i rozkolce). Jeden z najstarszych wymienianych w źródłach historycznych barwników. Także określenie barw odpowiadających tym, które można uzyskać z zastosowaniem tego barwnika. Potocznie w polszczyźnie purpurę kojarzy się z czerwienią, chociaż wiele jej odmian daleko od czystej czerwieni odbiega.
    Persowie – lud pochodzenia irańskiego zamieszkujący od początków I tysiąclecia p.n.e. tereny obecnego zachodniego Iranu. W 550 p.n.e. Persowie zajęli Medię i utworzyli na jej terenach rozległe imperium perskie. W V w. p.n.e. próbowali podbić i zniszczyć Grecję (wojny perskie). W latach 334-327 p.n.e. ulegli potędze Aleksandra Macedońskiego. Zapoczątkowało to okres dominacji nad Persami, początkowo grecko-macedońskiej, a później partyjskiej. Niezależność przywrócili Persom w pierwszej połowie III w. n.e. władcy z dynastii Sasanidów. Zmarnowali jednak oni siły państwa w bezustannych wojnach z Imperium Rzymskim i Cesarstwem Bizantyjskim. W połowie VII w. Persowie zostali podbici przez Arabów i stopniowo przeszli na islam.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.