Wielki Staw Hińczowy - Polski Serwis Naukowy

Wielki Staw Hińczowy (słow. Veľké Hincovo pleso, niem. Großer Hinzensee, węg. Nagy-Hincó-tó) – staw tatrzański położony w Dolinie Hińczowej, stanowiącej górną część Doliny Mięguszowieckiej w słowackiej części Tatr Wysokich. Staw leży na wysokości 1944,8 m n.p.m. Jest to o 551 m wyżej, niż Morskie Oko, dlatego też wznoszące się po jego południowej stronie Mięguszowieckie Szczyty nie wydają się stąd tak groźne, jak od strony Morskiego Oka. Ma 20,08 ha powierzchni i 53,7 m głębokości. Wielki Staw Hińczowy jest największym i najgłębszym stawem w słowackiej części Tatr oraz czwartym co do wielkości i trzecim co do głębokości stawem w Tatrach.

Popradzki Staw (słow. Popradské pleso, dawniej Rybi Staw, Mały Rybi Staw) – staw tatrzański znajdujący się w dolnej części Doliny Złomisk, odnogi Doliny Mięguszowieckiej w słowackich Tatrach Wysokich.

Jeziora tatrzańskie – grupa około dwustu (nie licząc drobnych i okresowych oczek wodnych) jezior w Tatrach. Z tej liczby w polskich Tatrach jest ich około czterdziestu. W tradycyjnym ludowym nazewnictwie nazywane są one stawami i takie też nazewnictwo przyjęte zostało w piśmiennictwie, również w opracowaniach naukowych.

Znajduje się w kotle lodowcowym o litym, skalnym dnie, od południowej strony zamkniętym skalnym ryglem. Woda jest bardzo przejrzysta; wg pomiarów Ludomira Sawickiego z 1909 r. jej przeźroczystość wynosi 19 m. Natomiast w przybrzeżnych, płyciznach występuje zdumiewająco bogaty, jak na tej wysokości plankton. Dominuje w nim Diaptomus gracilis (wg badań Stanisława Minkiewicza).

Mięguszowieckie Szczyty – grupa trzech potężnych szczytów w głównej grani Tatr rozdzielającej Dolinę Rybiego Potoku i Dolinę Mięguszowiecką. Najwyższy z nich jest Mięguszowiecki Szczyt Wielki (2438 m n.p.m., drugi co do wysokości szczyt Polski), wznoszący się nad taflą Morskiego Oka, na wprost schroniska. Kolejno w kierunku wschodnim znajdują się: Mięguszowiecki Szczyt Pośredni (2393 m) oraz Mięguszowiecki Szczyt Czarny (2410 m), górujący już nad Czarnym Stawem pod Rysami.

Plankton (gr. planktós – błąkający się[1]) – zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie. Nawet jeśli mają narządy ruchu, to są one zbyt słabe, by organizmy te mogły się aktywnie przeciwstawić prądom wodnym i wiatrom, wystarczą natomiast do biernego utrzymywania się w stanie zawieszenia. Zazwyczaj plankton stanowią drobne organizmy, ale zalicza się do niego również organizmy pod postacią meduzy, które mogą mieć znaczne rozmiary.

Poniżej, w południowo-zachodnim kierunku, w Dolinie Hińczowej znajduje się w oddzielnej kotlinie drugi, mniejszy Mały Staw Hińczowy. Nazwa obydwu stawów pochodzi według ludowych podań od słowackiego imienia Ignaś (Hinško).

Osobny artykuł: Jeziora tatrzańskie.

Szlaki turystyczne

Czasy przejścia podane na podstawie mapy. – przez całą długość Doliny Mięguszowieckiej prowadzi niebieski szlak rozpoczynający się przy stacji kolei elektrycznej Popradské pleso i wiodący wzdłuż potoku Krupa nad Popradzki Staw, stąd dalej nad Wielki Hińczowy Staw i na Koprową Przełęcz.

Czas przejścia od stacji do Popradzkiego Stawu: 1 h, ↓ 35 min

Czas przejścia znad Popradzkiego Stawu na Koprową Przełęcz: 2:15 h, ↓ 1:45 h

Przypisy

Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Bibliografia

Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.