|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Maria Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 r. w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 r. w Passy) – fizyk i chemik, narodowości polskiej, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla. Obywatelka polska i francuska, większość życia spęd... 29 marca chirurg plastyczny dr Maria Siemionow, absolwentka poznańskiej Akademii Medycznej, która dwa lata temu dokonała w Stanach Zjednoczonych pierwszego udanego przeszczepu twarzy, wygłosi w Warszawie wykład o etyce w tego rodzaju operacjach.... W Poznaniu zmarła w niedzielę prof. Maria Paradowska, wieloletnia prezes Towarzystwa Bambrów Poznańskich. Była krzewicielką wiedzy o Bambrach i współorganizatorem poświęconego im muzeum.Informację przekazało Towarzystwo Bambrów P... Czasopismo Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia wraz z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach zadbają w nowym sezonie artystycznym o zdrowie widzów. Dzięki podjętej współpracy, po wybranych spektaklach, goście teatru będą mogli ... Za kilkanaście dni w Chrzypsku Wielkim (Wielkopolskie) zakwitną kremowo-żółte tulipany "Maria Kaczyńska". Pierwsza dama zgodziła się na nadanie takiego imienia tulipanom ze słynnej holenderskiej hodowli przed dwoma laty. Podobne - kremowe i ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wielki penitencjariuszCzy wiesz że...? Scipione Caffarelli-Borghese (ur. ok. 1578 - zm. 2 października 1633) – włoski kardynał. Syn Marcantonio Caffarelli i Hortensji Borghese, siostry kardynała Camillo Borghese, który w 1605 roku został papieżem Pawłem V. Arcadio María Larraona, (ur. 13 listopada 1887 w Oteiza de la Solana w diecezji Pampeluna, zm. 7 maja 1973 w Rzymie), hiszpański duchowny katolicki, członek zgromadzenia misjonarzy klaretynów, kardynał, prefekt Kongregacji ds. Obrzędów. Klemens VIII, Hipolit (Ippolito) Aldobrandini (ur. 24 lutego 1536 w Fano – zm. 5 marca 1605 w Rzymie) – papież od 30 stycznia 1592 do 3 marca 1605 roku. Penitencjaria Apostolska, zwana także Trybunałem Pokuty – najwyższy sąd kościelny rozpatrujący sprawy sumienia. Manuel Monteiro de Castro (ur. 29 marca 1938 w Santa Eufémia) - portugalski duchowny katolicki, dyplomata watykański i urzędnik Kurii Rzymskiej. Arcybiskup tytularny Beneventum. Od lipca 2009 pełni urząd sekretarza Kongregacji ds. Biskupów, a od października 2009 również sekretarza Kolegium Kardynalskiego.
Pius VIII, (Francesco Saverio Castiglioni), (ur. 20 listopada 1761 w Cingoli - zm. 30 listopada 1830 w Rzymie) - papież od 31 marca 1829 do 30 listopada 1830. W jej kompetencji leżą wszystkie kwestie, które dotyczą zakresu wewnętrznego oraz związane z odpustami. Udziela on rozgrzeszeń, dyspens oraz innych łask zastrzeżonych Stolicy Apostolskiej, oraz rozstrzyganie spraw związanych ze sprawowaniem sakramentu pokuty. Na czele stoi Penitencjarz Większy. Lorenzo Pucci (ur. 18 sierpnia 1458 – zm. 16 września 1531) – włoski kardynał. Pochodził z Florencji ze szlacheckiej rodziny. Przez pewien czas był profesorem prawa na uniwersytecie w Pizie. 1509 wybrany biskupem-koadiutorem Pistoia. Objął tę diecezję we wrześniu 1518, ale już w listopadzie zrezygnował na rzecz bratanka Antonio Pucci (przyszłego kardynała). Datariusz papieży Juliusza II i Leona X 1511-1513. Administrator diecezji Melfi 1513-1528. Uczestniczył w Soborze Laterańskim V.
Pietro Aldobrandini (ur. 3 marca 1571 - zm. 10 lutego 1621) - włoski duchowny. Bratanek papieża Klemensa VIII, który w 1593 roku mianował go kardynałem i powierzył funkcję superintendenta generalnego Stolicy Apostolskiej. Odgrywał dużą rolę w zarządzie Kościołem w czasie pontyfikatu swojego wuja. Był gubernatorem Fermo (1595-1605) i Civita Castellana (1600-1606), legatem i gubernatorem Ferrary (1598-1606), kardynałem-protektorem Sabaudii oraz kilkakrotnie legatem papieskim wobec króla Francji Henryka IV (m. in. w 1601 wynegocjował pokój między Francją a księstwem Sabaudii w konflikcie zbrojnym o markizat Saluzzo). W 1602 został mianowany wielkim penitencjariuszem (zrezygnował w 1605). Od grudnia 1599 sprawował niezwykle dochodowy urząd kamerlinga Świętego Kościoła Rzymskiego. W 1604 Klemens VIII konsekrował go na arcybiskupa Rawenny. Pozycję kardynała-nepota wykorzystał do zgromadzenia znacznego bogactwa, za które zakupił Palazzo Doria-Pamphilj i wybudował Villa Aldobrandini. Jego roczne dochody szacowano początkowo na 40 tysięcy skudów, ale w roku 1600 wzrosły już do 130 tysięcy skudów. Był też protektorem malarzy i poetów (m. in. Torquato Tasso). Lista Penitencjariuszy WiększychPrzypisy
ŹródłaFilippo Calandrini (ur. 1403, zm. 18 lipca 1476) – włoski duchowny. Przyrodni brat papieża Mikołaja V, który w 1447 mianował go biskupem Bolonii, a rok później kardynałem. W 1452 towarzyszył Fryderykowi III w jego podróży na koronację cesarską do Rzymu. Na konklawe 1458 był wysuwany jako kandydat na papieża (dostał 5 głosów na 18 w pierwszym głosowaniu). Wielki penitencjariusz od 30 grudnia 1458. Biskup Albano (1468 – 1471) i Porto e Santa Rufina (1471 – 1476). Zmarł w Bagnoregio w wieku 73 lat.
Stolica Apostolska, inaczej Stolica Święta (łac. Sedes Apostolica, wł. Sede Apostolica, Santa Sede) – siedziba papieży, także papiestwo, czyli władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca podmiot prawa międzynarodowego. Jej siedziba mieści się w państwie Watykan, z którym jest połączona unią personalną i funkcjonalną. Stolica Apostolska sprawuje wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję nad Watykanem, który jest również jej własnością. Traktowanie Stolicy Apostolskiej i Watykanu jako odmiennych podmiotów, jakkolwiek uzasadnione z punktu widzenia ustrojowego, nie występuje jednak wyraźnie na gruncie prawa międzynarodowego. W stosunkach międzynarodowych nazwy te bywają stosowane zamiennie, a zaciągnięcie zobowiązania pod jedną z nich jest rozumiane jako wiążące dla obu. I tak np. w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej podmiot ten występował początkowo pod nazwą Państwa Watykańskiego, a następnie (bez odrębnego przystąpienia) pod nazwą Stolicy Apostolskiej.
Czy wiesz że...? beta William Wakefield Baum (ur. 21 listopada 1926 w Dallas, Teksas), amerykański duchowny katolicki, arcybiskup Waszyngtonu, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego.
Luigi Maria Bilio (ur. 25 marca 1826 — zm. 30 stycznia 1884) – włoski duchowny katolicki, teolog i kardynał. Wstąpił do zakonu barnabitów w wieku 14 lat. Od 1864 był konsultorem Świętego ficjum w Rzymie. Odegrał dużą rolę w redakcji Syllabusa papieża Piusa IX, który w 1866 mianował go kardynałem-prezbiterem S. Lorenzo in Panisperna. Brał udział w Soborze Watykańskim I i konklawe 1878. Biskup Sabiny od grudnia 1873. Był także prefektem Kongregacji Odpustów i Świętych Relikwii (1876) i Kongregacji ds. Obrzędów (1876-1877). Wielki penitencjariusz od 1877. W styczniu 1883 został sekretarzem Św. Oficjum. Zmarł rok później w Rzymie.
Niccolo (zm. 1218) – włoski duchowny. Prawdopodobnie pochodził z Rzymu jednak przypisywane mu od XVI wieku nazwisko de Romanis nie jest poświadczone w źródłach mu współczesnych. Najpierw był kapelanem Innocentego III, a następnie kardynałem-biskupem Frascati (od grudnia 1204). 1213-14 służył jako legat papieski w Anglii w celu propagowania krucjaty, doprowadził wówczas także do zdjęcia interdyktu nałożonego na ten kraj przez Innocentego III w 1207 z powodu konfliktu o obsadę archidiecezji Canterbury. Dziekan Kolegium Kardynalskiego od 1214 roku, przewodniczył papieskiej elekcji 1216. Wielki penitencjariusz Honoriusza III od 1216. Zmarł między 7 lipca 1218 a 6 stycznia 1219.
Enrico Segusio (ur. ok. 1194, Susa, zm. 6 listopada 1271, Viterbo) – włoski biskup i kardynał, jeden z najbardziej znaczących kanonistów średniowiecza. Znany jako Hostiensis, od nazwy swojej diecezji kardynalskiej.
Stanisław Hozjusz herbu Hozyusz (ur. 5 maja 1504 w Krakowie, zm. 5 sierpnia 1579 w Capranica k. Rzymu) – polski humanista, poeta, sekretarz królewski, sekretarz wielki koronny, dyplomata, biskup chełmiński i warmiński, kardynał, teolog-polemista, jeden z czołowych przywódców polskiej i europejskiej kontrreformacji.
Bentivenga da Bentivengi (ur. 1230, zm. 25 marca 1289) – włoski duchowny, kardynał. Pochodził z Aquasparta. W młodości wstąpił do zakonu franciszkanów. Zasłynął jako kaznodzieja. W 1276 został mianowany biskupem Todi, a dwa lata później (na konsystorzu 12 marca 1278) kardynałem-biskupem Albano. Wielki penitencjariusz od 26 września 1279. Uczestniczył w redagowaniu dekretu Exiit qui seminat papieża Mikołaja III. Brał udział w papieskiej elekcji 1285 i 1287-88. Dziekan Św. Kolegium Kardynałów od 1285. Przypisuje mu się autorstwo zbioru kazań Veritatis Theologicae Volumen.[1]
Lorenzo Lauri (ur. 15 października 1864 w Rzymie, zm. 8 października 1941 w Rzymie) – włoski kardynał prezbiter, nuncjusz w Polsce, urzędnik Kurii Rzymskiej, Penitencjarz Większy, kamerling. Odznaczony Orderem Orła Białego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
