|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Pacjenci i leczący ich specjaliści apelują o szerszy dostęp do skutecznej w dotyczącej jelit chorobie Leśniowskiego-Crohna terapii biologicznej, która zmieniłaby życie chorych. Choroba Leśniowskiego-Crohna, nieswoiste zapalenie jelit, ma podłoże autoimmunologiczne. P... Zespół naukowców, którego prace są finansowane ze środków unijnych, przygotuje wieloskalowy model przewodu pokarmowego, który pomoże lekarzom skuteczniej wykrywać chorobę Crohna i precyzyjnie określać wskaźnik ciężkości choroby. Projekt VIGOR++ (Wirtualny przewód pokarmowy) dofina... W ciągu najbliższych pięciu lat można położyć kres przenoszeniu się HIV z matki na dziecko, a w ciągu dziesięciu lat można wyeliminować zagrożenie malarią w większości krajów rozwijających się - twierdzą autorzy raportu przygotowanego... W Polsce sytuacja epidemiologiczna dotycząca gruźlicy jest dobra - zapadalność na to schorzenie spada, liczba nowych zakażeń prątkami gruźlicy jest mała i nie ma problemu z ich opornością na leki - mówili lekarze we wtorek na konferencji ... Gruźlica pozostaje wciąż groźną chorobą, na którą wciąż umierają ludzie, ale nie ma w społeczeństwie świadomości zagrożeń ani chęci badania się - wynika z programu profilaktyki tej choroby, który zakończył się w Podlaskiem. W piątek na konferencji w Białymstoku po...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Wielojądrowa komórka olbrzymia typu LanghansaCzy wiesz że...? Makrofag to komórka tkanki łącznej, wywodząca się z komórek prekursorowych pochodzących ze szpiku kostnego. Bezpośrednio wywodzi się z monocytów, które opuściły krew. Choroba Leśniowskiego-Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, skrót: "ChL-C") – zapalna choroba jelita o niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Opisana została po raz pierwszy przez polskiego lekarza Antoniego Leśniowskiego w 1904 roku, dokładniejszego opisu dostarczył Burrill Bernard Crohn ze współpracownikami w 1932 roku. Stąd też znana jest powszechnie w innych krajach jako choroba Crohna. Jest to przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewodu pokarmowego. Może dotyczyć każdego jego odcinka, lecz najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego oraz początkowej jelita grubego. Z tego względu dawniej określane także jako ileitis terminalis. Przykłady ziarniniaków z komórkami olbrzymimi typu Langhansa
 Nieco na lewo od środka słabo wykształcony ziarniniak w przebiegu leczonego zakażenia skóry Mycobacterium ulcerans. W obrębie ziarniniaka widoczna wielojądrowa komórka olbrzymia typu Langhansa. Wielojądrowa komórka olbrzymia typu Langhansa (komórka olbrzymia Langhansa, ang. Langhans giant cell) – duży twór komórkowy powstały z połączenia komórek nabłonkowatych (makrofagów aktywowanych wskutek przewlekłego działania cytokin w nadwrażliwości typu opóźnionego), charakterystyczny dla wielu chorób ziarniniakowych. Na przekroju położone obwodowo jądra komórkowe tworzą okrągławy lub podkowiasty kształt, co (wraz z mniejszą zawartością chromatyny) różni komórki olbrzymie typu Langhansa od komórek olbrzymich typu około ciała obcego. Wysepki Langerhansa (łac. insulae pancreaticae), inaczej wysepki (wyspy) trzustkowe – jeden z gruczołów wydzielania wewnętrznego, w postaci zgrupowania (skupiska) komórek występujących i rozrzuconych w miąższu trzustki. Stanowią one około 1% masy całej trzuski. Człowiek posiada od 1 do 2 mln takich komórek, które wydzielają hormony, regulujące węglowodanową przemianę materii organizmu.
Ziarniniak – zgrupowanie epitelioidnych makrofagów oraz innych komórek zapalnych i należących do układu odpornościowego, a także macierzy pozakomórkowej. Ziarniniaki są najczęściej otoczone przez mankiet limfocytów. Ziarniniaki są małymi grudkami występującymi w różnych chorobach, takich jak: choroba Leśniowskiego-Crohna, gruźlica, trąd, sarkoidoza, beryloza i kiła. Występowanie ziarniniaków cechuje także takie choroby jak ziarniniak Wegenera oraz zespół Churga-Strauss, powiązane ze sobą choroby autoimmunologiczne. Nazwa honoruje niemieckiego patologa Teodora Langhansa. Nie należy jej mylić z komórkami lub wysepkami Langerhansa. PrzypisyCytokiny, są cząsteczkami białkowymi wpływającymi na wzrost, proliferację i pobudzenie komórek biorących udział w odpowiedzi odpornościowej oraz komórek hemopoetycznych. Cytokiny mogą wybiórczo pobudzać odpowiedź komórkową lub humoralną, co w połączeniu z ich ilością (ponad 100 opisanych cytokin i wciąż odkrywane nowe) powoduje, że powstaje niezwykle skuteczny, ale także bardzo skomplikowany i czuły system powiązań pomiędzy komórkami układu odpornościowego, tzw. sieć cytokin. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że cytokiny wpływają nie tylko na leukocyty, ale także na inne komórki organizmu, stymulując powstawanie gorączki, regulując morfogenezę komórek i tkanek, czy też biorąc udział w procesach patologicznych działając cytotoksycznie. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę oddziaływania pomiędzy cytokinami. Te i inne fakty nakazują spojrzeć na cytokiny nie tylko jako na białka działające lokalnie, ale także jako na grupę cząsteczek o kluczowym znaczeniu dla funkcjonowania organizmu.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
