|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Masowe rekonstrukcje wydarzeń historycznych, z udziałem popularnych aktorów oraz wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych, zaplanowano od czerwca do września w ramach projektu "Wielki Teatr Historii". Patronuje mu minister kultury Bogdan Zdroje... Polski film dokumentalny "Tajemnica grobu Kopernika" w reżyserii Michała Juszczakiewicza będzie walczył o nagrodę Dragon Award na rozpoczynającym się w piątek festiwalu China International Conference of Science and Education Producers Meeting ... Nowe, niezwykłe zdjęcia z kosmicznego teleskopu podczerwonego Herschel Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) pokazują gwiazdy na różnych etapach formowania się. Naukowcy przewidują, że w ciągu kolejnych mniej więcej 100.000... Ruszyła druga edycja konkursu filmowego „Matematyka nie kończy się w szkole”. W rywalizacji może wziąć udział każdy, kto przygotuje krótkie nagranie promujące tę dziedzinę nauki. Autor najciekawszej pracy otrzyma nagr... Nowy zestaw narzędzi opracowany przez zespół dofinansowywanych ze środków unijnych naukowców zapewnia artystom i pracownikom telewizji środki do tworzenia wysokiej jakości animacji audio-wizualnych przy znikomych nakładach czasu ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Wiesław DrzewiczTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Toruń (niem. Thorn, łac. Thorunia, Torunium) – miasto w województwie kujawsko-pomorskim. Prawobrzeżna część miasta leży na Pomorzu, lewobrzeżna część położona jest na Kujawach. Miasto leży nad Wisłą i Drwęcą. Duży ośrodek gospodarczy, kulturalny i naukowy. W labiryncie – pierwsza polska opera mydlana w reżyserii Pawła Karpińskiego emitowana w Programie 2 TVP (ówczesnym TP2) od 30 grudnia 1988 do 26 czerwca 1991. Łącznie powstało 120 odcinków w dwóch seriach. Wiesław Drzewicz (ur. 19 marca 1927 w Warszawie, zm. 31 grudnia 1996 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, radiowy i dubbingowy. Na stałe zapisał się w pamięci widzów jego dubbing postaci Gargamela z serialu animowanego Smerfy. ŻyciorysW 1948 ukończył Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W 1946 zadebiutował w przedstawieniu Droga do świtu Bohdana Pepłowskiego w reż. Józefa Wyszomirskiego na scenie Starego Teatru w Krakowie. W latach 1948–1955 występował w Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie. W latach 1955–1963 był aktorem Teatru Zagłębia w Sosnowcu. Na sezon 1963/1964 wrócił do Krakowa zaangażowany do zespołu Teatru im. Juliusza Słowackiego. W latach 1963–1968 grał w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, w sezonie 1968/69 w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu. Smerfy (fr. Les Schtroumpfs, ang. The Smurfs) – fikcyjna rasa małych, niebieskich stworzeń, żyjących w którymś z europejskich lasów, stworzonych przez belgijskiego rysownika komiksowego Peyo. Znane z komiksu oraz filmu i serialu animowanego.
Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt - festiwal teatralny odbywający się od 1991 roku na przełomie maja i czerwca w Toruniu. Organizuje go Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu. Od 1969 był aktorem teatrów warszawskich: Klasycznego (1969–1972), Studio (1972–1982), Komedia (1982–1990). W 1976 zagrał małą rolę (właściciel lokalu w Zakopanem) w filmie Człowiek z marmuru. W sezonie 1990/1991 oraz w latach 1993–1996 występował w Teatrze Syrena w Warszawie. Był silnie związany z Polskim Radiem. Grał w radiowych serialach W Jezioranach i Matysiakowie. Zajmował się także dubbingiem w filmach rysunkowych, m.in. Gorylu Magilli (jako Peblees), Psie Dalim i Smerfach (jako Gargamel). Występował także w pierwszej polskiej telenoweli – W labiryncie. Ja, Klaudiusz – 12-odcinkowy, brytyjski, historyczny serial telewizyjny wyprodukowany przez BBC w 1976 roku. Jest to adaptacja dyptyku powieściowego brytyjskiego pisarza Roberta Gravesa – Ja, Klaudiusz i Klaudiusz i Messalina, która okazała się jednym z najpopularniejszych seriali telewizyjnych w historii BBC.
Siedem życzeń – polski serial telewizyjny dla młodzieży z 1984 roku. Produkcja zdobyła ogromną popularność i uznanie, stając się jednym z najsłynniejszych seriali młodzieżowych lat 80. Specjalnie na potrzeby tego serialu zespół Banda i Wanda nagrał 9 piosenek, w tym tytułową, która stała się jednym z największych hitów grupy. W 2008 roku wydano Siedem życzeń na płytach DVD, a 4 listopada 2009 ukazała się płyta z piosenkami z serialu, zatytułowana Piosenki z serialu Siedem Życzeń. Zmarł na raka płuc w warszawskim szpitalu. Miał 69 lat.
Czy wiesz że...? beta Mistrz i Małgorzata – wyreżyserowany przez Macieja Wojtyszkę i liczący cztery odcinki serial produkcji polskiej, będący ekranizacją powieści rosyjskiego pisarza Michaiła Bułhakowa pod tym samym tytułem. Powstał w 1988, natomiast jego premiera miała miejsce w 1990. Produkcja ta łączy w sobie elementy filmu dramatycznego, fantastyki, dramatu politycznego, filmu psychologicznego oraz romansu. Podobnie jak w literackim pierwowzorze obecny jest w niej także wątek religijny. Ze względu na niski budżet, którym dysponowali twórcy, bardziej niż na efekty specjalne postawili oni na grę aktorską.
Siedemnaście mgnień wiosny (ros. Семнадцать мгновений весны) – radziecki serial telewizyjny z 1973 roku na podstawie jednej z powieści Juliana Siemionowa, w reżyserii Tatiany Lioznowej. Autorem scenariusza i narratorem filmu był sam autor. Serial liczył 12 odcinków, których akcja rozgrywa się w ciągu 17 dni (stąd tytuł). Realizowano go głównie na Łotwie, a Ryga udawała miasta szwajcarskie.
Rak płuca (inaczej rak oskrzela) – najczęstszy nowotwór złośliwy, na który umiera rocznie na całym świecie 1,3 mln osób. Jest jednym z najgorzej rokujących nowotworów. Stanowi najczęstszą przyczynę zgonów z powodu raka u mężczyzn i jest na 2. miejscu pod tym względem u kobiet. Obecny stan wiedzy wskazuje na to, że największy wpływ na ryzyko zachorowania na raka płuca ma długoterminowe narażenie na wdychane karcynogeny, a zwłaszcza dym tytoniowy. Wydaje się, że w rzadkich przypadkach zachorowań na raka płuca u osób, które nigdy nie paliły do zachorowania dochodzi najczęściej przez połączenie czynników genetycznych oraz ekspozycji na bierne palenie. Poza tym radon oraz zanieczyszczenie powietrza, także mają wpływ na powstawanie raka płuca. Głównymi objawami choroby przy rozpoznaniu są: kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej i krwioplucie. Podstawą rozpoznania jest ocena histopatologiczna wycinków guza pobranych, na przykład, podczas bronchoskopii. Leczenie i rokowanie zależy od typu histologicznego raka oraz stopnia klinicznego zaawansowania i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. W leczeniu stosuje się przede wszystkim metody operacyjne (wybrane postacie raka płuc), radioterapię i chemioterapię – co składa się na systemowe leczenie nowotworów. Efekty leczenia raka płuca są niezadowalające i najważniejsze znaczenie w zmniejszeniu śmiertelności z jego powodu ma zwalczanie nałogu palenia tytoniu i innych zagrożeń środowiskowych, w tym reżimu BHP np. podczas utylizacji azbestu.
Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu – budynek teatru (ówcześnie Teatru Miejskiego) oddano uroczyście do użytku 30 września 1904 r. Zastąpił on gmach teatralny stojący niegdyś przy Rynku Staromiejskim. Nowy budynek został zaprojektowany przez znaną wówczas w całej Europie spółkę architektów wiedeńskich – Fellner & Helmer (twórców projektów budynków teatralnych m.in.: w Wiedniu, Augsburgu, Czerniowcach, Cluju, Cieszynie, czy opery w Odessie). Początkowo widownia mogła pomieścić ok. 900 osób, na przestrzeni stu lat poddano ją jednak wielu korektom (lata 1934, 1956, 2000). W latach 1941-1942 uproszczono także fasadę utrzymaną w duchu eklektyzmu z elementami secesji (usunięto m.in. figury orłów wieńczących pylony flankujące ryzalit elewacji głównej, uproszczono detal). W roku 1995 oddano do użytku budynek zaplecza z małą sceną. Przed budynkiem stoją odsłonięte w roku 1909 posągi muz – Melpomeny i Terpsychory, autorstwa Ernsta Hertera.
IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.
Teatr Syrena - teatr w Warszawie mieszczący się przy ulicy Litewskiej 3. Jego dyrektorem naczelnym i artystycznym jest Wojciech Malajkat. Teatr powstał w 1945 roku w Łodzi, a jego pierwszymi aktorami byli: Jadwiga Andrzejewska, Irena Malkiewicz, Stefania Górska, Stanisława Perzanowska, Jerzy Pichelski, Zygmunt Chmielewski, Wacław Jankowski, Kazimierz Pawłowski, Wieńczysław Gliński, Ludwik Sempoliński, Stefan Witas, Edward Dziewoński, Romuald Gierasiński, Kazimierz Rudzki, Eugeniusz Koszutek, Eugenia Sutt i Tadeusz Sutt. Od roku 1947 teatr ma swoją siedzibę w Warszawie. W 1950 roku Teatr Syrena został upaństwowiony. Na deskach Syreny występowało także wielu muzyków, m.in. Violetta Villas, Mieczysław Fogg, Halina Kunicka, Marek Grechuta oraz Irena Santor.
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |