Wiktar Łukaszenka - Polski Serwis Naukowy

Wiktar Alaksandrawicz Łukaszenka (biał. Ві́ктар Алякса́ндравіч Лукашэ́нка, ros. Виктор Александрович Лукашенко, Wiktor Aleksandrowicz Łukaszenko; ur. 28 listopada 1975 roku) – najstarszy syn prezydenta Białorusi Alaksandra Łukaszenki i jego doradca ds. Bezpieczeństwa Narodowego, członek Rady Bezpieczeństwa Białorusi.

Alaksandr (Alaksandar[1]) Ryhorawicz Łukaszenka (biał. Алякса́ндр (Алякса́ндар[1]) Рыго́равіч Лукашэ́нка, Alaksandr (Alaksandar[1]) Ryhoravič Łukašenka[2], [alʲaˈksandr rɨˈɣoravʲɪtʃ ɫukaˈʂɛnka]; ros. Алекса́ндр Григо́рьевич Лукаше́нко, Aleksandr Grigorjewicz Łukaszenko, [alʲɪˈksandr ɡrʲiˈɡorjɪvʲɪtɕ ɫukaˈʂɛnkə]; ur. 30 sierpnia 1954 w Kopysiu) – białoruski polityk, prezydent Białorusi od 1994 roku[3]. Prezydent Białoruskiego Komitetu Olimpijskiego od 1997.

Nasza Niwa (biał. Наша Ніва, Naša Niva, dosłownie Nasza ziemia) jest jednym z najstarszych tygodników wydawanych w języku białoruskim. "Nasza Niwa" została po raz pierwszy wydana w Wilnie w roku 1906, a od roku 1991 ukazuje się w niepodległej Białorusi. Aktualnie redaktorem gazety jest Andrej Skurko.

Ukończył Instytut Stosunków Międzynarodowych na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym. Służył w sztabie wojsk ochrony pogranicza w Mińsku, uzyskał stopień kapitana oraz medal Za zasługi w obronie granicy państwowej. Od marca 2001 roku był współpracownikiem MSZ Białorusi jako trzeci sekretarz i doradca ds. Europy Zachodniej. Od kwietnia 2003 roku pracował jako naczelnik oddziału kontaktów gospodarczych z zagranicą w UP "NDI środków automatyzacji" (główne przedsiębiorstwo, państwowej naukowo-produkcyjnej firmy "Agat"). Od marca 2005 roku jest doradcą swojego ojca ds. bezpieczeństwa narodowego. 5 stycznia 2007 roku został członkiem Rady Bezpieczeństwa Republiki Białorusi. W październiku 2007 roku został przewodniczącym Białej Rusi. 2 lutego 2011 roku znalazł się na liście pracowników organów administracji Białorusi, którzy za udział w domniemanych fałszerstwach i łamaniu praw człowieka w czasie wyborów prezydenckich w 2010 roku otrzymali zakaz wjazdu na terytorium Unii Europejskiej.

Wiktar Szejman, Wiktor Szejman (biał. Віктар Уладзіміравіч Шэйман; ros. Виктор Владимирович Шейман; ur. 7 maja 1958 roku w Sołtaniszkach) — białoruski polityk, generał-major (od 6 grudnia 1999 , w rezerwie od 2000 roku).

Białoruski Uniwersytet Państwowy (biał. Беларускі Дзяржаўны Унівэрсытэт, ros. Белорусский Государственный Университет) – białoruski uniwersytet państwowy z siedzibą w Mińsku, założony w 1921.

Zdaniem Andreja Lachowicza, białoruskiego politologa, z inicjatywy Wiktara Łukaszenki w latach 2007-2008 nastąpiły zmiany kadrowe w otoczeniu prezydenta Łukaszenki. W ich wyniku od władzy i wpływów odsunięte zostały niektóre osoby związane z resortami siłowymi, w tym, uważany za drugą osobę w państwie, sekretarz Rady Bezpieczeństwa Wiktar Szejman. Ich miejsce zajęli protegowani młodego Łukaszenki (np. Uładzimir Makiej). Doprowadził on też do zmiany polityki Białorusi w kwestii prywatyzacji, umożliwiając w ograniczonym stopniu wykup przedsiębiorstw państwowych przez sprzyjającą mu nomenklaturę.

Wybory prezydenckie na Białorusi w 2010 roku na podstawie decyzji Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Białorusi, przyjętej 14 września 2010 roku, odbyły się w dniu 19 grudnia 2010 roku. W odbywających się po raz czwarty od odzyskania niepodległości wyborach prezydenckich na Białorusi startowało dziesięciu kandydatów na urząd prezydenta. Według oficjalnych wyników, zwycięzcą podobnie jak w poprzednich wyborach, które odbywały się w latach 1994, 2001 i 2006 został Alaksandr Łukaszenka.

Język białoruski (беларуская мова, biełaruskaja mowa) – należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Liczba osób posługujących się tym językiem wynosi około 9 milionów.

Odznaczenia

Medal 80 lat wojsk pogranicza

Medal Za zasługi w obronie granicy państwowej

Odznaki Wybitny pogranicznik I i II klasy

Przypisy

Zapis według oficjalnego, tzw. akademickiego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu przy użyciu białoruskiej łacinki: Viktar Alaksandravič Łukašenka; forma użyta m. in. w: Pod redakcją Mariusza Maszkiewicza: Białoruś − w stronę zjednoczonej Europy. Wrocław: Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, 2009, s. 69. ISBN 978-83-61617-80-8.
Lukashenko awarded his son a medal (ang.). Karta'97, 2001-02-28. [dostęp 2010-06-30].
↑ Ukaz Priezidienta Riespubliki Biełaruś ot 23 fiebrala 2001 g. № 105 "O nagrażdienii gruppy wojennosłużaszczich pogranicznych wojsk gosudarstwiennymi nagradami Riespubliki Biełaruś" (ros.). Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2001-02-23. [dostęp 2010-07-03].
Ukaz Priezidienta Riespubliki Biełaruś ot 5 janwaria 2007 g. № 3 "O wniesienii izmienienij i dopołnienija w Ukaz Priezidienta Riespubliki Biełaruś 23 janwaria 2004 g. № 41" (ros.). Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2007-01-05. [dostęp 2010-07-03].
Pouny spis 208 biełaruskich czynounikau, jakim zabaronieny ujezd u ES (biał.). Nasza Niwa, 2011-10-11 12:05. [dostęp 2011-10-11].
Andrej Lachowicz: Białoruskie elity rządzące – gotowość do dialogu i współpracy z Unią Europejską. W: Pod redakcją Mariusza Maszkiewicza: Białoruś − w stronę zjednoczonej Europy. Wrocław: Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, 2009, s. 69-75. ISBN 978-83-61617-80-8.