Wiktor Czanow - Polski Serwis Naukowy

Wiktor Wiktorowicz Czanow, ukr. Віктор Вікторович Чанов, ros. Виктор Викторович Чанов, Wiktor Wiktorowicz Czanow (ur. 21 lipca 1959 w Doniecku w Ukraińskiej SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski. Młodszy brat Wiaczesława Czanowa, również bramkarza, oraz syn Wiktora Czanowa, też bramkarza.

Reprezentacja Związku Radzieckiego w piłce nożnej funkcjonowała w czasie istnienia ZSRR, w latach 1922-1991. W barwach reprezentacji ZSRR grali głównie, obok Rosjan, Ukraińcy, Białorusini, Gruzini czy Ormianie, w mniejszym stopniu zawodnicy pochodzący z pozostałych republik radzieckich.

Izrael (. W populacji liczącej 7,59 miliona większość stanowią . Drugą co do wielkości grupę stanowią Arabowie (20%). Mniejszą grupą etniczną są Samarytanie. Pod względem wyznaniowym w Izraelu występuje duże zróżnicowanie – obok Żydów (judaizm) mieszkają Arabowie (głównie muzułmanie), chrześcijanie i druzowie, jak również inne mniejsze grupy religijne.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Wychowanek Szachtara Donieck. W latach 1978-1981 występował w pierwszym zespole górniczego klubu z rodzinnego Doniecka. Po wywalczeniu sobie miejsca w składzie Szachtara zdobył szerokie uznanie i wkrótce trafił do Dynama Kijów, jednego z najlepszych radzieckich klubów. Tam z kolei wygrywał rywalizację z Mychajłem Mychajłowem. Przez kilka sezonów występował w lidze izraelskiej. W 1991 zdobył Mistrzostwo Izraela z Maccabi Hajfa. W 1995 zakończył karierę jako bramkarz ukraińskiego CSKA-Borysfenu Boryspol.

Superpuchar Związku Radzieckiego w piłce nożnej lub Puchar sezonu (ros. Суперкубок СССР по футболу) – mecz piłkarski pomiędzy aktualnym Mistrzem ZSRR oraz zdobywcą Pucharu ZSRR w danym sezonie (jeżeli ta sama drużyna wywalczyła zarówno mistrzostwo, jak i Puchar kraju - jej przeciwnikiem zostaje finalista Pucharu ZSRR). Rozgrywany w latach 1977—1988.

Puchar Związku Radzieckiego w piłce nożnej (ros. Кубок СССР по футболу, Kubok SSSR po futbołu) rozgrywki piłkarskie o charakterze pucharu krajowego w ZSRR. Rozgrywane są od roku 1936. Wystartowały razem z Mistrzostwem ZSRR.

Kariera reprezentacyjna

Jako zawodnik radzieckiej reprezentacji zdobył Mistrzostwo Europy U-18 w 1978 oraz Mistrzostwo Europy U-21 w 1980. 10 marca 1982 w meczu towarzyskim z Grecją zadebiutował w pierwszej reprezentacji ZSRR, ale na stałe trafił do niej w 1986. Drużynę radziecką prowadził wówczas szkoleniowiec Dynama Walery Łobanowski. Uczestniczył w jednym meczu Mistrzostw Świata w 1986, zaś dwa lata później rozegrał kilkanaście minut w jednym ze spotkań Mistrzostw Europy w 1988, w których drużyna radziecka zajęła drugie miejsce. W reprezentacji Związku Radzieckiego był najczęściej dublerem uważanego za jednego z najlepszych bramkarzy świata Rinata Dasajewa. Do 1990 rozegrał 21 meczów w barwach Sbornej.

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej mężczyzn (inaczej EURO, polski skrót ME) – rozgrywki sportowe, cyklicznie organizowane przez Unię Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA) dla europejskich piłkarskich reprezentacji krajowych seniorów. Największa impreza sportowa na "starym kontynencie".

W rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów brały udział drużyny które w swoich krajach zdobyły puchar kraju. PZP rozgrywany pod patronatem UEFA organizowany był w latach 1961-1999. Gdy rozwiązano Puchar Zdobywców Pucharów zwycięzcy pucharu danego kraju zaczęli startować w rozgrywkach Puchar UEFA.

Kariera trenerska

Bo zakończeniu kariery piłkarskiej przez pewien czas pracował jako asystent i pierwszy trener w zespole CSKA-Borysfen Kijów. Później rozstał się z futbolem i zajął się działalnością biznesową, pełnił m.in. funkcję dyrektora firmy z branży turystycznej. W grudniu 2006 po raz kolejny zastąpił w Dynamie Mychajłowa, tym razem na stanowisku trenera bramkarzy.

Mistrzostwa Europy U-21 w piłce nożnej – są rozgrywkami, organizowanymi co 2 lata przez UEFA, w których uczestniczą europejskie reprezentacje do lat 21. Do 2007 roku w turniejach finałowych również występowali piłkarze, którzy już mieli 23 lata, ale wtedy liczyli 21 lat od daty rozpoczęcia turnieju kwalifikacyjnego w grupach (2 lata trwał turniej kwalifikacyjny).

Klub 100 lub Klub Lwa Jaszyna – potoczna nazwa grupy radzieckich i rosyjskich bramkarzy, którzy podczas swojej kariery rozegrali minimum sto spotkań z czystym kontem w rozgrywkach Wyższej Ligi ZSRR, Rosyjskiej Premier Ligi, Pucharu ZSRR, Pucharu Rosji, europejskich Pucharów oraz oficjalnych i towarzyskich meczach narodowej reprezentacji ZSRR, WNP i Rosji. Lew Jaszyn był pierwszym bramkarzem, który osiągnął liczbę 100 meczów bez puszczonej bramki.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: 1986

mistrz ZSRR: 1986, 1990

wicemistrz ZSRR: 1979, 1982, 1988

brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1978, 1989

zdobywca Pucharu ZSRR: 1980, 1982, 1987, 1990

zdobywca Pucharu sezonu ZSRR: 1985, 1986

mistrz Izraela: 1991

brązowy medalista Mistrzostw Izraela: 1992

zdobywca Pucharu Izraela: 1991, 1993

Sukcesy reprezentacyjne

mistrz Europy U-18: 1977, 1978

mistrz Europy U-21: 1980

wicemistrz Świata U-20: 1979

wicemistrz Europy: 1988

Sukcesy indywidualne

rekordzista w liczbie bezbramkowych meczów reprezentacyjnych ZSRR – dopiero w 17. meczu po 7,5 latach od debiutu puścił pierwszego gola strzelonego przez przeciwnika (przedtem puścił bramkę samobójczą 21 września 1988)

najlepszy bramkarz ZSRR (wg magazynu Ogoniok): 1986

najlepszy bramkarz Izraelu: 1991

6-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: nr 2 (1986, 1988), nr 3 (1980, 1981, 1982, 1989)

członek Klubu Jewhena Rudakowa: 151 meczów na "0"

członek Klubu Lwa Jaszyna: 148 meczów na "0"