Wiktor Ziemiński - Polski Serwis Naukowy

Grób Wiktora Ziemińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 22 lipca 2008

Wiktor Ziemiński (ur. 12 kwietnia 1907 w Barakach w powiecie krasnostawskim, zm. 17 listopada 1970) – polski wojskowy, generał dywizji, długoletni główny kwatermistrz Wojska Polskiego.

Urodził się w rodzinie robotnika rolnego. W 1928 został powołany do zasadniczej służby wojskowej, następnie w 1930 został podoficerem zawodowym. Po ukończeniu szkoły podchorążych w Bydgoszczy w 1938, awansował na stopień porucznika. Służył następnie w 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich jako dowódca plutonu działek przeciwpancernych. Rozpoczął też studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Generał – wysoki oficerski stopień wojskowy, a także grupa stopni generalskich. Nazwa pochodzi z łacińskiego generalis (główny, nadrzędny) i oznaczała początkowo głównego dowódcę wojska lub konkretnego rodzaju broni. W tym znaczeniu, stopień generała, jako naczelnego dowódcy całych sił zbrojnych państwa, zachował się obecnie jedynie w Szwajcarii.

Po wybuchu II wojny światowej, podczas kampanii wrześniowej walczył ze swoim pułkiem w składzie Podolskiej Brygady Kawalerii. Między innymi, brał udział w bitwie nad Bzurą, w walkach pod Wartkowicami i Łęczycą, gdzie został ranny, oraz w Puszczy Kampinoskiej. Po przebiciu się do Warszawy, brał udział w jej obronie. Po kapitulacji miasta, dostał się do niewoli. Przebywał w obozach jenieckich (oflagach), początkowo w Oflagu XIB Braunschweig, następnie Oflagu IIC Woldenberg (Dobiegniew). Podczas wyzwalania obozu 30 lutego 1945 został ciężko ranny, na skutek czego amputowano mu rękę.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

Podoficer – żołnierz służby czynnej lub żołnierz rezerwy należący do korpusu podoficerów, posiadający stopień wojskowy co najmniej kaprala (mata w Marynarce Wojennej), pełniący służbę na stanowisku co najmniej dowódcy drużyny lub innym stanowisku w Wojsku Polskim. W okresie II RP podoficerowie byli zarówno żołnierzami zasadniczej służby wojskowej (w tym nadterminowej) - do stopnia kaprala, jak i żołnierzami zawodowymi (kapral, plutonowy, sierżant, starszy sierżant, chorąży). W LWP oraz w WP do 2004 r. podoficerowie dzielili się na podoficerów zasadniczej służby wojskowej (kapral i starszy kapral) i podoficerów zawodowych (pozostałe stopnie podoficerskie). Obecnie wszyscy podoficerowie służby czynnej są żołnierzami zawodowymi i tworzą korpus podoficerów. Stopnie podoficerskie występują również w innych formacjach takich jak policja, Straż Graniczna, Państwowa Straż Pożarna, Służba Więzienna, ABW, BOR.

Po wojnie powrócił do kraju i 11 czerwca 1945 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. Był początkowo wykładowcą taktyki w oficerskiej szkole piechoty nr 2, po czym w 1946 rozpoczął służbę w kwatermistrzostwie. Był m.in. kwatermistrzem Warszawskiego i Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Od 1946 był członkiem PPR, następnie PZPR. W latach 1951-55 był, w stopniu pułkownika, głównym kwatermistrzem Powszechnej Organizacji Służba Polsce. W 1955 znalazł się poza wojskiem.

Bitwa nad Bzurą inaczej zwana bitwą pod Kutnem rozegrała się w dniach od 9 do 18-22 września 1939 roku. Była to największa bitwa podczas kampanii 1939 roku. Została stoczona przez dwie polskie armie "Poznań" (gen. Tadeusz Kutrzeba) i "Pomorze" (gen. Władysław Bortnowski) z niemieckimi 8 Armią(gen. Johannes Blaskowitz) i 10 Armią (gen. Walter von Reichenau) z Grupy Armii Południe ("Süd")(gen. Gerd von Rundsted).

Wartkowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Wartkowice, w odległości 10 km na północ od Poddębic.

5 listopada 1956 ponownie został powołany do wojska. W stopniu generała brygady został głównym kwatermistrzem Wojska Polskiego. Ukończył w tym okresie Akademię Sztabu Generalnego. Funkcję głównego kwatermistrza WP sprawował do 25 maja 1970, kiedy został odwołany z uwagi na stan zdrowia. Był również prezesem zarządu głównego Związku Inwalidów Wojennych, działaczem władz naczelnych ZBoWiD, Rady Głównej ZHP i Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich i Północnych.

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989 na drodze dyktatury proletariatu.

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – nieoficjalna nazwa używana dla określenia części Wojska Polskiego utworzonej podczas II wojny światowej w latach 1943–1944 na terytorium ZSRR, a następnie wywodzących się z niej sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 1944–1952 i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1952–1989.

Był odznaczony m.in. Orderem Virtuti Militari V klasy, Orderem Odrodzenia Polski III, IV i V klasy, Orderem Sztandaru Pracy I klasy (dwukrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych, radzieckim Orderem Czerwonego Sztandaru oraz innymi odznaczeniami.

Opublikował wspomnienia Wrzesień, oflag, wyzwolenie (Warszawa 1962).

Oflag, skrót od Offizierslager für kriegsgefangene Offiziere – niemiecki obóz jeniecki, w którym trzymani byli oficerowie wzięci do niewoli w czasie działań wojennych lub okupacyjnych. W czasie II wojny światowej Niemcy utworzyli około 130 oflagów (ich liczba ulegała zmianie w różnym okresie).

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Był żonaty z Ireną Tylkowską.

Bibliografia

"Gen. dyw. Wiktor Ziemiński 1907-1970" w: Wojskowy Przegląd Historyczny 1/1971