Wilfried Martens - Polski Serwis Naukowy

Édouard Balladur, Raymond Barre i Wilfried Martens na Światowym Forum Ekonomicznym (1987)

Wilfried Achiel Emma Martens (wym. [ˈβ̞ɪlfɾiˑt ˈmɑɾtəns] ; ur. 19 kwietnia 1936 w Sleidinge) – belgijski i flamandzki polityk, dziewięciokrotny premier Belgii (czterokrotnie w latach 1979–1981 i pięciokrotnie w latach 1981–1992), lider flamandzkich chadeków, parlamentarzysta krajowy i europejski. Prezydent Europejskiej Partii Ludowej od 1990.

Flandria Zachodnia (niderl. West-Vlaanderen, wym. [ˌβ̞ɛstˈfla.ndərə(n)]) - prowincja w zachodniej Belgii, nad Morzem Północnym. Jej stolica to Brugia.

Światowe Forum Gospodarcze (ang. World Economic Forum, WEF) jest corocznie organizowanym spotkaniem prezesów najbogatszych światowych korporacji, przywódców politycznych (prezydentów, premierów i innych) oraz wybranych intelektualistów i dziennikarzy. Forum to przez 31 lat odbywało się w Davos (Szwajcaria), po 11 września na znak solidarności z Ameryką organizatorzy przenieśli spotkanie do Nowego Jorku. Bierze w nim udział około 2000 osób. Organizowane są również spotkanie regionalne przez WEF. WEF zostało założone w 1971 r. przez Klausa W. Schwaba, niemieckiego profesora biznesu. Organizacja ta była wspierana przez Fundację Rozwoju Ekonomicznego i Społecznego im. Schwaba.

Życiorys

Pochodzi z Flandrii Zachodniej. W 1960 ukończył studia prawnicze na Katholieke Universiteit w Leuven. W tym samym roku na tej uczelni uzyskał też licencjat w zakresie notariatu. Studiował również filozofię tomistyczną. W 1968 odbył międzynarodowe seminarium na Harvard University.

Poniżej przedstawiono listę premierów Belgii. Co prawda urząd premiera istniał w Belgii od początku niepodległości, jednak do 1918 roku obradom Rady Ministrów zazwyczaj przewodniczył król Belgów - urząd premiera we współczesnym tego słowa znaczeniu powstał po I wojnie światowej.

Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO.

Od 1960 praktykował jako adwokat przy sądzie w Gandawie. Wkrótce zaangażował się w działalność partii chadeckiej, przewodniczył organizacji młodzieżowej (1967–1971), był doradcą premierów Pierre'a Harmela i Paula Vanden Boeynants, a także urzędnikiem w administracji Leo Tindemansa. Po powstaniu dwóch odrębnych (flamandzkiego i walońskiego) ugrupowań działał w Chrześcijańskiej Partii Ludowej (CVP), przekształconej w 2001 w partię Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie (CD&V). Od 1972 do 1979 pełnił funkcję przewodniczącego tego ugrupowania. Jako lider CVP w 1976 brał udział w powołaniu Europejskiej Partii Ludowej (EPP), kierując przez rok jej komitetem programowym.

Sauli Väinämö Niinistö (ur. 24 sierpnia 1948 w Salo) – fiński polityk i prawnik, deputowany do parlamentu i od 2007 jego przewodniczący, były minister i wicepremier, kandydat w wyborach prezydenckich w 2006.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

W latach 1974–1991 sprawował mandat posła do Izby Reprezentantów, następnie przez trzy lata zasiadał w belgijskim Senacie. Od 3 kwietnia 1979 do 6 kwietnia 1981 po raz pierwszy zajmował stanowisko premiera, stojąc na czele czterech kolejnych koalicyjnych rządów. Ponownie funkcję tę objął po około ośmiu miesiącach, a następnie od 17 grudnia 1981 do 7 marca 1992 nieprzerwanie kierował pięcioma gabinetami.
Raymond Barre (ur. 12 kwietnia 1924 w Saint-Denis – zm. 25 sierpnia 2007 w Paryżu) – centroprawicowy polityk francuski i ekonomista (profesor ekonomii).

Senat Belgii (nid. Senaat, fr. le Sénat, niem. der Senat) - izba wyższa parlamentu federalnego Belgii. Składa się z 71 członków powoływanych na czteroletnią kadencję. Dodatkowo trzy osoby mają prawo zasiadania w nim z urzędu.

Od 10 maja 1990 Wilfried Martens przewodniczy Europejskiej Partii Ludowej (w 2009 wybrany na kolejną kadencję). W 1993 stanął także na czele Europejskiej Unii Chrześcijańskich Demokratów (EUCD), doprowadzając do jej połączenia się z EPP w 1996. Skutecznie (wspólnie z Saulim Niinistö) przeprowadził też proces przyłączenia się do Europejskiej Partii Ludowej grupy Europejskiej Unii Demokratycznej (EDU). Udana fuzja wszystkich międzynarodowych zrzeszeń w ramach EPP doprowadziła od powstania największej transnarodowej frakcji w Parlamencie Europejskim.
Izba Reprezentantów (nid. Kamer van Volksvertegenwoordigers, fr. la Chambre des Représentants, niem. Abgeordnetenkammer) – izba niższa parlamentu federalnego Belgii. Składa się ze 150 członków wybieranych na czteroletnią kadencję.

Język niderlandzki, język holenderski (Nederlands, Nederlandse taal) - język indoeuropejski z grupy języków germańskich zaliczany do języków dolnoniemieckich. Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest językiem ojczystym (pierwszym) i/lub językiem kultury i literatury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii (Flandria), a poza Europą w Surinamie, na Antylach Holenderskich i Arubie. Niderlandzki jest blisko spokrewniony z językiem niemieckim i wykazuje podobieństwo do angielskiego. Języki o mniejszym zasięgu, które są blisko spokrewnione z niderlandzkim to afrikaans (język kreolski do 1925 uważany za lokalną odmianę niderlandzkiego) i fryzyjski (w mniejszym stopniu, gdyż nie należy do języków dolnofrankijskich).

W latach 1994–1999 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego IV kadencji. Był przewodniczącym frakcji Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci), członkiem Komisji ds. Instytucjonalnych oraz Komisji ds. Rozwoju i Współpracy. Od października 2000 do listopada 2001 stał na czele Międzynarodówki Chadeckiej (CDI).
Region Flamandzki (nid. Vlaams Gewest) – jeden z trzech regionów federalnych Belgii, położony w północnej części kraju i zamieszkany głównie przez ludność niderlandzkojęzyczną. Siedzibą parlamentu i rządu Regionu Flamandzkiego jest Bruksela (leżąca poza obszarem regionu – w osobnym stołecznym regionie federalnym). Na określenie regionu flamandzkiego używa się też wieloznacznego terminu Flandria.

Uniwersytet Harvarda (Harvard University) powstał w 8 września 1636 jako Harvard College w Newtown (wówczas w Kolonii Zatoki Massachusetts, obecnie Cambridge) koło Bostonu jako pierwszy uniwersytet na terenie kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej.

Otrzymał wiele odznaczeń krajowych i międzynarodowych. W 1998 został odznaczony nagrodą Karola V za wkład w rozwój Unii Europejskiej. W 2000 wyróżniony Krzyżem Wielkim Orderu Leopolda.
Życie prywatne

Wilfried Martens ma pięcioro dzieci, dwoje z małżeństwa z Lieve Verschroeven i troje z małżeństwa z Ilse Schouteden. Z druga żoną rozwiódł się w 2007, rok później po raz trzeci zawarł związek małżeński z Miet Smet, byłą minister w swoim rządzie.
Przypisy

Presidency (ang.). epp.eu.

Leaders of Belgium, terra.es (ang.)

Profil na stronie Parlamentu Europejskiego

Oud-ministers Martens en Smet vandaag getrouwd (niderl.). demorgen.be, 27 września 2008.

Źródła

Nota biograficzna na stronie Europejskiej Partii Ludowej (niderl.)

Linki zewnętrzne

Wilfried Martens – strona prywatna (niderl. • fr.)