Wilhelm Griesinger - Polski Serwis Naukowy

Wilhelm Griesinger (ur. 29 lipca 1817 w Stuttgarcie, zm. 26 października 1868 w Berlinie) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.

Życiorys

Grób Griesingera

Urodził się w 1817 roku jako syn Karoline Luise Griesinger z domu Dürr i Gottfrieda Ferdinanda Griesingera. Studiował medycynę w Zurychu u Johanna Lukasa Schönleina i w Paryżu u François Magendiego. Po ukończeniu studiów praktykował w wielu miastach, m.in. w Stuttgarcie, Tybindze i Kilonii. Na początku lat 50. XIX wieku wyjechał do Egiptu objąć kierownictwo szkoły medycznej w Kairze. Został tam osobistym lekarzem Abbasa I. Podczas pobytu w Afryce zajmował się chorobami tropikalnymi, którym poświęcił prace Klinische und anatomische Beobachtungen über die Krankheiten von Aegypten (1854) i Infectionskrankheiten (1857).

Carl Reinhold August Wunderlich (ur. 4 sierpnia 1815 w Sulz am Neckar, zm. 25 września 1877 w Lipsku) – niemiecki lekarz. Był profesorem w Tybindze i Lipsku, prowadził pionierskie badania na polu psychiatrii, pamiętany jest też za określenie fizjologicznej temperatury ludzkiego ciała.
Psychiatria – subdyscyplina medycyny zajmująca się badaniem, zapobieganiem i leczeniem zaburzeń psychicznych. Bada ich uwarunkowania biologiczne, psychologiczne, rodzinno-genetyczne, społeczne, konstytucjonalne – sposoby powstawania i skutecznego zapobiegania.

W 1854 roku został profesorem medycyny klinicznej na Uniwersytecie w Tybindze i zastąpił swojego przyjaciela Carla Wunderlicha na stanowisku dyrektora tamtejszej kliniki. W 1859 roku Griesinger został dyrektorem instytucji dla umysłowo upośledzonych dzieci w małej miejscowości Mariaberg, i w 1860 roku brał udział w przygotowaniach do powstania szpitala psychiatrycznego Burghölzli w Zurychu. W 1865 roku przeniósł się do Berlina, gdzie został następcą Moritza Heinricha Romberga na stanowisku dyrektora polikliniki. W Berlinie założył Berliner Medicinisch-psychologische Gesellschaft i był jego pierwszym przewodniczącym (od 29 stycznia 1867 do 19 maja 1868). Założył czasopismo "Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten". Uczniem Griesingera był Carl Friedrich Otto Westphal i Paul Guttmann.

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.
Neurologia - dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami obwodowego układu nerwowego i ośrodkowego układu nerwowego. Neurologia i psychiatria są dziedzinami pokrewnymi, a niektóre choroby są domeną zarówno neurologa jak i psychiatry. Neurologia zajmuje się głównie schorzeniami, których podłożem jest proces uszkadzający układ nerwowy, a psychiatria z kolei zajmuje się głównie chorobami, których podłożem jest biochemiczne zaburzenie funkcjonowania mózgu jako całości.

Zmarł w 1868 roku, pochowany jest na cmentarzu Alter St.-Matthäus w Berlinie.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Ernst Albert von Zeller (ur. 6 listopada 1804 w Heilbronn, zm. 23 grudnia 1877) – niemiecki lekarz psychiatra, pisarz, naczelny radca sanitarny (Obermedizinalrat), pierwszy dyrektor zakładu leczniczego Winnental w Winnenden. W 1853 został honorowym obywatelem miasta Winnenden.

Jürgen Peiffer (ur. 1 grudnia 1922 w Berlinie, zm. 11 grudnia 2006) – niemiecki lekarz neurolog, historyk medycyny, profesor Uniwersytetu Eberharda Karola w Tybindze.

Teoria jednej psychozy (niem. Einheitspsychose, Universalgenese, ang. unitary psychosis) – zbiorcza nazwa poglądów, których wspólnym mianownikiem jest przekonanie, że różnorodne objawy chorób psychicznych nie są przejawem różnych chorób, ale jednego schorzenia mózgu. Za jej twórcę uważa się Zellera, rozwinęli ją Griesinger i Neumann. Przeciwko teorii jednej psychozy wystąpił Kraepelin. Do koncepcji uniwersalnej genezy schorzeń psychicznych nawiązywali – w niektórych jej aspektach – m.in. Jaspers, Schneider, Ey i inni. Próbę jej reaktywacji w oparciu o tradycję psychoanalityczną podjął Karl Menninger w 1958. W ostatnich latach, wychodząc z przesłanek genetycznych, poparcie dla XIX-wiecznych koncepcji Griesingera zadeklarował m.in. Herbert Y. Meltzer.

Berliner Gesellschaft für Psychiatrie und Neurologie, Berliner Gesellschaft für Psychiatrie und Nervenkrankheiten ("Berlińskie Towarzystwo Neurologii i Psychiatrii") – niemieckie towarzystwo naukowe, założone w 1867 roku w Berlinie i działające do 1940 roku. Przewodniczącymi BGfPN byli:

François Magendie (ur. 6 października 1783 w Bordeaux, zm. 7 października 1855 w Sannois) – francuski fizjolog. Był profesorem na paryskim uniwersytecie Collége de France. Od 1821 r. był także członkiem Francuskiej Akademii Nauk. Był jednym z pionierów fizjologii i patofizjologii. Dokonał znaczących odkryć związanych z fizjologią mózgu. Napisał prace opisujące czynności serca, układu pokarmowego – odruch wymiotny oraz układu nerwowego.

Klinika Psychiatrii Uniwersytetu w Zurychu, klinika Burghölzli (niem. Psychiatrische Universitätsklinik Zürich) – klinika psychiatryczna założona w 1870 roku z inicjatywy Wilhelma Griesingera. Od 1870 roku dyrektorami kliniki byli Johann Bernhard Aloys von Gudden, Gustav Huguenin i Eduard Hitzig. Czwartym dyrektorem był Auguste Forel, i za jego kadencji szpital zyskał międzynarodową sławę. Od 1898 do 1927 roku dyrektorem był Eugen Bleuler, którego asystentem był Carl Gustav Jung. Kolejnymi dyrektorami byli Hans Wolfgang Maier i syn Eugena, Manfred Bleuler.

Uniwersytet Eberharda Karola w Tybindze (Eberhard Karls Universität in Tübingen) należy do najstarszych uniwersytetów Niemiec. Został założony w roku 1477 przez hrabiego Eberharda im Bart. Liczy 14 wydziałów 30 kierunkach studiów. Obecnie studiuje na nim 23 tysiące studentów pod opieką 10 tysięcy współpracowników (wraz z kliniką uniwersytecką), w tym ok. 450 profesorów. Studenci stanowią jedną czwartą ludności miasta Tybingi.