Wilhelm Habsburg - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy Wilhelma Habsburga (ok. 1370-1406). Zapoznaj się również z: Wilhelm Habsburg (1895-1948).

Wilhelm Uprzejmy, niem. der Freundliche (ur. ok. 1370 w Wiedniu, zm. 15 lipca 1406 w Wiedniu) – książę austriacki z dynastii Habsburgów, syn Leopolda III, założyciela leopoldyńskiej linii Habsburgów, i księżniczki mediolańskiej Viridis Visconti.

Wilhelm Franciszek Habsburg-Lotaryński, ukr. Вільгельм Франц фон Га́бсбурґ-Лотрі́нґен (ur. w 1895 w Żywcu - zm. 18 sierpnia 1948 w Kijowie) - ukraiński działacz polityczny, austriackiego pochodzenia. Był najmłodszym synem arcyksięcia Karola Stefana Habsburga z Żywca.

Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (niem. Habichtsburg znaczy Jastrzębi Gród, Zamek Jastrzębia) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.

W dzieciństwie narzeczony Jadwigi Andegaweńskiej, dziedziczki tronu polskiego, został jednak pozbawiony szans na zdobycie tronu polskiego i zakończenie narzeczeństwa małżeństwem przez polską szlachtę, która postanowiła związać swą młodą królową (ur. 1373) z Jagiełłą – wielkim księciem litewskim, co oznaczało bliski związek z Litwą skierowany przeciw zakonowi krzyżackiemu.

Zakon krzyżacki – pełna nazwa brzmi: Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (Zakon Krzyżacki, Zakon Niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Teutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XII wieku. Zakon na wiele setek lat opanował obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.

Litwa (, jedno z państw bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO. Graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią i od północy z Łotwą.

Do momentu śmierci Jadwigi (17 lipca 1399) nie związał się z żadną inną kobietą, a po tym wydarzeniu ożenił się 1401 r. z Joanną, przyszłą królową Neapolu, córką Karola III z Durazzo. Małżeństwo było bezdzietne.

Po ojcu (zmarłym w 9 lipca 1386) panował w Karyntii, Styrii i Krainie, był również regentem Austrii i Tyrolu wspólnie z bratem Leopoldem IV.