Bawarska Partia Ludowa (niem. Bayerische Volkspartei) była bawarską gałęzią Partii Centrum, która zerwała z resztą ugrupowania w celu obrania bardziej konserwatywnego i katolickiego kursu. We wczesnych latach 20. XX wieku szczególnie separatystyczny był związkowy rząd Gustava von Kahra, który sprzeciwiał się narzucaniu mu woli Berlina w czasie kryzysu inflacyjnego w 1923 roku. Te buntownicze nastroje zakończyły się wraz z Puczem monachijskim Hitlera. Po ustabilizowaniu się nieco sytuacji polityczno-ekonomicznej w państwie, partia obrała sobie nieco bardziej umiarkowaną linię programową, pod przywództwem Heinricha Helda. Bawarska Patia Ludowa postrzegana jest jako prekursor Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU).

Wilhelm Groener (ur. 22 listopada 1867 w Ludwigsburgu w Wirtembergii, zm. 3 maja 1939 w Poczdamie) – niemiecki generał, kwatermistrz generalny armii niemieckiej w latach 1918 - 1919. Od 19 stycznia 1928 do 30 maja 1932 minister obrony (Reichsheer) w kolejnych gabinetach Republiki Weimarskiej. W drugim gabinecie Heinricha Brüninga jednocześnie (1931 - 1932) minister spraw wewnętrznych . Jeden z nielicznych wojskowych wysokiego szczebla o poglądach prorepublikańskich.

Gustav Stresemann (ur. 10 maja 1878 w Berlinie, zm. 3 października 1929 w Berlinie), polityk niemiecki, kanclerz i minister spraw zagranicznych Republiki Weimarskiej, laureat Pokojowej Nagrody Nobla.

Niemiecka Partia Demokratyczna (Deutsche Demokratische Partei) została założona przez przywódców dawnej Postępowej Partii Ludowej (Fortschrittliche Volkspartei) oraz lewego odłamu Partii Narodowo-Liberalnej (Nationalliberale Partei). Ugrupowanie powstało na początku istnienia Republiki Weimarskiej. Do kierownictwa partii zaliczali się: Walther Rathenau, Eugen Schiffer, Otto Preuss, Otto Gessler, Max Webber oraz Erich Koch-Weser. Demokraci określali się jako lewicowa partia liberalna, podczas gdy Niemiecką Partię Ludową (DVP) uznawało się za prawicową frakcję liberalną. Wraz z socjaldemokratami i Partią Centrum, DDP postulowała wprowadzenie demokratycznej, republikańskiej formy rządów. Partię często krytykowano, stosując wobec niej określenia "partii żydów" bądź "partii profesorów" (w istocie Żydzi stanowili znaczny odsetek jej wyborców).

Paul von Hindenburg – właśc. Paul Ludwig Hans Anton von Beneckendorff und von Hindenburg (ur. 2 października 1847 w Poznaniu, zm. 2 sierpnia 1934 w Neudeck, obecnie Ogrodzieniec gm. Kisielice, woj. warmińsko-mazurskie) – niemiecki wojskowy – feldmarszałek (Generalfeldmarschall) i polityk – w latach 1925-1934 prezydent Niemiec (Republiki Weimarskiej). Syn oficera pruskiego, obrał również karierę wojskową.

Otto Geßler (ur. 6 lutego 1875 w Ludwigsburgu, zm. 24 marca 1955 w Lindenberg im Allgäu) – niemiecki polityk, minister obrony narodowej (Reichswehrminister). Utrzymał się na stanowisku prawie osiem lat mimo różnych zmian rządów. Ściśle współpracował z Hansem von Seecktem. Ustąpił w styczniu 1928 po wyjściu na jaw tzw. Afery Lohmanna, dotyczącej finansowania Reichsmarine. Został zastąpiony przez Wilhelma Groenera. Od 1928 do 1933 przewodniczył organizacji opiekującej się grobami niemieckich żołnierzy – Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge.

Republika Weimarska – potoczna nazwa państwa niemieckiego istniejącego w latach 1919-1933 (nazwa urzędowa: Rzesza Niemiecka). Powstała w wyniku rewolucji listopadowej. Było to państwo federalne, demokratyczne, z mieszaną prezydencko-parlamentarną formą rządów. Parlamentem był Reichstag, stolicą – Berlin. Nazwa republiki pochodzi od miasta Weimar, w którym obradowało zgromadzenie narodowe, uchwalające konstytucję. Na powstanie republiki bezpośredni wpływ miały skutki I wojny światowej. Upadek republiki spowodowało powstanie i umocnienie się nazizmu.

Kolonia (niem. Köln posłuchaj ?/i do 1919 Cöln, łac. za Rzymian najpierw: oppidum ubiorum, potem CCAA, Colonia Claudia Ara Agrippinensium, w średniowieczu: Coellen, w dialekcie kolońskim Kölle) – czwarte co do wielkości miasto niemieckie i największe w Nadrenii Północnej-Westfalii, stolica Rejencji Kolonia. Jedno z najważniejszych historycznych ośrodków kultu religijnego w Europie. Leży na zachodzie Niemiec nad rzeką Ren. Wizytówką miasta i historyczną dominantą jest gotycka katedra (Kölner Dom), siedziba arcybiskupstwa kolońskiego. Uniwersytet w Kolonii (Universität zu Köln) jest jedną z najstarszych wszechnic w Niemczech, w którym kształci się ok. 44 tys. studentów. Kolonia jest najważniejszym gospodarczym, kulturalnym i historycznym miastem Nadrenii. Położona jest na wysokości od 38 do 118 m n.p.m.