Willem Kalf - Polski Serwis Naukowy

Willem Kalf, Martwa natura z chińską porcelanową wazą (1662)

Willem Kalf (ur. w 1619 w Rotterdamie, zm. 31 lipca 1693 w Amsterdamie) – holenderski malarz okresu baroku.

Życie

Był synem bogatego kupca tekstylnego. W l. 1640-46 przebywał we Francji. Po powrocie do kraju najpierw mieszkał w Rotterdamie. W 1651 ożenił się i osiadł w Amsterdamie. Ok. 1680 zrezygnował z malowania i zajął się handlem dziełami sztuki. Zapewne był uczniem Hendricka Pota w Haarlemie i Fransa Ryckhalsa w Middelburgu.

Martwa natura – gatunek malarski obejmujący kompozycje, zwykle malarskie lub rysunkowe, składające się ze stosunkowo niewielkich, nieruchomych, najczęściej nieożywionych przedmiotów, dobranych ze względów kompozycyjno-estetycznych lub symbolicznych.

Twórczość

Początkowo malował sceny wiejskie w stylu Adriaena Brouwera, wkrótce jednak jego specjalnością stała się martwa natura. Tworzył kunsztowne, wystawne martwe natury śniadaniowe (banketje) z chińską porcelaną, srebrnymi naczyniami, przedmiotami z macicy perłowej, efektownymi owocami, morskimi skorupiakami i motywami orientalnymi. Charakterystycznym elementem jego kompozycji malarskich jest cytryna z odwijającą się, częściowo obraną skórką.

Pod jego wpływem tworzyli Jurian van Streeck, Ottomar Ellinger (starszy) i Barnet van der Meer.

Wybrane dzieła

Banketje z nautilusem i chińską cukiernicą (1660) – Madryt, Museo Thyssen-Bornemisza,

Banketje ze srebrną misą Holbeina (1678) – Kopenhaga, Statens Museum for Kunst,

Kuchnia (1642-43) – Berlin, Gemaeldegalerie,

Martwa natura (ok. 1665) – Waszyngton, National Gallery of Art,

Martwa natura z butlą pielgrzyma i dwoma złotymi dzbanami (1643) – Kolonia, Wallraf-Richartz Museum,

Martwa natura z butlą pielgrzyma, nautilusem i złotym dzbanem (1643) – Berlin, Gemaeldegalerie,

Martwa natura z chińską porcelanową wazą (1662) – Berlin, Gemaledegalerie,

Martwa natura z cytryną (1653-54) – Praga, Galeria Narodowa,

Martwa natura z dzbanem i półmiskiem z chińskiej porcelany – Madryt, Museo Thyssen-Bornemisza,

Martwa natura z kielichem wina (1658) – Haga, Mauritshuis,

Martwa natura z porcelanową misą (1653-54) – St. Petersburg, Ermitaż,

Martwa natura z rogiem gildii strzelców św. Sebastiana (ok. 1653) – Londyn, National Gallery,

Martwa natura ze srebrnym dzbanem (1655-57) – Amsterdam, Rijksmuseum,

Martwa natura ze szklanym pucharem i owocami (ok. 1662) – Berlin, Gemaeldegalerie.

Zobacz też

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Willem Kalf

Martwa natura

Bibliografia

Monique de Beaucorps, Raoul Ergmann, François Trassard, Wielcy mistrzowie malarstwa europejskiego, Warszawa: Arkady, 1998. ISBN 83-213-3976-X.