William F. Raborn, Jr - Polski Serwis Naukowy

William F. Raborn, Jr (ur. 1905, zm. 1990) – amerykański wiceadmirał, dyrektor Centrali Wywiadu (Director of Central Intelligence – DCI) od 28 kwietnia 1965 roku do 30 czerwca 1966 roku. W latach 1955-1962 dyrektor Special Projects Office (SPO) marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych odpowiedzialnego za program rozwoju pierwszych strategicznych atomowych okrętów podwodnych i systemu rakietowego Polaris / Poseidon "41 for freedom".

United States Navy Special Projects Office (SPO) – biuro badawczo-konstrukcyjne marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych odpowiedzialne za opracowanie i konstrukcję strategicznych atomowych okrętów podwodnych "41 for freedom" oraz pocisków balistycznych Polaris i Poseidon

Rakietowy pocisk balistyczny – pocisk rakietowy, którego najistotniejszymi cechami są lot po parabolicznej krzywej balistycznej z napędem silnikowym jedynie w części trasy oraz wyposażenie w układ naprowadzania. Na etapie wznoszenia, lot odbywa się dzięki napędowi za pomocą jednego bądź więcej silników rakietowych, dalsze zaś etapy lotu odbywają się dzięki wykorzystaniu energii nadanej pociskowi w fazie silnikowej oraz sile grawitacji ziemskiej. Zastosowanie pocisków balistycznych opiera się na przenoszeniu do celu głowicy bojowej o charakterze konwencjonalnym bądź masowego rażenia.

Urodzony w 1905 roku w Bromlow, w stanie Teksas. Od czasów studenckich przezywany Red. W 1928 roku ukończył Akademię Marynarki Wojennej, w służbie czynnej pilot myśliwca morskiego i specjalista ds. uzbrojenia. W latach 1955-1962 szef Special Projects Office (SPO), kierował programem budowy pierwszej serii okrętów podwodnych przenoszących pocisków balistycznych klasy SLBM Polaris A-1, znanym jako program 41 for Freedom. Komentując nominację Raborna na to stanowisko, Szef Operacji Morskich Marynarki Wojennej, admirał Arleigh A. Burke, stwierdził, że wybrał go ze względu na niespożytą energię, entuzjazm, umiejętność kierowania ludźmi i wykonywania powierzonych zadań. Opinia ta sprawiła, że pierwszy próbny pocisk rakietowy Polaris wystartował z okrętu podwodnego USS George Washington 18 lipca 1960 roku na kilka lat przed planowanym terminem. W latach 1962-1963 zastępca szefa operacji marynarki wojennej ds. postępu technicznego w randze wiceadmirała, po wystąpieniu ze służby czynnej podjął pracę w prywatnym sektorze. Nominacja Raborna na Dyrektora Centrali Wywiadu wywołała zaskoczenie i niechęć tzw. starszyzny CIA, która znacznie chętniej widziałaby na tym miejscu zawodowego oficera wywiadu z własnego grona. Raborn, podobnie jak jego poprzednik John McCone, nie miał żadnego doświadczenia w pracy wywiadowczej. Odszedł z pracy w wywiadzie 30 czerwca 1966 roku, zastąpił go Richard M. Helms. Raborn jest uważany za ojca amerykańskiej Floty Balistycznych Okrętów Podwodnych. Zmarł 6 marca 1990 roku.

Arleigh Albert Burke (ur. 19 października 1901 w Boulder w stanie Kolorado, zm. 1 stycznia 1996 w Bethesda w stanie Maryland) – amerykański dowódca wojskowy, admirał United States Navy, Chief of Naval Operations (1955–1961).

Central Intelligence Agency, CIA (pol. Centralna Agencja Wywiadowcza) – rządowa agencja służby wywiadowczej USA, zajmująca się pozyskiwaniem i analizą informacji o zagranicznych rządach, korporacjach i osobach indywidualnych oraz opracowywaniem, na podstawie tych informacji, raportów dla instytucji rządowych USA. Agencja organizowała także operacje, których celem była interwencja w wewnętrzne sprawy wybranych państw, od propagandy po wspieranie oddziałów paramilitarnych. Jednym z wielu przykładów takich interwencji jest udział w organizacji zamachu stanu w Iranie w 1951 (Operacja Ajax).

Przypisy

↑ Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.

Bibliografia

William Raborn, Jr. (ang.). Central Inteligence Agency. [dostęp 2010-03-27].

Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.