|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Maria Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 r. w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 r. w Passy) – fizyk i chemik, narodowości polskiej, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla. Obywatelka polska i francuska, większość życia spęd... 29 marca chirurg plastyczny dr Maria Siemionow, absolwentka poznańskiej Akademii Medycznej, która dwa lata temu dokonała w Stanach Zjednoczonych pierwszego udanego przeszczepu twarzy, wygłosi w Warszawie wykład o etyce w tego rodzaju operacjach.... W Poznaniu zmarła w niedzielę prof. Maria Paradowska, wieloletnia prezes Towarzystwa Bambrów Poznańskich. Była krzewicielką wiedzy o Bambrach i współorganizatorem poświęconego im muzeum.Informację przekazało Towarzystwo Bambrów P... Czasopismo Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia wraz z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach zadbają w nowym sezonie artystycznym o zdrowie widzów. Dzięki podjętej współpracy, po wybranych spektaklach, goście teatru będą mogli ... Za kilkanaście dni w Chrzypsku Wielkim (Wielkopolskie) zakwitną kremowo-żółte tulipany "Maria Kaczyńska". Pierwsza dama zgodziła się na nadanie takiego imienia tulipanom ze słynnej holenderskiej hodowli przed dwoma laty. Podobne - kremowe i ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
WincencjaCzy wiesz że...? Wincencja Maria López Vicuña, właśc. bask. Vicenta María López Vicuña (ur. 24 marca 1847 w Cascante, zm. 26 grudnia 1896 w Madrycie) – założycielka Zgromadzenia Sióstr Służby Domowe, święta Kościoła katolickiego. Wincencja Maria Poloni, właśc. Ludwika Poloni, wł. Luigia Poloni (ur. 26 stycznia 1802 w Weronie w Wenecji Euganejskiej , zm. 11 listopada 1855 tamże) - włoska zakonnica, współzałożycielka zgromadzenia zakonnego Sióstr Miłosierdzia, błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego. Wincencja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, jeden z żeńskich odpowiedników męskiego imienia Wincenty (łac. vincens - zwyciężający). Nowe Martyrologium Rzymskie wspomina dwie święte tego imienia. Wincencja imieniny obchodzi 28 czerwca i 26 grudnia. Znane osoby noszące to imię: Wincenta – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Kolno. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego (wcześniej do woj. białostockiego).
Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach. Zapoznaj się również z: Przypisy
Czy wiesz że...? beta Wincenta – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, jeden z żeńskich odpowiedników imienia Wincenty (łac. vincens – zwyciężający). Istnieją liczne święte katolickie o tym imieniu.
Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.
Wincencja Gerosa, właśc. wł. Vincenza Gerosa (ur. 29 października 1784 w Lovere w Lombardii, zm. 28 czerwca 1847) - tercjarka franciszkańska (OFS), współzałożycielka Zgromadzenia Sióstr Maryi Dziewicy, święta Kościoła katolickiego.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |