Witold Niewiadomski - Polski Serwis Naukowy

Witold Marian Niewiadomski (ur. 2 stycznia 1911 we Lwowie, zm. 23 marca 2005 w Olsztynie), uczony polski, profesor nauk rolniczych, członek PAN.

Życiorys

W 1933 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, następnie podjął pracę jako starszy asystent w Zakładzie Doświadczalnym Uprawy Torfowisk pod Sarnami. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939, resztę wojny spędził w obozach jenieckich. Powrócił do Polski w 1946; był adiunktem w Katedrze Ogólnej Uprawy Roli i Roślin Uniwersytetu i Politechniki Poznańskiej. W 1951 został służbowo przeniesiony do Olsztyna do pracy w Wyższej Szkole Rolniczej; objął funkcję kierownika Katedry Ogólnej Uprawy Roli i Roślin, organizował pola doświadczalne w Pozortach (1952), Bałcynach (1954) i Łężanach (1958). W latach 1970-1975 kierował Instytutem Uprawy Roli i Roślin uczelni, przemianowanej w 1972 na Akademię Rolniczo-Techniczną. Pełnił również funkcje w kierownictwie uczelni - prodziekana Wydziału Rolniczego (1953-1954) i prorektora ds. dydaktycznych (1954-1956). Przeszedł na emeryturę w 1981, pozostał jednak związany z uczelnią (od 1999 Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim) do końca życia.

Doctor honoris causa (z łac. [doktor] dla zaszczytu) – honorowy tytuł naukowy nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury. Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[potrzebne źródło] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym.

Politechnika Poznańska – państwowa szkoła wyższa o profilu technicznym w Poznaniu. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 7. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 1185. pośród wszystkich typów uczelni.

Kolejne stopnie naukowe uzyskiwał w 1947 (doktor), 1954 (profesor nadzwyczajny), 1964 (profesor zwyczajny). W 1973 został członkiem rzeczywistym PAN. W latach 1975-1983 przewodniczył Komitetowi Uprawy Roślin PAN, wchodził również w skład Rady Naukowej przy Ministerstwie Rolnictwa. Od 1955 był członkiem Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego. Odbył kilka zagranicznych staży naukowych, głównie w dawnych krajach socjalistycznych. Wypromował 22 doktorów.

Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie (UWM) – państwowy uniwersytet z siedzibą w Olsztynie. Główny kampus, miasteczko akademickie znajduje się w dzielnicy Kortowo. Powstał 1 września 1999 roku w wyniku połączenia Akademii Rolniczo-Technicznej, Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Warmińskiego Instytutu Teologicznego, na mocy Ustawy z dnia 9 lipca 1999 r. o utworzeniu Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie (Dz. U. Nr 69, poz. 762). Kształci 33 tys. studentów (na wszystkich rodzajach studiów).

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

W pracy naukowej zajmował się agronomią i agrotechniką. Był autorem prac dotyczących teorii i technologii zagospodarowania zmeliorowanych torfowisk niskich, naukowych podstaw przyrodniczo-rolniczej regionalizacji, specyfiki rolnictwa na terenach erodowanych, koncepcji przestrzennego zagospodarowania krajobrazu rolnego. Łącznie ogłosił ponad 300 publikacji, w tym ok. 50 prac popularnonaukowych i 4 książki, m.in.:

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza (UAM) – państwowy uniwersytet z siedzibą w Poznaniu. Powstał w 1919 roku - początkowo jako Wszechnica Piastowska, w 1920 r. przemianowana na Uniwersytet Poznański. Podczas II wojny światowej, w latach 1940-1944 Uniwersytet Poznański działał w Warszawie jako tajny Uniwersytet Ziem Zachodnich. 24 grudnia 1955 roku Uniwersytet otrzymał patrona i nową nazwę: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza.

Polska Akademia Nauk (PAN) – państwowa instytucja naukowa będąca z jednej strony placówką skupiającą najwybitniejszych polskich uczonych, na wzór Francuskiej Akademii Nauk, a z drugiej - siecią wspólnie zarządzanych państwowych instytutów naukowych, których celem jest prowadzenie badań naukowych o możliwie najwyższym poziomie naukowym.

Regionalizacja - czołowy problem polskiego rolnictwa (1957, w: "Zeszyty Naukowe WSR Olsztyn")

Rolnictwo jutra. Materiały sympozjum (1993)

Progi polskiego rolnictwa (1997, w: "Zeszyty Naukowe ART Olsztyn")

Stan badań nad regionalizacją produkcji roślinnej w Polsce (1979, w: "Z Problematyki Postępów Nauk Rolniczych")

Waloryzacja specjalistycznych płodozmianów (1982, w: "Acta University Agriculture Facultas Agronomice, Brno")

Odebrał doktoraty honoris causa Akademii Rolniczej we Wrocławiu (1988), Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (1993), Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie (1995), Akademii Rolniczej w Krakowie (1996). Był laureatem nagród resortowych i kawalerem odznaczeń państwowych, został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1978 został wpisany do Księgi Honorowej Samorządu Mieszkańców Olsztyna - Miejskiej Rady Narodowej. W czerwcu 2007 na Wydziale Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą prof. Niewiadomskiemu, a jego imię nadano auli wykładowej.

Bibliografia

Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3, Warszawa 1993

Słownik biograficzny profesorów Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, Olsztyn 2004