Wladimir Köppen - Polski Serwis Naukowy

Wladimir Peter Köppen (ros.: Владимир Петрович Кёппен) (ur. 25 września 1846 w Sankt Petersburgu, zm. 22 czerwca 1940 w Grazu) – rosyjski geograf, meteorolog, klimatolog i botanik niemieckiego pochodzenia, badający oświetlenie słońca w różnych częściach Ziemi. Syn Piotra Köppena, rosyjskiego etnografa i statystyka. Młodszy brat Fryderyka Teodora.

Piotr Köppen (ur. w 1793, zm. w 1864) – rosyjski geograf, statystyk, etnograf i badacz starożytności. Pracował będąc urzędnikiem na Krymie i w Petersburgu. Sławę zyskał jako autor pierwszej "Mapy etnograficznej Rosji Europejskiej. Napisał: „Starożytności na płn. wybrzeżu Pontu” (1823), „Krymskie zbiory” (1837), „Taurica” (1840), „Statystyczna podróż do kraju dońskich kozaków” (1852) i „O powierzchni i zaludnieniu Rosji” (1859). Miał 2 synów: Włodzimierza i Fryderyka Teodora.

Fryderyk Teodor Köppen(1834—1907), rosyjski przyrodnik, zajmował się entomologią i dendrologią. Syn Piotra, brat Włodzimierza. Autor cennych dzieł z tych zakresów.

Zamieszkał w Niemczech w 1875 roku. W (1875–1919) był dyrektorem jednego z oddziałów stacji morskiej w Hamburgu. Ma duże zasługi w dziedzinie badań klimatologicznych, zwłaszcza w dziedzinie klasyfikacji klimatów (opracował klasyfikację klimatów Köppena) map stref klimatycznych świata. W latach (1898–1936) pracował nad klasyfikacją klimatów.

Meteorologia (gr. metéōron (μετέωρον) - unoszący się w powietrzu, lógos (λόγος)- słowo, wiedza) - nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze, szczególnie w jej niższej warstwie - troposferze. Bada, jak te procesy wpływają na przebieg procesów atmosferycznych i stan pogody na danym obszarze.

Alfred Lothar Wegener (ur. 1 listopada 1880 w Berlinie, zm. w listopadzie 1930 na Grenlandii) – niemiecki geofizyk, znany współcześnie dzięki teorii wędrówek kontynentów, nazywaną też teorią Wegenera.

Wydawał w (1884–1891) „Meteorologische Zeitschrift” i „Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie” (1892–1893). Napisał: „Grundlinien der maritimen Meteorologie” (1889), „Die Klimate der Erde” (1923), wraz z A. Wegenerem „Die klimate der geologischen Vorzeit” (1924). W latach (1930–1939) redagował wraz z Geigerem podręcznik klimatologii „Handbuch der klimatologie” (5 tomów, wyd. 1939).

Botanika (biologia roślin) (gr. botanē = zieleń, owoc, roślina) – dział biologii zajmujący się roślinami. Obejmuje całokształt wiedzy o świecie roślin i związanych z nimi zjawiskach. Szeroki zakres problematyki jest przyczyną wyodrębniania licznych, w różnym stopniu samodzielnych działów, wymagających stosowania swoistych metod i technik badawczych.

Wincenty Okołowicz (ur. 26 czerwca 1906 w Bokowie k. Podhajec, Ukraina, zm. 3 września 1979 w Warszawie) - polski geograf, specjalista w zakresie geomorfologii i klimatologii, autor najpopularniejszej polskiej klasyfikacji klimatów świata pt. Strefy klimatyczne świata (1965).

Sporządził listę stref oświetleniowych. Wkrótce po nim zrobił to Polak Wincenty Okołowicz.