Wniebowstąpienie - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy pojęcia teologicznego. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Wniebowstąpienie Jezusa, Ewangeliarz Rabuli, miniatura, VI wiek

Wniebowstąpienie – przeniesienie się osoby świętej do nieba za życia (nie po śmierci) wraz z ciałem (nie sama dusza). Dwie najbardziej znane postacie, którym przypisywane jest wniebowstąpienie, to Jezus Chrystus oraz Mahomet.

List do Hebrajczyków [Hbr], List do Żydów [Żyd] - jeden z listów Nowego Testamentu przypisywany początkowo Pawłowi z Tarsu, ale także innym autorom (w tekście nie ma wzmianki o autorstwie). Od drugiego wieku historycy kwestionowali autorstwo Pawła. Teraz prawie wszyscy je odrzucają, dwie podstawowe przyczyny to:

Ewangelia według Marka [Mk lub Mar] – druga, najkrótsza Ewangelia nowotestamentowa. Jej autorem według tradycji chrześcijańskiej jest Jan Marek, który miał spisać w Rzymie relację Piotra Apostoła. Jest jedną z ewangelii synoptycznych. Święty Marek pisze Ewangelię dla ludzi nieznających języka aramejskiego.

Wniebowstąpienie znane jest także w buddyzmie (mnich Śantidewa) i hinduizmie (bóg Kryszna).

Wniebowstąpienie Jezusa

Osobny artykuł: Wniebowstąpienie Pańskie.

Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa opisane zostało w Ewangelii Marka (16,19), Ewangelii Łukasza (24,51) oraz w Dziejach Apostolskich (1,9). Jezus przez 40 dni po swoim zmartwychwstaniu przebywał wśród uczniów. Po tym czasie udał się razem z uczniami na Górę Oliwną, skąd uniósł się w górę i zniknął z ich oczu (Dz 1,12).

Bóg lub bóstwo – pojęcie istoty nadprzyrodzonej leżące u podstaw większości wierzeń religijnych. Zajmuje się nim teologia, a także filozofia i jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję. Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez popularne religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm. Wśród religii monoteistycznych należy wyróżnić monoteizm trynitarny.

Wielkanoc (Pascha, Niedziela Wielkanocna) — najstarsze i najważniejsze . Poprzedzający ją tydzień, stanowiący okres wspominania najważniejszych dla wiary chrześcijańskiej wydarzeń, nazywany jest Wielkim Tygodniem. Ostatnie trzy doby tego tygodnia: Wielki Czwartek (wieczór), Wielki Piątek, Wielka Sobota i Niedziela Zmartwychwstania znane są jako Triduum Paschalne (Triduum Paschale). W chrześcijaństwie wprawdzie każda niedziela jest pamiątką zmartwychwstania Chrystusa, ale Niedziela Zmartwychwstania jest z nich najbardziej uroczysta.

Wniebowzięcia w chrześcijaństwie

Stary Testament wymienia dwie osoby, które zostały wzięte do nieba wraz z ciałem. Pierwszym z nich był Henoch. Księga Rodzaju podaje, iż Henoch „żył w przyjaźni z Bogiem, a następnie znikł, gdyż zabrał go Bóg” (Rdz. 5,24). O wydarzeniu tym wzmiankuje również List do Hebrajczyków (11,5). Drugim prorokiem, który nie umarł, lecz został wzięty do nieba był Eliasz. Druga Księga Królewska opisuje scenę jego wniebowstąpienia. W trakcie rozmowy Eliasza z Elizeuszem, zjawił się wóz ognisty wraz z rumakami ognistymi i rozdzielił ich, a Eliasz pośród wichru wstąpił do niebios (2 Krl. 2,11).

Maksim Gawriłowicz Rudomietkin (ur. w 1818, zm. w 1877), rosyjski reformator religijny, przywódca mołokańskiej grupy religijnej "Nowych Izraelitów", znany jako "Król Siedmiu Świętych Duchów".

Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

W niektórych grupach religijnych chrześcijańskich pojawił się motyw "wniebowstąpienia" ich założycieli, np. wywodzący się z prawosławia nowomołokanie, wierzą, że ich prorok Maksim Rudomietkin nigdy nie umarł, lecz wstąpił do nieba.

Wniebowstąpienie Mahometa

Zgodnie z Koranem objawienie Mahometowi najważniejszych nakazów Allaha składało się z dwóch etapów. Pierwszy to Al-Isra (arab. podróż nocna), w czasie której Mahomet udał się na koniu Al-Buraku z Mekki do jerozolimskiego meczetu Al-Aksa na Wzgórzu Świątynnym. Drugi to wniebowstąpienie Al-Miradż (arab. wniebowstąpienie); gdzie w trakcie spotkania z Bogiem uzyskał wskazówki, jak mają wyglądać podstawowe rytuały muzułmanów (m.in. pięć razy dziennie odmawiana modlitwa). W miejscu, gdzie według tradycji nastąpiło wniebowstąpienie, stoi dziś Kopuła na Skale.

Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma – "Nauka Przebudzonego") – system filozoficzno-etyczny uznawany przez wielu ludzi za religię, rzadziej za psychologię. Założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Jako religia buddyzm zalicza się do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.

Wniebowstąpienie Pańskie – wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa. Jako święto chrześcijańskie obchodzone corocznie 40 dni po Zmartwychwstaniu Pańskim. W Polsce w kościele rzymskokatolickim uroczystość ta - zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów - od 2004 r. obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocną.

Historycznie w tym samym miejscu stała wcześniej Świątynia Jerozolimska, w roku 70 n.e. zburzona przez Rzymian. Poniżej znajduje się Mur Zachodni niegdyś otaczający dziedziniec świątyni, ten mur to tzw. Ściana Płaczu. Dostęp do tych świętych miejsc rodzi spory między wyznawcami obu religii.

Nowomołokanie to określenie nowych grup religijnych, które powstały w wyniku podziałów mołokanów od 1833 do 1900. Właściwe (zwyczajowe) nazwy tych grup to: "Stali", "Skaczący" (inaczej: "Nowi Izraelici"), "Maksymiści" i "Kłubnikanie". Członkowie wszystkich tych grup nazywają siebie "mołokanami".

Mahabharata (dewanagari महाभारत, trl. mahābhārata) – najbardziej obszerny oraz jeden z najstarszych poematów epickich znanych ludzkości, powstały w starożytnych Indiach i zapisany w sanskrycie. Mahabharata liczy sto tysięcy ślok (dwu- i czterowierszy), jest osiem razy dłuższa od Iliady i Odysei razem wziętych.

Wniebowstąpienie w buddyzmie i hinduizmie

Buddyzm tybetański opisuje wniebowstąpienie mnicha i uczonego Śantidewy.

Popularny w hinduizmie bóg Kryszna (który wg różnych interpretacji jest awatarą Wisznu lub Najwyższą Osobą Boga) wg opisu w Mahabharacie po tym jak został ugodzony w stopę strzałą wstąpił do nieba "napełniając je całe swoją chwałą" jako jednocześnie Stworzyciel i Niszczyciel wszechświata.

Druga Księga Królewska [2 Krl], Druga Księga Królów, w Septuagincie Czwarta Księga Królewska jest kontynuacją sprawozdania z Księgi 1 Królów, opisuje dalszy ciąg burzliwych dziejów królestwa Izraela i Judy, opisuje panowanie 29 monarchów - 12 władców północnego królestwa Izraela oraz 17 panujących w południowym królestwie Judy. Ukazuje też działalność proroków Eliasza, Elizeusza, i Izajasza. Przedstawia choć nie zawsze w porządku chronologicznym, wydarzenia poprzedzające zniszczenie Samarii i Jerozolimy.

Burak, Al-Burak (arab. البُراق, bark - błyskawica, piorun) - rumak, na którym prorok Mahomet udał się w podróż do nieba oraz z Mekki do Jerozolimy, gdzie spotkał się z archaniołem Dżibrilem. Stworzenie miało rozmiary nieco większe od osła i mniejsze od muła oraz białe skrzydła przy nogach. Przedstawiany był także z ludzką (kobiecą) twarzą, uszami osła, tułowiem konia i ogonem pawia. Przed Mahometem Al-Burak miał służyć innym prorokom m.in. Abrahamowi. Ibn ʾArabi, uczony i sufi arabski, opisywał go jako symbol bożej miłości oraz "czystości zamiarów".

Przypisy

Śladami Biblii – Góra Oliwna

Zobacz też

wniebowzięcie

Wielkanoc

tablice świąt ruchomych