Wodorotlenek glinu - Polski Serwis Naukowy

Wodorotlenek glinu (o wzorze Al(OH)3) – amfoteryczny, nieorganiczny związek chemiczny o ogólnym wzorze Al2O3·nH2O.

Otrzymywanie

Otrzymuje się go zwykle jako biały, krystaliczny osad w wyniku wprowadzenia dwutlenku węgla do roztworu glinianu: 2[Al(OH)4] + CO2 → 2Al(OH)3 + CO3 + H2O

Charakterystyka

Po wysuszeniu jest to biały, bezpostaciowy proszek. Postać osadu zależy od sposobu strącenia, gdy wodorotlenek strąca się powoli otrzymuje się krystaliczny osad, który ulega znacznie trudniej działaniu kwasów i ługów. Świeżo strącony bezpostaciowy osad, który nie zdążył się "zestarzeć" i przejść w postać krystaliczną łatwo rozpuszcza się w kwasach i zasadach.

Dwutlenek węgla (CO2, nazwa systematyczna: ditlenek węgla lub tlenek węgla(IV)) – nieorganiczny związek chemiczny, tlenek węgla na IV stopniu utlenienia.

Diaspor (emfolit) – minerał z gromady wodorotlenków. Należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od gr. diaspora = rozproszyć, rozsypywać się i nawiązuje do zachowania tego minerału podczas ogrzewania.

Substancja praktycznie nie rozpuszcza się w etanolu, rozpuszczalna w kwasach i zasadach z powodu swej amfoteryczności. W silnie kwasowych warunkach powstaje Al(OH)2, w silnie zasadowych warunkach powstaje Al(OH)4.

Znane są 4 odmiany krystaliczne — 2 spośród nich: hydrargilit (inaczej gibsyt, występujący w przyrodzie jako minerał) i bajeryt (otrzymywany sztucznie), odpowiadają wzorowi Al2O3 • 3H2O (Al(OH)3), 2 pozostałe natomiast wzorowi Al2O3 • H2O — są to minerały diaspor (HAlO2) i bemit (AlO(OH)). Wszystkie ww. minerały występują w boksycie (w największych ilościach bemit)

Wodorotlenek magnezu (o wzorze Mg(OH)2) to nieorganiczny związek chemiczny, będący na ogół słabą zasadą, lecz zdarza się, że występuje w postaci mocnych zasad.

PubChem jest bazą danych związków chemicznych zarządzaną przez National Center for Biotechnology Information (NCBI). który jest częścią National Library of Medicine, który z kolei jest instytucją podległą United States National Institutes of Health (NIH). Baza powstała w 2004 r., a jej głównym celem jest przyspieszenie badań nad lekami poprzez obniżenie kosztów dostępu do informacji.

Ogrzewanie wodorotlenku glinu prowadzi do powstania tlenku glinu:
2Al(OH)3 → Al2O3 + 3H2O
Podczas działania zasad na roztwory soli glinu wytrąca się bezpostaciowy osad — żel, o zmiennej zawartości wody.

Zastosowanie

Jest on stosowany w produkcji papieru, mydła, kosmetyków, środków na nadkwaśność żołądka (w połączeniu z wodorotlenkiem magnezu) oraz w lecznictwie (substancja ścierająca i polerująca przy produkcji proszków i past do zębów). Z uwagi na wydzielanie wody w podwyższonej temperaturze, dodaje się go do izolacji specjalnych kabli energetycznych w celu zwiększenia ich odporności na ogień.

Tlenek glinu [nazwa systematyczna: tlenek glinu(III)], Al2O3 – nieorganiczny związek chemiczny, tlenek glinu na stopniu utlenienia +III. Występuje w wielu odmianach polimorficznych, z których najważniejsze to:

Gibbsyt (hydrargilit) – minerał, odmiana polimorficzna wodorotlenku glinu o zawartości 65,4% Al2O3, jego nazwa pochodzi o nazwiska amerykańskiego mineraloga G. Gibbsa. Występuje w skupieniach zbitych, blaszkowatych o budowie promienistej, a także w postaci naskorupień i form naciekowych.

Przypisy

Wodorotlenek glinu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.