|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcy z Politechniki w Eindhoven (TU/e) w Holandii odkryli sposób na wykorzystanie sił mechanicznych do kontrolowania aktywności katalitycznej, a więc do uruchamiania reakcji chemicznych - zjawiska, które stanowi jedno z najbardziej podstawowych pojęć w chemii. Jest to pie... Brudną wodę można łatwo oczyścić i wydzielić z niej wartościowe substancje chemiczne. Spektakularny recykling zachodzi dzięki fotokatalizatorom, nad którymi pracują naukowcy z Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie. "Moja praca przypomina t... Proszek z dzikiej róży łagodzi bóle związane ze zwyrodnieniem stawów i zmniejsza spożycie niesteroidowych leków przeciwzapalnych przez pacjentów z tym schorzeniem - potwierdziła analiza duńskich naukowców ze szpitala Frederiksberg w Kopenhadze.
Jak tłuma... Zwrócenie uwagi na wszechstronną obecność geologii w różnych dziedzinach życia to cel konkursu fotograficznego "Geologia w obiektywie", ogłoszonego przez Muzeum Ziemi PAN. Zdjęcia zrobione na terenie Polski i niepoddane obróbce cyfrowej można zgłaszać ... Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii otrzymali Osamu Shimomura, Martin Chalfie i Roger Y. Tsien. Uhonorowano ich za odkrycie zielonego białka fluoryzującego (GFP) oraz za badania nad nim. Nagroda wynosi 10 mln koron szwedzkich (ok. 3,5 mln zł...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 WodorowęglanyCzy wiesz że...? Dysocjacja elektrolityczna (dysocjacja jonowa) – proces rozpadu cząsteczek związków chemicznych na jony (kationy i aniony), zachodzący pod wpływem rozpuszczalnika polarnego (zazwyczaj jest nim woda). Dysocjację odkrył w 1878 roku Svante Arrhenius i opracował jej teorię. Przykładowy zapis równania dysocjacji elektrolitycznej: Wodorowęglan sodu - sodium hydrogen carbonate (nazwy zwyczajowe: soda oczyszczona, kwaśny węglan sodu, bikarbonat, dwuwęglan sodu, NaHCO3) - nieorganiczny związek chemiczny, wodorosól kwasu węglowego i sodu. Wodorowęglany – grupa związków chemicznych, wodorosoli kwasu węglowego. Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali (np. K) lub kation amonowy (NH+4) oraz na aniony wodorowęglanowe (HCO−3), np.: KHCO3 → K + HCO−3 (dysocjacja wodorowęglanu potasu) NH4HCO3 → NH+4 + HCO−3 (dysocjacja wodorowęglanu amonu) Jony HCO−3 w roztworze wodnym współistnieją w równowadze chemicznej z na ogół niewielką ilością anionów węglanowych (CO2−3): HCO−3 + H2O ⇌ CO2−3 + H3O, a powstające w reakcji hydrolizy jony H3O nadają roztworom wielu wodorowęglanów odczyn kwaśny. Wodorowęglan wapnia – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorowęglany. Jeden z najpowszechniejszych wodorowęglanów występujących w przyrodzie. Powstaje w procesie krasu węglanowego, dzięki reakcji pomiędzy węglanem wapnia a kwasem węglowym:
Równowaga reakcji chemicznych – stan, gdy reakcja w jedną i drugą stronę zachodzi z taką samą szybkością, więc stężenia reagentów nie zmieniają się w czasie. Stałe wodorowęglany ulegają termicznemu rozkładowi do węglanów. Znane wodorowęglanyPowstałe gazy wydostając się z ciasta powodują wzrost wypieku. Dysocjacja termiczna - odwracalny rozpad cząsteczek związków chemicznych na mniejsze cząsteczki lub atomy pod wpływem temperatury. Przykładem dysocjacji termicznej jest rozpad chlorku amonu na amoniak i chlorowodór przebiegający wg równania:
Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą.
Czy wiesz że...? beta Kras (procesy krasowe, krasowienie) – procesy rozpuszczania skał przez wody powierzchniowe i podziemne, jeden z rodzajów wietrzenia chemicznego. Krasowieniu podlegają skały krasowiejące: przede wszystkim wapienie, a także dolomity, margle, gips, anhydryt, halit (potocznie sól kamienna).
Kwas węglowy (H2CO3, poprawniej H2O·CO2) – tlenowy kwas nieorganiczny. Występuje jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla. Jest to kwas o małej mocy (pKa1 6,35).
Proszek do pieczenia – jest to sypka mieszanina rozmaitych związków chemicznych, której podstawowym zadaniem jest spulchnianie produktów piekarniczych (chleba, ciast itp.). Został wynaleziony przez Augusta Oetkera -- niemieckiego aptekarza, założyciela firmy Dr. Oetker.
Roztwór to nierozdzielająca się w długich okresach czasu mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.
Skala pH – ilościowa skala kwasowości i zasadowości roztworów wodnych związków chemicznych. Skala ta jest oparta na aktywności jonów hydroniowych [H3O+] w roztworach wodnych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
