|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod... Podczas Dni Tischnerowskich, organizowanych między 21 a 24 kwietnia w Krakowie, autor książki "Logos niepojęty" dr Piotr Sikora odbierze nagrodę wydawnictwa Znak i Hestii im. ks. J. Tischnera w kategorii pisarstwa religijnego lub filozoficznego. W ocenie kapitu... Czeka nas drenaż mózgów? - pyta "Rzeczpospolita". Ponad połowa studentów czołowych uczelni jest gotowa wyjechać za granicę - wynika z badań Szkoły Głównej Handlowej i firmy doradczej Deloitte. Według gazety, w czwartek na spotkani... Naukowcy z Wojskowej Akademii Technicznej budują "osę" - mały, ultralekki samolot o możliwościach śmigłowca, informuje "Rzeczpospolita". Niebawem odbędą się pierwsze testy, zapowiada gazeta. "Osa" zabier... Odkrycie warszawskich naukowców z Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych oraz Wydziału Fizyku Uniwersytetu Warszawskiego może zrewolucjonizować rynek komputerów - informuje ,,Rzeczpospolita". Dzięki niemu komputery będą kilkaset razy szybsz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Wojewodowie inflanccyCzy wiesz że...? Jan Tadeusz Zyberg (Sieberg zu Wischling, Syberg zu Wischling, Jan Syberg, Jan Syberk, Jan zu Wischling) herbu własnego (zm. 1806) – podkomorzy inflancki 1766-1775, konfederat barski, wojewoda inflancki 1775-1778, wojewoda brzeskolitewski od 1778, konsyliarz Rady Nieustającej od 1784, podpisał konfederację generalną Sejmu Wielkiego jako wojewoda brzeski litewski. Hieronim Radziejowski herbu Junosza (ur. 1612, zm. 1667), podkanclerzy koronny 1651, wojewoda inflancki 1667, starosta sochaczewski 1634 i łomżyński 1637. Wojewodowie województwa inflanckiego I Rzeczypospolitej. Jan Teodor Schlieben (ur. 26 grudnia 1638 w Brzeźnicy – zm. 10 stycznia 1695) – wojewoda inflancki, jeden z przywódców opozycji antyelektorskiej w Prusach Książęcych.
Adam Ewald Felkerzamb (Fölkersahm, Felkierzamb, Felkersamb) herbu własnego (ur. 1734 – zm. 1794) – wojewoda inflancki 1790-1794, kasztelan witebski 1787-1790, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego, poseł na Sejm Czteroletni. ŹródłaPiotr Jerzy Przebendowski herbu własnego (ur. ok. 1674 – zm. 1755) – wojewoda malborski 1722-1755, wojewoda inflancki 1713-1722, kasztelan inflancki 1710-1712, starosta pucki 1710-1713, pułkownik Jego Królewskiej Mości.
Józef Kos herbu Kos (ur. 1680, zm. 1717 w Wenecji) – wojewoda inflancki, wychowawca młodego Augusta III. Syn Jana i jego żony Marianny Wolff von Lüdinghausen.
Czy wiesz że...? beta Kasper Rogaliński herbu Łodzia (ur. ok. 1725 – zm. 1788) – wojewoda inflancki 1778-1788, członek Komisji Skarbu Koronnego, członek Rady Nieustającej, hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego, starosta nakielski 1762-1776, starosta obornicki, wolnomularz.
I Rzeczpospolita – współczesna nazwa państwa zwanego dawniej Rzecząpospolitą, obejmującego Koronę Królestwa Polskiego i Wielkie Księstwo Litewskie, a więc tereny dzisiejszej środkowo-wschodniej Polski, około 3/4 terenu dzisiejszej Ukrainy, cały obszar Białorusi, Litwy, Łotwy oraz częściowo Estonii, Rosji i Słowacji, stosowana dla okresu od połowy XV w., czyli od ukształtowania się ustroju tzw. demokracji szlacheckiej do III rozbioru w 1795.
Franciszek Jakub Szembek herbu własnego (zm. 1765) – wojewoda inflancki w latach 1737-1765, chorąży nadworny koronny w latach 1732-1735, starosta brzesko-kujawski w latach 1735-1736.
Stanisław Brzostowski herbu Strzemię (ur. 2 marca 1733 w Wołkołacie – zm. 8 kwietnia 1769 w Rubieżewiczach) – wojewoda inflancki, starosta bystrzycki, radoszkowicki i propojski, pułkownik wojsk polskich.
Województwo (księstwo) inflanckie zwane też Inflantami polskimi powstało w 1620 r. z pozostałej przy Polsce części województwa wendeńskiego. Oficjalnie dopiero postanowieniem sejmu z 1667 roku otrzymały tytuł księstwa i ustrój województwa, dzieląc się administracyjnie na tzw. trakty: dyneburski, rzeżycki, lucyński i marienhauski. Miały trzy godności senatorskie: biskupa, wojewody i kasztelana. Miastem odbywania sejmików był Dyneburg (Dźwinów). Inflanty były we wspólnym władaniu Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Herbem województwa był srebrny gryf w koronie na czerwonym polu z mieczem skierowanym do góry i monogramem SA (Sigismundus Augustus). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |