Wojna japońsko-koreańska - wojna w końcu XVI w. pomiędzy koreańskim państwem dynastii Chosŏn, wspieranym przez chińską dynastię Ming, a Japonią rządzoną przez Hideyoshiego Toyotomi. Wojna jest też znana jako wojna Imjin (kor. 임진왜란). Inwazja Korei miała być pierwszym krokiem w podboju wschodniej Azji przez Japonię.

Hideyoshi - faktyczny władca Japonii (mimo że nie był ani członkiem rodziny cesarskiej, ani nie piastował urzędu shōguna), po spacyfikowaniu kraju i pokonaniu wszystkich wrogów wewnętrznych stał się chorobliwie ambitny. Postanowił użyć swych świetnie wyszkolonych armii do podboju Korei, a następnie Chin.

Na początku konfliktu wojska japońskie odnosiły znaczne sukcesy na lądzie: Japończycy zdobyli Seul wraz z niemal całym terytorium Korei. Jednak na morzu lepsi okazali się Koreańczycy, co spowodowało, że wojska japońskie nie zawsze były zaopatrzone.

Przeciw inwazji japońskiej stanęły też wkrótce wojska chińskiej dynastii Ming. Pekin uważał bowiem Koreę za swoją strefę wpływów.

Mimo przewagi bojowej armii japońskiej, wojska Hideyoshiego nie były w stanie oprzeć się znacznej przewadze liczebnej przeciwnika. Zawodziła też łączność z krajem macierzystym. Późną wiosną 1593 podjęto negocjacje, ale zuchwałe żądania Toyotomiego (między innymi oddanie cesarskiej córki za żonę) uniemożliwiły trwałe porozumienie. Mimo to trwał rozejm: Chińczycy wycofali większość swych armii z Korei, a Japończycy utrzymywali się wówczas tylko w niewielkiej części południowej Korei. Po nieudanych pertraktacjach wojna została wznowiona w 1597. Jednak kolejne, bardzo dotkliwe klęski na morzu spowodowały, że wojska japońskie zostały zmuszone do wycofania się w 1598.

Śmierć Hideyoshiego w tym samym roku i wybuch kolejnej wojny domowej w Japonii, definitywnie zakończył marzenia Japończyków o panowaniu nad Koreą. Następnej inwazji na Koreę dokonali dopiero 300 lat później, w czasie wojny chińsko-japońskiej 1894-95.

Najważniejsze bitwy chronologicznie