Wojska zmechanizowane - Polski Serwis Naukowy

Znak taktyczny

W rejonie wyjściowym (BWP-1)

Wojska zmechanizowane – jeden z głównych rodzajów wojsk lądowych.

Charakteryzują się taką samą manewrowością, jak wojska pancerne, ale mniejszą ochroną i siłą ognia. Piechota wyposażona w bojowe wozy piechoty, może towarzyszyć czołgom w ataku, ale ich dowódcy muszą rozważnie określić, kiedy i gdzie piechota może się spieszyć, aby wykonać zadanie. W czasie ataku piechota może działać w ugrupowaniu mieszanym. W obronie piechota działa jako punkt centralny dla manewrujących wojsk pancernych. Dodatkowo oddziały (pododdziały) zmechanizowane wyposażone w przeciwpancerne pociski kierowane mogą być użyte do prowadzenia ognia obserwowanego i wsparcia działań opóźniających w kombinowanym ugrupowaniu bojowym.

Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.

BMP-1 (pol. BWP-1) – radziecki bojowy wóz piechoty. W nomenklaturze Armii Radzieckiej także BMP-765 (od strzału bezwzględnego - 765m). Wprowadzony do uzbrojenia w 1966 roku. Był to pierwszy skonstruowany od podstaw i produkowany seryjnie bojowy wóz piechoty na świecie.

M2 Bradley- amerykański bwp

Jednostki zmechanizowane i jednostki pancerne powinny działać jako zgrupowania, w celu zwiększenia możliwości oddziaływania na przeciwnika w różnorodnym terenie.

Wojska pancerne i zmechanizowane mogą prowadzić standardowe działania bojowe w celu niszczenia przeciwnika we współdziałaniu z innymi rodzajami wojsk. Z wojsk pancernych i zmechanizowanych można zawczasu lub doraźnie tworzyć zgrupowania ciężkie lub lekkie. Zgrupowania te mogą być użyte w zależności od specyfiki postawionego zadania i środowiska. Ich zadania taktyczne mogą obejmować dodatkowo: ubezpieczenie, rozpoznanie, ogień przeciwpancerny w celu wsparcia działań jednostek nieopancerzonych.

Giżycko (niem. Lötzen, pol. (dawniej) Łuczany, Lec, prus. Lēcai) – miasto i gmina miejska w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim położone na Mazurach. Do 1975 roku miasto administracyjnie należało do województwa olsztyńskiego, a po zmianach w podziale administracyjnym miasto przyłączono do województwa suwalskiego.

Brygada to najmniejszy związek taktyczny stanowiący w wielu armiach podstawową jednostkę bojową wojsk lądowych o wielkości pośredniej między pułkiem a dywizją. Dzieli się na pułki lub bataliony. Występuje również w innych rodzajach sił zbrojnych.

Współczesne wojska zmechanizowane w Siłach Zbrojnych RP

Obecnie w Siłach Zbrojnych RP (2007) występują trzy dywizje zmechanizowane w skład których wchodzi łącznie siedem brygad zmechanizowanych, a dodatkowo jedna brygada zmechanizowana wchodzi w skład dywizji pancernej. Ponadto w każdej brygadzie pancernej występuje po jednym batalionie zmechanizowanym. Głównym wozem bojowym pododdziałów zmechanizowanych WP są BWP-1.

Atak - etap działań taktycznych wojsk lądowych, lotnictwa i marynarki wojennej, polegający na gwałtownym uderzeniu na przeciwnika i szybkim, połączonym z umiejętnym manewrem i ogniem, posuwaniu się w głąb jego ugrupowania.

Ubezpieczenie – ochrona wojsk przed niespodziewanym uderzeniem przeciwnika oraz działaniem jego naziemnego rozpoznania. To także siły i środki przeznaczone do ubezpieczenia wojsk. Stosują je wszystkie rodzaje wojsk i sił zbrojnych podczas działań bojowych.

Święto Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych - Dzień Czołgisty obchodzone jest 17 czerwca .

Po raz pierwszy Dzień Czołgisty obchodzony był w dniach 18-20 czerwca 2009 w Żaganiu, w związku z 90-leciem polskiej broni pancernej.

Dywizje i brygady zmechanizowane WP:

3 Brygada Zmechanizowana Legionów im. Romualda Traugutta (Lublin);

12 Dywizja Zmechanizowana im. Księcia Bolesława Krzywoustego;

2 Brygada Zmechanizowana Legionów im. Marszałka Józefa Piłsudskiego (Złocieniec);

12 Brygada Zmechanizowana im. gen. broni Józefa Hallera (Szczecin);

16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana im. Króla Kazimierza Jagiellończyka;

15 Giżycka Brygada Zmechanizowana im. Zawiszy Czarnego (Giżycko);

20 Bartoszycka Brygada Zmechanizowana im. hetmana Wincentego Gosiewskiego (Bartoszyce);

17 Wielkopolska Brygada Zmechanizowana im. gen. broni Józefa Dowbora-Muśnickiego ze składu 11 Dywizji Kawalerii Pancernej (Międzyrzecz).

Symbolika wojsk zmechanizowanych w Polsce

Działania bojowe - to uderzenie na wojska przeciwnika bądź odparcie jego uderzeń. Ich rezultatem jest doprowadzenie do rozbicia (obezwładnienia) wojsk nieprzyjaciela oraz opanowanie określonego rejonu lub utrzymanie własnego.

Wojska pancerne – jeden z głównych rodzajów wojsk lądowych. Charakteryzuje się dużą siłą ognia, dużą manewrowością i odpornością na ogień. Cechy te czynią je doskonałym rodzajem sił do wtargnięcia w ugrupowanie przeciwnika, rozwijania natarcia, głębokich uderzeń w strefę tyłową przeciwnika i prowadzenie pościgu. Wojska pancerne mogą również powstrzymać atak przeciwnika i wykonywać kontrataki w ramach działań obronnych. Czołgi mogą niszczyć wozy bojowe przeciwnika, pododdziały piechoty, wyrzutnie przeciwpancernych pocisków kierowanych i przy pewnych ograniczeniach angażować się w walkę ze śmigłowcami przeciwnika.

Przypisy

Zarządzenie Nr 22/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 czerwca 2009 r. zmieniające zarządzenie w sprawie ustanowienia świąt wojskowych oraz sposobu ich obchodzenia w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. MON Nr 12, poz, 124). Decyzja weszła w życie z dniem ogłoszenia, czyli w dniu 6 lipca 2009, a więc obchody Święta Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych-Dnia Czołgisty w Żaganiu nie miały podstawy prawnej. Zarządzenie Nr 22/MON nie wyjaśnia, dlaczego święto ma być obchodzone właśnie 17 czerwca. Z informacji na oficjalnej stronie internetowej MON wynika, że chodzi o rocznicę powrotu do Polski 1 Pułku Czołgów Armii Polskiej w 1919 r.

Bibliografia

"Leksykon wiedzy wojskowej", Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1979 s.489